Ҳаркасӣ бастанд аз ту баҳри хеш

هرکسی بستاند از تو بهر خویش

Оқибати не сблтт монад на риш

عاقبت نی سبلتت ماند نه ریش

Буд мардии пеш аз ин аҳдии баъӣд

بود مردی پیش از این عهدی بعید

Ним риши он сияҳи нимӣ сифед

نیم ریش آن سیه نیمی سفید

Дошт дар хонаи ду зани перу ҷавон

داشت در خانه دو زن پیر و جوان

Марди рӯзӣ буд азин рӯзӣ аз он

مرد روزی بود ازین روزی از آن

Чун раседӣ навбати бурнои санам

چون رسیدی نوبت برنا صنم

Сар ба домонаш наҳодӣ баҳри лам

سر به دامانش نهادی بهر لم

Чун шудӣ аз хоби хуши биҳушу маст

چون شدی از خواب خوش بیهوش و مست

Барграфтӣ мӯӣ кун хотуни бадаст

برگرفتی موی کن خاتون به دست

Як ба як ҳар мӯӣ аспеду кабӯд

یک به یک هر موی اسپید و کبود

Кундӣ аз ришу сиблати хоҷаи зуд

کندی از ریش و سبیل خواجه زود

То чу бинад хоҷаи риши худ сиёҳ

تا چو بیند خواجه ریش خود سیاه

Бар рухи он як миндозди нигоҳ

بر رخ آن یک نیندازد نگاه

Чун бибинад худ ҷавону шергир

چون ببیند خود جوان و شیرگیر

Лоҷарам бигурезад аз он ёри пер

لاجرم بگریزد از آن یار پیر

Гуфтаанд аз пеши перони ҷаҳон

گفته‌اند از پیش پیران جهان

Дар нагирад суҳбати перу ҷавон

درنگیرد صحبت پیر و جوان

Чунки гаштии навбати он пераи зол

چونکه گشتی نوبت آن پیره زال

Сар бдомонш наҳодӣ бо даллол

سر به دامانش نهادی با دلال

Чун шудӣ дар хоби сархуши перзан

چون شدی در خواب سرخوش، پیرزن

Баҳр мӯ кандан гирифтӣ мӯӣ кун

بهر مو کندن گرفتی موی کن

Кардӣ андари сблту ришаши нигоҳ

کردی اندر سبلت و ریشش نگاه

Ҳарчӣ дидӣ андарони мӯии сиёҳ

هرچه دیدی اندران موی سیاه

Як ба як кундинигор пушти гунг

یک به یک کندی نگار پُشت کنگ

То намояди шӯй ӯро обу ранг

تا نماید شوی او را آب و رنگ

Мӯӣ ӯ бошад сипед ва он ҷавон

موی او باشد سپید و نجوان

Зу гурезади ҳам нФўри орад аз он

زو گریزد هم نفور آرد از آن

Хоҷаро ҳам дил шавад зин рӯй сард

خواجه را هم دل شود زین روی سرد

Он ъаҷуза монад ва он хоҷаи фард

آن عجوزه ماند و آن خواجه فرد

Рӯзгории он ду ёри меҳрбон

روزگاری آن دو یار مهربان

Май рабудандии сиблату риши он

می ربودندی سبیل و ریش آن

Хоҷаро не риш монад ва на сбол

خواجه را نی ریش ماند و نه سبال

Амрдӣ шуд аз пас панҷоҳ сол

عمر وی شد از پس پنجاه سال

Чун фақирии кандарин аҳди забун

چون قصیری کاندرین عهد زبون

Шуд асири аҳли ин дунёии дун

شد اسیر اهل این دنیای دون

Ин рибоед дайн ва он дунёӣ ӯ

این رباید دین و آن دنیای او

Ин баради имрӯз ва он фардоӣ ӯ

این برد امروز و آن فردای او

Он яке бастанд аз ваии оби рӯ

آن یکی بستاند از وی آب رو

Он зи баҳри мол ӯ дар ҷустуҷӯ

آن ز بهر مال او در جستجو

Он нишинад назд ӯ гоҳи намоз

آن نشیند نزد او گاه نماز

Сар кунад афсона ӣ давру дароз

سر کند افسانهٔ دور و دراز

Он наад бар дӯш ӯ бори гарон

آن نهد بر دوش او بار گران

Он бдздди бор ӯро дар дукон

آن بدزدد بار او را در دکان

Он яке беҳудае афсона хон

آن یکی بیهوده‌ای افسانه خوان

Пеш ӯ беҳуда гуяд достон

پیش او بیهوده گوید داستان

Ман чаҳ кардам дай чҳо кардам прир

من چه کردم دی چه‌ها کردم پریر

Ман чаҳ гуфтам бо амир ва бо вазир

من چه گفتم با امیر و با وزیر

Дӯши андари матбахи мо ош буд

دوش اندر مطبخ ما آش بود

Оши мо пурқанди оши моаш буд

آش ما پر قند ماش و ماش بود

Пор рафтам ман ба Бағдоду ҳалаб

پار رفتم من به بغداد و حلب

Ман чаҳ заҳматҳо кашидам дар талаб

من چه زحمتها کشیدم در طلب

Он фалон кӯтоҳ бошад он баланд

آن فلان کوتاه باشد آن بلند

Зин безӯрасту холиди зӯрманд

زین بی زور است و خالد زورمند

Рӯзи корашро чунин афсона ҳо

روز‌گارش را در این افسانه‌ها

намерибоед ҳбзои бегона ҳо

می رباید حبذا بیگانه‌ها

Хубҳои неку колои ҳунар

خویهای نیک و کالای هنر

намерубойанд ончӣ бошад србср

می ربایند آنچه باشد سر به سر

Ҳамнишинӣ бо бидонат бад кунад

همنشینی با بدانت بد کند

Суҳбати кофари тўро муртад кунад

صحبت کافر تو را مرتد کند

Гар ба гулшан бигузарӣ гул оварӣ

گر به گلشن بگذری گل آوری

Лолау райҳону сунбул оварӣ

لاله و ریحان و سنبل آوری

Вар ба гулхани соъатӣ манзил кунӣ

ور به گلخن ساعتی منزل کنی

Рӯдау хокистарӣ ҳосил кунӣ

دوده و خاکستری حاصل کنی

Гар ба атторони нишинӣ эй амӯ

گر به عطاران نشینی ای عمو

Ҷома ?ут гардад муаттари мӯ ба мӯ

جامه‌ات گردد معطر مو به مو

Вар рӯй дар даккаи ангушт гар

ور روی در دکه انگِشت‌گر

Ҷузи сияҳи рӯи ное аз онҷои бадар

جز سیه رو نایی از آنجا به در

Сад забон гар бошудам андари даҳан

صد زبان گر باشدم اندر دهن

То қиёмат ҳам бигӯям ман сухан

تا قیامت هم بگویم من سخن

Ман нахоҳам гуфт ғайр аз ин дигар

من نخواهم گفت غیر از این دگر

Алҳзр аз суҳбати бади алҳзр

الحذر از صحبت بد الحذر

Бас буд инат нигаҳдор ва бирав

بس بود اینت نگهدار و برو

Боқии ҳоли забеҳи аллоҳи шинав

باقی حال ذبیح‌الله شنو