Гар набӯдӣ пунбаи андари гӯши ту

گر نبودی پنبه اندر گوش تو

Вар набӯдӣ кари ду гӯши ҳуши ту

ور نبودی کر دو گوش هوش تو

намешунидӣ нола ӣ пинҳони ҷон

می‌شنیدی نالهٔ پنهان جان

Ваон шикоятҳои бе поёни ҷон

وان شکایتهای بی پایان جان

намешунидӣ то чисон гуяд сухан

می‌شنیدی تا چسان گوید سخن

Бо рафиқону диёри хештан

با رفیقان و دیار خویشتن

Нолад ва гуяд худоро эй маон

نالد و گوید خدا را ای مهان

Ёд оред аз ғарибии мстҳон

یاد آرید از غریبی مستهان

Мурғем андари қафаси афтодаи хор

مرغیم اندر قفس افتاده خوار

Ёд оред аз вафои зини марғзор

یاد آرید از وفا زین مرغزار

Саркашеда зери пари андари қафас

سرکشیده زیر پر اندر قفس

Пари биФшондаҳ ба гулшани икнФс

پر نیفشانده به گلشن یک نفس

Рафта аз ёдами ҳавои ошён

رفته از یادم هوای آشیان

Бастаи чашм аз ҷилваҳои гулистон

بسته چشم از جلوه‌های گلستان

Ёд оред аз ман эй озодагон

یاد آرید از من ای آزادگان

Ман дар ин гулхани шумо дар бӯстон

من در این گلخن شما در بوستان

эй шумо озодагони шохсор

ای شما آزادگان شاخسار

Дар нишот аз ҷилва ӣ боғу баҳор

در نشاط از جلوهٔ باغ و بهار

Ёд оред аз тараҳҳуми як нафас

یاد آرید از ترحم یک نفس

Зини асири дому маҳбӯси қафас

زین اسیر دام و محبوس قفس

эй шумо бо икдгри андари ватан

ای شما با یکدگر اندر وطن

Ёд оред аз вафо гоҳе змн

یاد آرید از وفا گاهی زمن

Ман ҳам онҷои ошёнии доштам

من هم آنجا آشیانی داشتم

Меҳру ёри меҳрбонии доштам

مهرِ یار مهربانی داشتم

Аҳди бастам бо лаб чун қанд ӯ

عهد بستم با لب چون قند او

Ёди боди он аҳд ва он пайванд ӯ

یاد باد آن عهد و آن پیوند او

Ёди боди он аҳд ва он мисоқҳо

یاد باد آن عهد و آن میثاقها

Ваон аноятҳо ва он ашФоқҳо

وان عنایتها و آن اشفاقها

Ёди боди айёми васли дӯстон

یاد باد ایام وصل دوستان

Ваон тафарруҷҳои боғу бӯстон

وان تفرجهای باغ و بوستان

Ваон нишастан бо ҳам андари марғзор

وان نشستن با هم اندر مرغزار

Ваон хиромидан ба тарафи ҷӯйбор

وان خرامیدن به طرف جویبار

Ҳбзои он рӯзгорони ҳбзо

حبذا آن روزگاران حبذا

Ҳбзои он марғзорони ҳбзо

حبذا آن مرغزاران حبذا

Ҳбзо зон дӯсторони бовафо

حبذا زان دوستاران با وفا

Ҳбзо зон боғбони босафо

حبذا زان باغبان با صفا

эй хуши он даврон ва он айёмҳо

ای خوش آن دوران و آن ایامها

Ваии ҳумоюни субҳҳо ва шомҳо

وی همایون صبحها و شامها

Дар ҷудои сӯхтам аз иштиёқ

در جدایی سوختم از اشتیاق

Оҳу воўилоаҳи ман ҳролФроқ

آه و واویلاه من حرالفراق

Оташи ҳиҷрони диламро сӯхта

آتش هجران دلم را سوخته

