Шасти ҳоҷари пайкари фарзанд ро

شست هاجر پیکر فرزند را

Шона зад он кокули дилбанд ро

شانه زد آن کاکل دلبند را

Машк зад он зулфи ънбрбор ро

مشک زد آن زلف عنبربار را

Зад гулоби он чеҳра ӣ гулнор ро

زد گلاب آن چهرهٔ گلنار را

Серумааш дар дида ӣ махмур кард

سرمه‌اش در دیدهٔ مخمور کرد

Зулматиро дохили андар нур кард

ظلمتی را داخل اندر نور کرد

Ҷома пӯшонед ӯро ранги ранг

جامه پوشانید او را رنگ رنگ

Андари оғӯш дар кашидаш танги танг

اندر آگُش درکشیدش تنگ تنگ

Зулф ӯ буиед ва бӯседаш ҷабин

زلف او بویید و بوسیدش جبین

Бар сар ва бар рӯ кашидаш остин

بر سر و بر رو کشیدش آستین

Кард дар оташи сапанд ваон икод

کرد در آتش سپند و اِن یکاد

Хонду дасташро ба иброҳӣм дод

خواند و دستش را به ابراهیم داد

Даст ӯ бигирифт иброҳӣми фард

دست او بگرفت ابراهیم فرد

Шуд равон ва рӯй худ вопас накард

شد روان و روی خود واپس نکرد

Пой кӯбон шуд равони саршору маст

پای کوبان شد روان سرشار و مست

Корд бар кати дасти фарзандаш ба даст

کارد بر کف دست فرزندش به دست

Шуд равони андари биёбони биқрор

شد روان اندر بیابان بیقرار

По задӣ аз шавқ бар хороу хор

پا زدی از شوق بر خارا و خار

Зери поиши хори гули хорои ҳарир

زیر پایش خار گل خارا حریر

Гирду хоки паҳнааш машку абир

گرد و خاک پهنه‌اش مشک و عبیر

Май давидӣ дар биёбони ҳарам

می‌دویدی در بیابان حرم

Дар қафояши он забеҳи муҳтарам

در قفایش آن ذبیح محترم

Гуфт эй ҷони миҳмонат май барам

گفت ای جان میهمانت می‌برم

Булбулӣ то гулистонат май барам

بلبلی تا گلستانت می‌برم

Тўтӣӣ эй ҷони ман парвоз кун

طوطیی ای جان من پرواز کن

Рӯ ба ҳндстони ъз ва ноз кун

رو به هندستان عز و ناز کن

Рӯи басӯии каъба ӣ мақсӯд кун

رو به سوی کعبهٔ مقصود کن

Ин ҷаҳонро пои зан ва бадрӯд кун

این جهان را پا زن و بدرود کن

намерӯем инак ба майдони манӣ

می‌رویم اینک به میدان منی

Ҳону ҳон эй ҷони нисори ани алсло

هان و هان ای جان نثار ان الصلا

эй ҳарифони сӯй ҷонон ме рӯем

ای حریفان سوی جانان می‌رویم

Аз қафаси сӯй гулистон ме рӯем

از قفس سوی گلستان می‌رویم

Сар бкФ дорем аз баҳри худо

سر به کف داریم از بهر خدا

Гар сиррӣ доред ёрони алсло

گر سری دارید یاران الصلا

Чун сухан ӣнҷо расед эй дӯстон

چون سخن اینجا رسید ای دوستان

Оташи афтодам ба мағзи устихон

آتش افتادم به مغز استخوان

Бози ҳндстон ба ёдами аўФтод

باز هندستان به یادم اوفتاد

Шурӣ аз нав дар ниҳодами аўФтод

شوری از نو در نهادم اوفتاد

Шуъла вар шуд оташи пинҳони ман

شعله‌ور شد آتش پنهان من

Мавҷ зан шуд баҳр бе поёни ман

موج‌زن شد بحر بی پایان من

Дар ҳаво дидам пурафшони тоирон

در هوا دیدم پَر افشان طایران

