Боз оем бар сари он достон

باز آیم بر سر آن داستان

Достони дӯстони ҷонфишон

داستان دوستان جانفشان

Омад иброҳӣм то кӯии манӣ

آمد ابراهیم تا کوی منی

Қурраи алъайнаши давони андари қафо

قرة العینش دوان اندر قفا

Омаданд андари манӣ бо сад манӣ

آمدند اندر منی با صد منی

Гуфт эшонро манӣ сад марҳабо

گفت ایشان را منی صد مرحبا

Омад иброҳӣму фарзандаши зи пай

آمد ابراهیم و فرزندش ز پی

Гуфташ иброҳӣм ӯро ё банӣ

گفتش ابراهیم او را یا بنی

Фии алмноми анӣ арӣ ани азбҳк

فی المنام انی اری ان اذبحک

Мотрии Фонзри ?фони аламри лак

ماتری فانظر فان‌الامر لک

Дидаам дар хоб эй ҷони падар

دیده‌ام در خواب ای جان پدر

То бабрам аз тани поки ту сар

تا ببُرّم از تن پاک تو سر

Хоста аз ман сарати султони ман

خواسته از من سرت سلطان من

эй ба қурбони сари ту ҷони ман

ای به قربان سر تو جان من

Дар чаҳ корӣ ва чаҳ дорӣ дар назар

در چه کاری و چه داری در نظر

Гар сиррии дорӣ биё бигузар зи сар

گر سری داری بیا بگذر ز سر

Гуфт Исмоили к-эии ҷони падар

گفت اسماعیل کای جان پدر

Ман ки бошам ҷон чаҳ бошад чист сар

من که باشم جان چه باشد چیست سر

Ончӣ маъмурӣ бикун он бе диранг

آنچه مأموری بکن آن بی درنگ

Зуду зуди охир ки омад вақти танг

زود و زود آخر که آمد وقت تنگ

Мурғи ҷон дар синаам парвоз кард

مرغ جان در سینه‌ام پرواز کرد

Дил тапидан аз тараб оғоз кард

دل تپیدن از طرب آغاز کرد

Дил тапад аз шавқи ханҷар дар барам

دل تپد از شوق خنجر در برم

Саргаронӣ мекунад бар пайкарам

سر، گرانی می‌کند بر پیکرم

Зуди зуд эй ҷони бобо зуд бош

زود زود ای جان بابا زود باش

Банда ӣ фармони он маъбуд бош

بندهٔ فرمان آن معبود باش

Гарна фармон аз худои бади мртўро

گرنه فرمان از خدا بد مر تو را

Худ сар худ кардамӣ аз тани ҷудо

خود سر خود کردمی از تن جدا

Ханҷарати кӯ то ба чашми худ нуҳум

خنجرت کو تا به چشم خود نهم

Бўсмши дами пас бадасти ту даҳум

بوسمش دم پس به دست تو دهم

Амри ҳақро ҷойовар зуди зуд

امر حق را جای آور زود زود

Ҷуз сабурӣ ноед аз ман дар вуҷӯд

جز صبوری ناید از من در وجود

Нест ҷои сабри ӣнҷо эй амӯ

نیست جای صبر اینجا ای عمو

Ҷой шукрасту нишот ваҳоиу ҳў

جای شکر است و نشاط و های و هو

Сабр бошад дар балоҳоу ?илам

صبر باشد در بلاها و الم

Кӯи ?илами ин айн лутфасту карам

کو الم این عین لطفست و کرم

Хӯни нопокам ба роҳаш пок шуд

خون ناپاکم به راهش پاک شد

Венаи сари ман лоиқ Фтўрок шуд

وین سر من لایق فتراک شد

Лоиқи Фтўрок шоҳ омад серум

لایق فتراک شاه آمد سرم

Даргузашт аз аршу курсии афсарам

درگذشت از عرش و کرسی افسرم

Хӯни ошиқ чун фидоӣ ёр шуд

خون عاشق چون فدای یار شد

Хўнбҳоиши рухсат дидор шуд

خونبهایش رخصت دیدار شد

Кушта шуд чун дар раҳи дилдори кас

کشته شد چون در ره دلدار کس

Хўнбҳоиши васл дилдорасту бас

خونبهایش وصل دلدار است و بس

Дар сарати ҷоно агар савдоӣ ӯст

در سرت جانا اگر سودای اوست

Сар ба каф на дар паии ?имаии дӯст

