Сабр аз осори ҷисм зоҳир аст

صبر از آثار جسم ظاهر است

Дидаҳои зоҳири онро нозир аст

دیده‌های ظاهر آن را ناظر است

Шукру шавқу шодӣу майлу нишот

شکر و شوق و شادی و میل و نشاط

Ҳаст онҳоро ба ботини иртибот

هست آنها را به باطن ارتباط

Сабри кори даст ва пойасту забон

صبر کار دست و پایست و زبان

Шукри шуғли хотиру ҷони ҷинон

شُکر شغل خاطر و جان جنان

Сабр дар орому аъзоӣ ту аст

صبر در آرام و اعضای تو است

Гарчи бошад дар дил аз ғами сад шикаст

گرچه باشد در دل از غم صد شکست

Дил вале манзилгаҳи шавқ ва ризост

دل ولی منزلگه شوق و رضاست

Аз ризои ҷонро шукуфтан иқтизост

از رضا جان را شکفتن اقتضاست

Зин сабаб гуфт он забеҳи бовафо

زین سبب گفت آن ذبیح باوفا

Гар худо хоҳад тҷднии собро

گر خدا خواهد تجدنی صابرا

Лек ҷои шавқу ваҷди андар дил аст

لیک جای شوق و وجد اندر دل است

Донад онкўи ин дили онро манзил аст

داند آنکو این دل آن را منزل است