Дар қафас шуд мурғ ҷонам пурфишон

در قفس شد مرغ جانم پَر فشان

Дид мурғӣ дар ҳаво парвоз кард

دید مرغی در هوا پرواز کرد

Мурғи ҷонами пар задан оғоз кард

مرغ جانم پر زدن آغاز کرد

Дид мурғон дар ҳаво ва аз ҳавас

دید مرغان در هوا و از هوس

Болу пар дар ҳамзад аммо дар қафас

بال و پر بر هم زد اما در قفس

эй дариғо дар қафасро боз нест

ای دریغا در قفس را باز نیست

Ҳам пурмро қӯт парвоз нест

هم پرم را قوت پرواز نیست

эй дариғо дар қафасро баста аст

ای دریغا در قفس را بسته است

эй дариғо боли ман бишкаста аст

ای دریغا بال من بشکسته است

наменивисам достони тӯтӣон

می‌نویسم داستان طوطیان

Тӯтии ҷонам ба фарёду фиғон

طوطی جانم به فریاد و فغان

Гоҳ гоҳе оядам бар сари ҷунун

گاهگاهی آیدم بر سر جنون

Навбат девонагӣ омад кунун

نوبت دیوانگی آمد کنون

эй рафиқони фикр тадбирам кунед

ای رفیقان فکر تدبیرم کنید

Ман шудам девона занҷирам кунед

من شدم دیوانه زنجیرم کنید

Лек судии не кунун тадбир ро

لیک سودی نی کنون تدبیر را

Бугсалам аз ҳам дусади занҷир ро

بگسلم از هم دوصد زنجیر را

Ғайри он занҷири зулфи мшкбор

غیر آن زنجیر زلف مشکبار

Рӯи рӯи он занҷир аз баҳрам биор

رو رو آن زنجیر از بهرم بیار

Ғайри он занҷири мӯеи бршкст

غیر آن زنجیر مویی برشکست

Пораи созамгар дусад занҷир ҳаст

پاره سازم گر دوصد زنجیر هست

Дӯстони занҷири зулфи ёри кӯ

دوستان زنجیر زلف یار کو

Силсилаи он гесуии таррори кӯ

سلسله آن گیسوی طرار کو

Силсилаи он мӯ фикан дар гарданам

سلسله آن مو فکن در گردنم

Варна худро ман ба дарёи афканам

ورنه خود را من به دریا افکنم

Чист дарёи ман муҳӣти оташам

چیست دریا من محیط آتشم

Ҳафт дарёро бикдми дркшм

هفت دریا را به یک دم درکشم

Гӯйӣ эй ҳамдами зи баҳри дӯстон

گویی ای همدم ز بهر دوستان

Ин сухан бигзору рӯ бар достон

این سخن بگذار و رو بر داستان

Табъи шеъри ман кунун бар бод рафт

طبع شعر من کنون بر باد رفت

Ҳам радифи қофия аз ёд рафт

هم ردیف و قافیه از یاد رفت

Оҳӯии табъами магар сайёд дид

آهوی طبعم مگر صیاد دید

Бар каф ӯ ханҷар фӯлод дид

بر کف او خنجر فولاد دید

Ром гирифт аз ман ба баҳру бргрихт

رم گرفت از من به بحر و بر گریخت

Ришта ӣ назмами з якдигар гусехт

رشتهٔ نظمم ز یکدیگر گسیخت

Назм чун ояд ки табъ аз кор рафт

نظم چون آید که طبع از کار رفت

Дил ба шавқи дида ӣ дидор рафт

دل به شوق مژدهٔ دیدار رفت

Бози шавқами шурии андар сар фиканд

باز شوقم شوری اندر سر فکند

Оташам дар хома ва дафтар фиканд

آتشم در خامه و دفتر فکند

Назм чун ояд дилам ҳушёр нест

نظم چون آید دلم هشیار نیست

Дар серуми ҷузи шавқи васл ёр нест

در سرم جز شوق وصل یار نیست

Достон афсона бошад эй фалон