Шуълаҳо дар синаам афрӯхта

شعله‌ها در سینه‌ام افروخته

Оташӣ май байнами андари дили ниҳон

آتشی می‌بینم اندر دل نهان

Сахт май сӯзад аз онам устихон

سخت می‌سوزد از آنم استخوان

Оташии пинҳон кунун дорад зуҳӯр

آتشی پنهان کنون دارد ظهور

Пайкари ман ёрб ин ё нахли тавр

پیکر من یارب این یا نخل طور

Оташи пинҳонам акнӯн фош шуд

آتش پنهانم اکنون فاش شد

Муфтии шаҳри шумо қлош шуд

مفتی شهر شما قلاش شد

Оташи пинҳонам акнӯн барфурӯхт

آتش پنهانم اکنون برفروخت

Ҷбаҳу ъамома ва дафтар бсухт

جبه و عمامه و دفتر بسوخت

Сбҳаҳ ва саҷҷодаамро боди барад

سبحه و سجاده‌ام را باد برد

Дафтару баҳсу ҷадалро гов хӯрд

دفتر و بحث و جدل را گاو خورد

Аҷлсўнии ёсқотии аҷлсўн

اجلسونی یاثقاتی اجلسون

Коинк омад бар серуми шӯри ҷунун

کاینک آمد بر سرم شور جنون

Бор барбаст аз дилами ҳушу хирад

بار بربست از دلم هوش و خرد

То куҷои дигари ҷунунам май барад

تا کجا دیگر جنونم می‌برد

Бугсалам акнӯн ду сад занҷир ро

بگسلم اکنون دو صد زنجیر را

Чори такбирии занами тадбир ро

چار تکبیری زنم تدبیر را

Оташи андари синаи пинҳон то бкӣ

آتش اندر سینه پنهان تا به کی

Дар дилами пӯшидаи тӯфон то бкӣ

در دلم پوشیده توفان تا به کی

Фош мегӯям ки ман девона ам

فاش می‌گویم که من دیوانه‌ام

Ҳам зъқл ва ҳам хирад бегона ам

هم زعقل و هم خرد بیگانه‌ام

Дафтари фарзонагӣ бар бод рафт

دفتر فرزانگی بر باد رفت

Маслиҳати бинии маро аз ёд рафт

مصلحت بینی مرا از یاد رفت

Зин сипас бо маслиҳат корем нест

زین سپس با مصلحت کاریم نیست

Вази ҷунун хештан орем нест

وز جنون خویشتن عاریم نیست

Ошиқонро ор набӯд аз ҷунун

عاشقان را عار نبود از جنون

Ореи оре ишқ бошад зуфунун

آری آری عشق باشد ذوفنون

намекунад маҷнӯни гуҳии фарзона ро

می‌کند مجنون گهی فرزانه را

Гоҳ оқил мекунад девона ро

گاه عاقل می‌کند دیوانه را

Файласуфиро гуҳӣ нодон кунад

فیلسوفی را گهی نادان کند

Ҳам сабақ бо Тифл абҷад хон кунад

هم سبق با طفل ابجد خوان کند

Тифли уммиро гуҳӣ гардад далел

طفل امی را گهی گردد دلیل

То сабақ омӯзад аз ваии Ҷабраил

تا سبق آموزد از وی جبرئیل

Андари оташи афканд гоҳе халил

اندر آتش افکند گاهی خلیل

Гоҳи Мӯсоро кашад то равад нил

گاه موسی را کشد تا رود نیل

Теша бар каф гуҳ диҳад Фарҳод ро

تیشه بر کف گه دهد فرهاد را

Ҳин бикун ин кӯҳ бебунёд ро

هین بکن این کوه بی بنیاد را

Бесутунро кундӣ эй Фарҳоди род

بیستون را کندی ای فرهاد راد

Офарин бар даст ва бар бозуати бод

آفرین بر دست و بر بازوت باد

Тешае акнӯн ба фарқи хеши зан

