Он азон ва он иқомаи нафхи сувар
آن اذان و آن اقامه نفخ صور
Он зи ҷои бархестани баъс ва нашӯр
آن ز جا برخاستن بعث و نشور
Он мусаллои мавқифу қиблаи вуқуф
آن مصلی موقف و قبله وقوف
Бастани эҳром дар мавқифи ъкўФ
بستن احرام در موقف عکوف
Чун шудӣ воқиф дар он мавқифи забон
چون شدی واقف در آن موقف زبان
Май гушойӣ дар сипосу имтинон
میگشایی در سپاس و امتنان
Ҳамду сӯраи он сипосасту сано
حمد و سوره آن سپاس است و ثنا
Дар вуқуфи боргоҳи кибриё
در وقوف بارگاه کبریا
Гўиё онгаҳ хитоб ояд тўро
گوییا آنگه خطاب آید تو را
Ин замон бигзор тҳмиду сано
این زمان بگذار تحمید و ثنا
Дафтари аъмоли худро низ байн
دفتر اعمال خود را تیز بین
Ҳайбати ин рӯзи растохези байн
هیبت این روز رستاخیز بین
Ин мусофир то чаҳ оварадӣ бигӯ
ای مسافر تا چه آوردی بگو
Зини сафари судат чаҳ бошад мояи кӯ
زین سفر سودت چه باشد مایه کو
Хам кунӣ қомати паии аҷзу ниёз
خم کنی قامت پی عجز و نیاز
Сар кунӣ тасбеҳи он оҷизи навоз
سر کنی تسبیح آن عاجز نواز
Ман надорам ғайри аҷзу лобаи ҳеҷ
من ندارم غیر عجز و لابه هیچ
Дар ман ва дар кори ман шоҳо мапӣч
در من و در کار من شاها مپیچ
Қоматӣ дорам хам аз бори гуноҳ
قامتی دارم خم از بار گناه
Србзирм чунки ҳастам рӯсиёҳ
سر به زیرم چونکه هستم رو سیاه
Гуядат эй банда сар бурдор чуст
گویدت ای بنده سر بَردار چُست
Нома ӣ аъмол худ бингар дуруст
نامهٔ اعمال خود بنگر درست
Сари барории дили зи ҳавлати чоки чок
سر بَرآری دل ز هولت چاک چاک
Хешро андозӣ аз ҳайбат ба хок
خویش را اندازی از هیبت به خاک
Ҷабҳау рӯ бар замини соеи ҳаме
جبهه و رو بر زمین سایی همی
Пушти дастонро зи ғами хобии ҳаме
پشت دستان را ز غم خایی همی
Кони шҳо ?покаи баландои бртўро
کان شها پاکا بلندا بر تو را
Бингар аз раҳмат дар ин мавқифи маро
بنگر از رحمت در این موقف مرا
Гуядат гуё ки сар бурдор ҳин
گویدت گویا که سر بَردار هین
То чаҳ крдстӣ дар ин дафтар бибин
تا چه کردهستی در این دفتر ببین
Ҳин бибин нопокӣу покии хеш
هین ببین ناپاکی و پاکی خویش
Ҷуръати худ байн ва бе бокӣ хеш
جرئت خود بین و بی باکی خویش
Сари барории лаб ба истиғфори боз
سر برآری لب به استغفار باز
Тавбаросозӣ шафиъу чораи соз
توبه را سازی شفیع و چاره ساز
Гуядат бигузашт рӯзи тавбаи ҳон
گویدت بگذشت روز توبه هان
То чаҳ оварадӣ бигӯ фошу аён
تا چه آوردی بگو فاش و عیان
Аз хиҷолати боз май молии ҷабин
از خجالت باز میمالی جبین
Лаби пар аз субҳони рабӣ бар замин
لب پر از سبحان ربی بر زمین
Боз меояд хитоб бо итоб
باز میآید خطاب با عتاب
Хез аз ҷои шӯи муҳайёии ҳисоб
خیز از جا شو مهیای جواب
Боз бархезӣ ба тамҷиду сипос
باز برخیزی به تمجید و سپاس
Ҳоли ин ракаат ба аввал кун қиёс
حال این رکعت به اول کن قیاس
Оқибат аз аҷз бурдорӣ ду каф
عاقبت از عجز بَرداری دو کف
Рӯ ба он даргоҳ бо ъзу шараф
رو به آن درگاه با عز و شرف
Ин дуоҳоят наёяд дар ҳисоб
این دعاهایت نیاید در حساب
Оядат аз парда ӣ иззати хитоб
آیدت از پردهٔ عزت خطاب
К-эй тўро бигузашта айёми дуо
کای تو را بگذشته ایام دعا
Рафтаи ҳангоми сноءу тавба ҳо