داستان افسانه باشد ای فلان

Ман ҳамеи байнами аёни ин достон

من همی بینم عیان این داستان

Ҳаст дар гӯши ман овози халил

هست در گوش من آواز خلیل

Гашта ҷонбозони кӯяшро далел

گشته جانبازان کویش را دلیل

Колсло эй дӯстони алсло

کالصلا ای دوستان الصلا

Ид қурбонаст ёрони алсло

عید قربانست یاران الصلا

Рӯз сарбозӣаст дар бозори ид

روز سر بازی‌ست در بازار عید

Гар сиррӣ доред ӣнҷо по наед

گر سری دارید اینجا پا نهید

Дили маро дар бар тапид аз ин сало

دل مرا در بر تپید از این صلا

Ҷон сабақ карда ба майдони бало

جان سبق کرده به میدان بلا

Дил ба ёди теғ ӯ дар изтироб

دل به یاد تیغ او در اضطراب

Сар ба роҳ ханҷараш дорад шитоб

سر به راه خنجرش دارد شتاب

Ҷони зи шавқу ваҷди бол ва пар занад

جان ز شوق و وجد بال و پر زند

То магари худ барадам ханҷар занад

تا مگر خود بر دم خنجر زند

Лек мегуяд ҳамеи сайёди ман

لیک می‌گوید همی صیاد من

Нестии андари хури бедоди ман

نیستی اندر خور بیداد من

Ту ҳўснокӣу хӯнат пок нест

تو هوسناکی و خونت پاک نیست

Ин сарати шоиста Фтўрок нест

این سرت شایسته فتراک نیست

Ҳайф бошад ханҷари ман бар сарат

حیف باشد خنجر من بر سرت

Хоки моро нест дар хури пайкарат

خاک ما را نیست درخور پیکرت

Имтиҳон гоҳаст ин майдони мо

امتحان‌گاه است این میدان ما

Имтиҳон кардам тўрои ман борҳо

امتحان کردم تو را من بارها

Имтиҳон кардам тўро эй булҳавас

امتحان کردم تو را ای بوالهوس

Дар сарат набӯд биҷузи савдоу бас

در سرت نبود بجز سودا و بس

Ҳар дамат дар сари ҳавоӣ дигар аст

هر دمت در سر هوای دیگر است

Дили тўро ҳар дами биҷой дигар аст

دل تو را هر دم به جای دیگر است

Ҳамчуи Тифлони прҳўснокӣ ҳануз

همچو طفلان پُر هوسناکی هنوز

Дар паии бозӣ бо хокӣ ҳануз

در پی بازی با خاکی هنوز

ё бурун кун ин ҳавасҳоро зи дил

یا برون کن این هوسها را ز دل

ё сари худро зи баҳри худ бҳл

یا سر خود را ز بهر خود بهل

ё сари савдои гӯногӯни бабр

یا سر سودای گوناگون ببر

ё бикун савдои мо беруни зи сар

یا بکن سودای ما بیرون ز سر

Ман ҳаме гӯям ки эй султон дод

من همی گویم که ای سلطان داد

Саъй бе тавфиқи ту бодаст бод

سعی بی توفیق تو باد است باد

Боди паймоеи худоё то бчнд

باد پیمایی خدایا تا به چند

Як аноят кун халосам кун зи банд

یک عنایت کن خلاصم کن ز بند

Ин дили ношоди манро шод кун

این دل ناشاد من را شاد کن

Ҳам зи банди ғайри худ озод кун

هم ز بند غیر خود آزاد کن

Мурғем дар гарданами афтодаи дом

مرغیم در گردنم افتاده دام

Аз ту меҷӯям раҳои вассалом

از تو می‌جویم رهایی والسلام

Чун равон шуд аз паии қурбони халил

چون روان شد از پی قربان خلیل

Шуд баланд аз ҷони аҳрӣмани ъўил

شد بلند از جان اهریمن عویل