Он якеро буд вомӣ бар касе

آن یکی را بود وامی بر کسی

Аз аҷал бигузашта буд онро басӣ

از اجل بگذشته بود آن را بسی

Рӯзӣ омад дар тақозоу талаб

روزی آمد در تقاضا و طلب

Ҳам сҷл бар кафи гувоҳаш бар ақаб

هم سجل بر کف گواهش بر عقب

Гуфт вопас додам ва дорам гувоҳ

گفت واپس دادم و دارم گواه

Хона ӣ қозӣаст фардои ваъдаи гоҳ

خانهٔ قاضی است فردا وعده‌گاه

Ин бигуфту роҳ масҷид кард соз

این بگفت و راه مسجد کرد ساز

Дид имомӣ бо ҷамоат дар намоз

دید امامی با جماعت در نماز

Бар сараши ъамомае чун гурзи сом

بر سرش عمامه‌ای چون گرز سام

Дар буриши ҳам ҷбаҳ эй чун сими хом

در برش هم جبه‌ای چون سیم خام

Сбҳаҳи сад донааш дар пеши рӯ

سبحه صد دانه‌اش در پیش رو

Решаи ъамомааш зери гулӯ

ریشه عمامه‌اش زیر گلو

Омаду андари саф аввал нишаст

آمد و اندر صف اول نشست

Бо эмоми андари намози эҳроми баст

با امام اندر نماز احرام بست

Чун шуданд он қавми фориғ аз намоз

چون شدند آن قوم فارغ از نماز

Пеш миҳроб омад ва бо сад ниёз

پیش محراب آمد و با صد نیاز

Бӯса зад бар дасти мавлонои нахуст

بوسه زد بر دست مولانا نخست

Вонгаҳе гуфт эй эмоми дайни дуруст

وانگهی گفت ای امام دین درست

Имшабӣ хоҳам маро миннат наҳй

امشبی خواهم مرا منت نهی

Аз қудумат кулбаам зинати диҳӣ

از قدومت کلبه‌ام زینت دهی

Баррае дар хона дорам ширмст

بره‌ای در خانه دارم شیرمست

Ҳам биринҷу қаду нон ва мива ҳаст

هم برنج و قند و نان و میوه هست

Икшбӣ бо мухлисони оре ба сар

یکشبی با مخلصان آری به سر

Ҳам муаззин дар рикобати ҳам писар

هم مؤذن در رکابت هم پسر

Гуфт болъин эй азизи хуши лақо

گفت بالعین ای عزیز خوش لقا

Ваъдаро ҳатмаст бар муъмини вафо

وعده را حتم است بر مؤمن وفا

Ин бигуфт ва рафт аз назд эмом

این بگفت و رفت از نزد امام

Пас ба сӯяши бозгашт аз чанд гом

پس به سویش بازگشت از چند گام

Гуфт розӣ дорам эй донои роз

گفت رازی دارم ای دانای راز

Рухсат ар бошад бигӯям бо ниёз

رخصت ار باشد بگویم با نیاز

Май рӯми фардои сӯии доролқзо

می‌روم فردا سوی دارالقضا

Бо Флонкси баҳри он сесад тилло

با فلانکس بهر آن سیصد طلا

Гуфт то акнӯн надодааст он лкъ

گفت تا اکنون نداده است آن لکع

Вопасати он зари Фбӣси моснъ

واپست آن زر فبئس ماصنع

Гуфт неи не ӯ талабкор ман аст

گفت نی نی او طلبکار من است

Дар каф ӯ қайди моҳор ман аст

در کف او قید ماهار من است

ӯ з ман дорад сҷли муътабар

او ز من دارد سجل معتبر

Аз ман ӯ ҷӯяд нассоби симу зар

از من او جوید نصاب سیم و زر

Гуфт хоҳад аз ту зар гирад дубор

گفت خواهد از تو زر گیرد دو بار

эй зиҳӣ бешармӣу ҷавру қимор

ای زهی بی شرمی و جور و قمار