رفته هنگام ثناء و توبهها
Бози уфтӣ дар рукӯъ ва дар суҷуд
باز افتی در رکوع و در سجود
Гуҳи рукӯъу гуҳи суҷуду гуҳи қууд
گه رکوع و گه سجود و گه قعود
Боз гуяд ноед имрӯзи ин бакор
باز گوید ناید امروز این به کار
Мояу суд ончӣ оварадӣ биор
مایه و سود آنچه آوردی بیار
Аҷзу зорӣу сипосу офарин
عجز و زاری و سپاس و آفرین
Ҷумлаи афкандии бурузи вопасин
جمله افکندی به روز واپسین
Рӯзгоронро ба ғифлати бохтӣ
روزگاران را به غفلت باختی
Кори худ бо ин ҷаҳони андохтӣ
کار خود با این جهان انداختی
Ҳон чаҳ суд аз моя ?ут андӯхтӣ
هان چه سود از مایهات اندوختی
Ҳон чаҳ шамъ аз моя ?ут афрӯхтӣ
هان چه شمع از مایهات افروختی
Ларзадат он дами зи ҳайбати устихон
لرزدت آن دم ز هیبت استخوان
Ҳам равад қӯти зи пояти ҳам тавон
هم رود قوّت ز پایت هم توان
Не ба пояти қавми бархестан
نی به پایت قوّت برخاستن
Неи забони узри хусрон хостан
نی زبان عذر خسران خواستن
Пас нишинӣ бар замини бечораи вор
پس نشینی بر زمین بیچارهوار
Дасти бастаи пои шикастаи шармсор
دست بسته پا شکسته شرمسار
Пас ба тавҳиди худо гуё шӯй
پس به توحید خدا گویا شوی
Чора аз тавфиқи ҳақи пӯёи шӯй
چاره از توفیق حق پویا شوی
Кошҳди ани лои илоҳи лии сўоаҳ
کاشهد ان لا اله لی سواه
Ман ба ваҳдониятат ҳастам гувоҳ
من به وحدانیتت هستم گواه
Ҳам гувоҳам бар набии мؤтмн
هم گواهم بر نبی مؤتمن
Ин ду ҳам сармоя ва ҳам суди ман
این دو، هم سرمایه و هم سود من
Умри худгар сарф исён карда ам
عمر خود گر صرف عصیان کردهام
Ин дуро лекин шафиъ оварда ам
این دو را لیکن شفیع آوردهام
Суди ман аз ин сафар инасту бас
سود من از این سفر اینست و بس
Нест ғайр аз ин дуам фарёдрас
نیست غیر از این دواَم فریاد رس
Ҳам ба умеди шафиъони ҷазо
هم به امید شفیعان جزا
Омадам бо қадӣ аз исёни дўто
آمدم با قدی از عصیان دوتا
эй паноҳи ҷумлаи уммати ассалом
ای پناه جمله امت السلام
эй шафиъони қиёмати ассалом
ای شفیعان قیامت السلام
Ассалом эй шоФъи рӯзи ҷазо
السلام ای شافع روز جزا
Ассалом эй осӣонро мртҷӣ
السلام ای عاصیان را مرتجی
Ассалом эй бандагони солеҳин
السلام ای بندگان صالحین
Ассалом эй анбёءи мурсалин
السلام ای انبیاء مرسلین
Ман гунаҳи корами пушаймонами залил
من گنه کارم پشیمانم ذلیل
Воқифи андари мавқифи раби ҷалил
واقف اندر موقف رب جلیل
Суду сармояи ҳамаи дрбохтм
سود و سرمایه همه درباختم
Умри худ нобӯду зойеъи сохтам
عمر خود نابود و ضایع ساختم
эй шафиъони қиёмати ҳимматӣ
ای شفیعان قیامت همتی
Илтифотии илтимосии раҳматӣ
التفاتی التماسی رحمتی
Икнзр эй шаҳриёрон аз карам
یک نظر ای شهریاران از کرم
Сӯии он афтода ӣ баҳр надам
سوی آن افتادهٔ بحر ندم
Аз ашороти намози инҳо яке сет
از اشارات نماز اینها یکیست
Зончаҳ гуфтам аз муъофӣ андакӣ аст
زانچه گفتم از معافی اندکیست
Шарҳи инҳоро мақомӣ дигар аст
شرح اینها را مقامی دیگر است
Хома аз тафсилаш акнӯн абтар аст
خامه از تفصیلش اکنون ابتر است
Бошад ин тафсил то вақте дигар
باشد این تفصیل تا وقتی دگر
Достонии доштами номад ба сар
داستانی داشتم نامد به سر