تیشه‌ای اکنون به فرق خویش زن

Бесутун ҳастӣ худро бикун

بیستونِ هستی خود را بکن

Ҳар ки бар ширини лабӣ ошиқ шавад

هرکه بر شیرین لبی عاشق شود

Зиндагӣ ӯро куҷои лоиқ буд

زندگی او را کجا لایق بود

Нест шӯи андари раҳи ишқ эй ҷавон

نیست شو اندر ره عشق ای جوان

То аз он ёбии ҳиўаҳи ҷовдон

تا از آن یابی حیوة جاودان

Нест шӯ эй ман фидои нестӣ

نیست شو ای من فدای نیستی

Зинда ӣ ҷовидӣ аз мо нестӣ

زندهٔ جاویدی از ما نیستی

Ақтлўнии асдқоӣии фии алҳўоаҳ

اقتلونی اصدقائی فی‌الهواه

Ва атрҳўои ҷисмии қрибои фии фаноа

و اطرحوا جسمی قریباً فی فناه

Май дамад инак сабоҳи рӯзи ид

می‌دمد اینک صباح روز عید

Дар раҳи ҷонони маро қурбон кунед

در ره جانان مرا قربان کنید

ё аҳбоӣии лъмрии фии алФдоаҳ

یا احبائی لعمری فی‌الفداه

Азбҳўнии азбҳўнии забҳи шоҳ

اذبحونی اذبحونی ذبح شاه

Пас ба хӯн оғишта созед ин танам

پس به خون آغشته سازید این تنم

Афканед андари раҳи сайди афканам

افکنید اندر ره صید افکنم

То буд аз рӯй раҳмати як назар

تا بود از روی رحمت یک نظر

Афканд бар ин тан бепоу сар

افکند بر این تن بی پا و سر

Ваз нигоҳӣ бахшадаш умри абад

وز نگاهی بخشدش عمر ابد

Фориғаш созад зи қайди неку бад

فارغش سازد ز قید نیک و بد

эй сафойӣ мухтасар кун ин сухан

ای صفایی مختصر کن این سخن

Зонка ин чаҳро наме байнами расан

زانکه این چَه را نمی‌بینم رسن

Боқии аҳволи дилро бози гӯй

باقی احوال دل را باز گوی

Ташнаи лаби тарсами бимирами тарафи ҷӯй

تشنه لب ترسم بمیرم طرف جوی

Қофия тангаст зон ҷӯ гуфтамат

قافیه تنگست زان جو گفتمت

Варна равад нили Ҷайҳуни хўондмт

ورنه رود نیل جیحون خواندمت

Гар набӯдӣ танги моро қофия

گر نبودی تنگ ما را قافیه

Марои тўрои гуфтеми айни софӣа

مرا تو را گفتیم عین صافیه

Айни ҳам чбўди ту худ дрёстӣ

عین هم چه‌بْود تو خود دریاستی

Ваа чаҳ дарёем тӯфони зостӣ

وه چه دریایم توفان زاستی

Дар ту аз дарёии жарфи ломакон

در تو از دریای ژرف لامکان

Муттасил бошад дусади диҷлаи равон

متصل باشد دوصد دجله روان

Диҷлаҳои оби ъзби хушгувор

دجله‌های آب عذب خوشگوار

намерасад ҳрдми тўро аз он баҳор

می‌رسد هر دم تو را از آن بحار

эй ту моро Авестоади меҳрбон

ای تو ما را اوستاد مهربان

Ҷуръае бар мо аз он дарё фишон

جرعه‌ای بر ما از آن دریا فشان

Ёд кардӣ мурдани пеш аз мамот

یاد کردی مردن پیش از ممات

Мурданӣ кӯ ҳаст асл ҳар ҳаёт

مردنی کو هست اصل هر حیات

Роҳи ин мурдан ба мо бинмоӣ зуд

راه این مردن به ما بنمای زود

Шавқи ин дилҳо зи дасти мо рабӯд

شوق آن، دلها ز دست ما ربود