Гуфт оре эй эмоми ростгӯ

گفت آری ای امام راستگو

Гар туоне чора ӣ корам биҷӯ

گر توانی چارهٔ کارم بجو

Гуфт бо кӣ неи рӯми бокашу Фш

گفت باکی نی روم با کش و فش

Сӯии доролшръи фардои ғами макаш

سوی دارالشرع فردا غم مکش

Ҳам муаззин шоҳидаст ва ҳам писар

هم مؤذن شاهد است و هم پسر

Рӯи ту эмин кун муҳайёи моҳзр

رو تو ایمن کن مهیا ماحضر

Рӯзи дигар назд қозӣ он ғурем

روز دیگر نزد قاضی آن غریم

Рафт ва даъво кард беташвиқу бим

رفت و دعوا کرد بی تشویق و بیم

Он дигар гуфто ки додам вом ӯ

آن دگر گفتا که دادم وام او

Гуфт қозигар гувоҳат ҳаст кӯ

گفت قاضی گر گواهت هست کو

Ногаҳон аз дар даромад мавлавӣ

ناگهان از در درآمد مولوی

Сбҳаҳ бар кафи лаби пар аз зикри ҷлӣ

سبحه بر کف لب پر از ذکر جلی

Аз қудумаш қозӣ омад дар тараб

از قدومش قاضی آمد در طرب

Ҳам муаззини ҳам писари андари ақаб

هم مؤذن هم پسر اندر عقب

Рафт андари садри айвони қазо

رفت اندر صدر ایوان قضا

Ҷо гирифт ва дам зад аз сабру ризо

جا گرفت و دم زد از صبر و رضا

Пас аҳодӣси мънън ёд кард

پس احادیث معنعن یاد کرد

Аҳли маҷлисро басӣ иршод кард

اهل مجلس را بسی ارشاد کرد

Гуфт мадюни аиҳо алқозии аломин

گفت مدیون ایها‌القاضی‌الامین

Аз гўоҳонм яке инаст ин

از گواهانم یکی اینست این

Кард қозӣ чун савол аз он ҳмим

کرد قاضی چون سؤال از آن حمیم

Гуфт мавлоно куҷо шуд он ғурем

گفت مولانا کجا شد آن غریم

Марди мискини пеш ӯ барпоӣ хост

مرد مسکین پیش او بر پای خاست

Бо тнҳнҳ мавлавӣ бинишаст рост

با تنحنح مولوی بنشست راست

Гуфт не битавон шаҳодатро наҳуфт

گفت نی بتوان شهادت را نهفت

Лек натавонам сухан биФкр гуфт

لیک نتوانم سخن بی فکر گفت

Ман надонам қадари локин эй маон

من ندانم قدر لکن ای مهان

Ҷузви ҷузви воқеаи созами баён

جزو جزو واقعه سازم بیان

Рӯзи ҷумъа низ дар масҷиди нахуст

روز جمعه نیز در مسجد نخست

Дод ӯро дар ҳузурами сад дуруст

داد او را در حضورم صد درست

Субҳ шанбе дод ҳафтод ва яке

صبح شنبه داد هفتاد و یکی

Асри ҳаштод ва чаҳораш бишкӣ

عصر هشتاد و چهارش بی شکی

Субҳи якшанбе чиҳил додаш тамом

صبح یکشنبه چهل دادش تمام

Вақти пешин ё ду ё се вассалом

وقت پیشین یا دو یا سه والسلام

Боядам мурдан намедонам дигар

بایدم مردن نمی‌دانم دگر

Додагар чизе надорам ман хабар

داده گر چیزی ندارم من خبر

Он ғурем бенаво гуфт эй эмом

آن غریم بینوا گفت ای امام

Дод боқиро ҳисобам шуд тамом

داد باقی را حسابم شد تمام

Чун ки мурдан ҳаст ойин эй амӯд

چون که مردن هست آیین ای عنود

Пас чаҳ май будӣ агар мурдан набӯд

پس چه می‌بودی اگر مردن نبود

Мурда будӣ коши даҳрии пеш аз ин