سر به کف نه در پی ایمای دوست

Косае аз устихон пурчирк варем

کاسه‌ای از استخوان پُر چرک و ریم

Башикану бустони ивази малики азим

بشکن و بستان عوض ملک عظیم

Ҷуръа ӣ хӯни наҷис инкор кун

جرعهٔ خون نجس انکار کن

Даст дар оғӯши васл ёр кун

دست در آغوش وصل یار کن

Чун сар аз тани оқибат хоҳӣ фиканд

چون سر از تن عاقبت خواهی فکند

Рӯ фикан дар пои ёри арҷманд

رو فکن در پای یار ارجمند

Гурги рӯзӣ май дарди оҳӯии тан

گرگ روزی می‌درد آهوی تن

намехаранд ӯро ба некӯтар саман

می‌خرند او را به نیکوتر ثمن

намехаранд ӯро ба малики ҷовдон

می‌خرند او را به ملک جاودان

Ани аллоҳи уштурӣ аз қуръон бихон

ان الله اشتری از قرآن بخوان

То надаридааст гург ӯро шикам

تا ندریده است گرگ او را شکم

Зуд рӯ бифурӯш онро беш ва кам

زود رو بفروش آن را بیش و کم

Муштарии ҳозири самани нақд эй писар

مشتری حاضر ثمن نقد ای پسر

Баҳри гурги ин барра ӣ худро мабар

بهر گرگ این برهٔ خود را مبر

Барра ӣ худро ба қурбонгоҳ бар

برهٔ خود را به قربانگاه بر

Кун фидои оннигор ҷони шукр

کن فدای آن نگار جان شکر

ё ба зери ханҷари фӯлоди сар

یا به زیر خنجر فولاد سر

Афкани Исмоили вораш эй писар

افکن اسماعیل‌وارش ای پسر

Корд бар ҳулқуми он на ошкор

کارد بر حلقوم آن نه آشکار

Базл кун онро ба теғи оби дор

بذل کن آن را به تیغ آبدار

ё ба майдони ҷаҳони Акбараш

یا به میدان جهاد اکبرش

Брбкўб аз гурзаи тоъати сараш

بربکوب از گُرزه طاعت سرش

Ханҷари фармон бар он кун ҳукмрон

خنجر فرمان بر آن کن حکمران

Лаҳзаи лаҳзаи барадии ин ханҷар барон

لحظه لحظه بر وی این خنجر بران

Бо таноби шаръи бандаши дасту пой

با طناب شرع بندش دست و پای

Ханҷари фармон нааш бар ҳалқ ва ноӣ

خنجر فرمان نهش بر حلق و نای

Зери ин ханҷар занадгар поу даст

زیر این خنجر زند گر پا و دست

Боядаш бурид пои дасташи шикаст

بایدش بُرّید پا، دستش شکست

эй бародари ин ҷиҳод Акбар аст

ای برادر این جهاد اکبر است

Кор салмонасту кор бўзр аст

کار سلمانست و کار بوذر است

Гар ба майдони шаҳодат по наҳй

گر به میدان شهادت پا نهی

ИкнФс аз забҳ кардани вои раҳе

یک نفس از ذبح کردن وارهی

Чӯбаи тирии ҷони برارد аз танат

چو به تیری جان برآرد از تنت

Нест онҷои ғайри ин як куштанат

نیست آنجا غیر این یک کشتنت

Ояд аммо дар ҷиҳоди Акбарат

آید اما در جهاد اکبرت

Ҳар нафаси сад теғу ханҷар бар сарат

هر نفس صد تیغ و خنجر بر سرت

Ҳар нафаси забҳӣ ва ҳар дами куштании сет

هر نفس ذبحی و هر دم کشتنی‌ست

Нафасро ҳар соъатии ҷон додании сет

نفس را هر ساعتی جان دادنی‌ست

Нимрўзӣ метапад дар хӯни шаҳид

نیمروزی می تپد در خون شهید

Бошадаш зон пас тулӯъи субҳи ид

باشدش زان پس طلوع صبح عید

Дар ҷиҳоди Акбар аммо солҳо

در جهاد اکبر اما سالها

Бояд андари хӯн худ зад дасту по

باید اندر خون خود زد دست و پا

Дар ба рӯй худ бузургии баста буд

در به روی خود بزرگی بسته بود

Аз миёни халқи олами руста буд

از میان خلق عالم رسته بود