مرده بودی کاش دهری پیش از این

То зи маргати зиндаи гаштии шаръи дайн

تا ز مرگت زنده گشتی شرع دین

Зинда гардад дайни зи марг чун туе

زنده گردد دین ز مرگ چون تویی

Кош набӯд дар ҷаҳони як мавлавӣ

کاش نبود در جهان یک مولوی

Дод аз ин дсторбндон дод дод

داد از این دستاربندان داد داد

Рафт шаръу миллат аз эшон ба бод

رفت شرع و ملت از ایشان به باد

Ончӣ бо дайни хома эшон кунад

آنچه با دین خامه ایشان کند

Кӣ дами шамшер бдкишон кунад

کی دم شمشیر بدکیشان کند

Коши нӯки хомаи шани бишкастаи бод

کاش نوک خامه‌شان بشکسته باد

Венаи забонҳошони зи гуфтани бастаи бод

وین زبانهاشان ز گفتن بسته باد

Коши дарсӣ май нхўондӣ аз нахуст

کاش درسی می‌نخواندی از نخست

Чунки хондӣ кош мехондӣ дуруст

چونکه خواندی کاش می‌خواندی درست

ё китоби ҳукми худро гум кунед

یا کتاب حکم خود را گم کنید

ё тараҳҳум бар худ ва мардум кунед

یا ترحم بر خود و مردم کنید

Ҳукми яздонро риҷол дигар аст

حکم یزدان را رجال دیگر است

Шаҳри дайнро кўтўол дигар аст

شهر دین را کوتوال دیگر است

Назд ҳукми ҳақи ҳамаи таслими шӯ

نزد حکم حق همه تسلیم شو

Дар манӣ чун оли иброҳӣми шӯ

در منی چون آل ابراهیم شو

Чунки ҳукм ҳақ расад мардона бош

چونکه حکم حق رسد مردانه باش

Аз зану фарзанди худ бегона бош

از زن و فرزند خود بیگانه باش

Ростии ғайр аз худо бегона аст

راستی غیر از خدا بیگانه است

Гар зану фарзанд вагар ҷонона аст

گر زن و فرزند و گر جانانه است

Онкӣ бошад ақрб аз ҳабли алўрид

آنکه باشد اقرب از حبل‌الورید

Кас аз ин наздиктар чизе шунид

کس از این نزدیکتر چیزی شنید

Ҳмрҳти зоғоз то анҷом туаст

همرهت زآغاز تا انجام توست

Ҳамдами субҳу анис шом туаст

همدم صبح و انیس شام توست

Бо ту дар аслоб ва дар арҳом буд

با تو در اصلاب و در ارحام بود

Бо ту дар оғоз ва дар анҷом буд

با تو در آغاز و در انجام بود

Ошноу хешу мавлоӣ ту ӯст

آشنا و خویش و مولای تو اوست

Ҳамдаму ҳамрозу ҳамрой ту ӯст

همدم و همراز و همرای تو اوست

Ончии дории яксара аз ӯ буд

آنچه داری یکسره از او بود

Об баҳраст ончии андари ҷӯ буд

آب بحر است آنچه اندر جو بود

Ончӣ мехоҳад ту ҳам май хоҳи он

آنچه می‌خواهد تو هم می‌خواه آن

Оби дарёро ба дарё кун равон

آب دریا را به دریا کن روان

Молу ҷисму ҷону фарзанду табор

مال و جسم و جان و فرزند و تبار

Ҷумларо дар роҳи он шаҳ кун нисор

جمله را در راه آن شه کن نثار

Ҳамчуи иброҳӣми коўл мол дод

همچو ابراهیم کاول مال داد

Пас тани андари шуъла ӣ ҷувол дод

پس تن اندر شعلهٔ جوال داد

Инак омад навбати фарзанд ӯ

اینک آمد نوبت فرزند او

Кунад аз дили реша ӣ пайванд ӯ

کند از دل ریشهٔ پیوند او