Нест аз ман ҳаркии ин суннат накард

نیست از من هرکه این سنت نکرد

Кас набошад ғайри ҳақи яктоу фард

کس نباشد غیر حق یکتا و فرد

Тарки ин суннат куҷо бошад раво

ترک این سنت کجا باشد روا

Аз ту эй ту аҳли дайнро муқтадо

از تو ای تو اهل دین را مقتدا

Дар ҳарам дорам яке ҳурии нажод

در حرم دارم یکی حوری نژاد

Каши мушобеҳи модар даврон назод

کش مشابه مادر دوران نزاد

Халқи олам ҷумла рӯҳанду бадан

خلق عالم جمله روحند و بدن

ӯ буд рӯҳи муҷассам бе сухан

او بود روح مجسم بی سخن

Ҷабраилии хуйу канъонии ҷамол

جبرئیلی خوی و کنعانی جمال

Исавии анфосу бтҳоиии хисол

عیسوی انفاس و بطحایی خصال

Дасти Мӯсои паямбар рӯй ӯ

دست موسی پیمبر روی او

Арқми заҳҳоки кофари мӯӣ ӯ

ارقم ضحاک کافر موی او

Дар изораши озарин озар аст

در عذارش آذرین آذر است

Ғамза ӯ зулфиқор ҳайдар аст

غمزهٔ او ذوالفقار حیدر است

Чоҳи канъон дар занхдонаши дарун

چاه کنعان در زنخدانش درون

Сад чу Юсуфи андари онҷои сарнигӯн

صد چو یوسف اندر آنجا سرنگون

Аз забонаши мӯъҷизи Аҳмади аён

از زبانش معجز احمد عیان

Чашмаи Хизраши ниҳони андари даҳон

چشمه خضرش نهان اندر دهان

Сад ҳазораш куштаи Исмоили вор

صد هزارش کشته اسماعیل‌وار

Ҳар қадам ӯро ду сад ёқӯби зор

هر قدم او را دو صد یعقوب زار

Лаҳни Довӯдӣу Марями исматӣ

لحن داودی و مریم عصمتی

Ҷоҳи билқису сулаймони ҳишматӣ

جاه بلقیس و سلیمان حشمتی

Нест Мӯсои таври синои сина аш

نیست موسی طور سینا سینه‌اش

Неи Сикандар рӯй ӯ ойӣна аш

نی سکندر روی او آیینه‌اش

Аз биҳишташи нор ва себ оварда анд

از بهشتش نار و سیب آورده‌اند

Ном ӯ пистон ва ғабғаб карда анд

نام او پستان و غبغب کرده‌اند

Додаандаш шоми қадару субҳи ид

داده‌اندش شام قدر و صبح عید

Гесуии мишкӣни биногваши сифед

گیسوی مشکین بناگوش سفید

намекунам ҷуфти ту он зебои санам

میکنم جفت تو آن زیبا صنم

Он кабӯтарро расонам то ҳарам

آن کبوتر را رسانم تا حرم

Ман на кобӣн аз ту хоҳам на сдоқ

من نه کابین از تو خواهم نه صداق

ӯ зи ту не ксўаҳ хоҳад неи всоқ

او ز تو نی کسوه خواهد نی وثاق

Малику молами ҷумла дар фармони ту

ملک و مالم جمله در فرمان تو

Ман ҳам андар хон ту меҳмони ту

من هم اندر خوان تو مهمان تو

Чун ҷавони хоркаши инро шунид

چون جوان خارکش این را شنید

Ҳушаш аз сар рафту дил дар бар тапид

هوشش از سر رفت و دل در بر تپید

Ончӣ дидам Андами ҷавони хоркн

آنچه دیدم آن دم جوان خارکن

Ман чаҳ гӯям чун ту май доне ва ман

من چه گویم چون تو می‌دانی و من

Оре он донад ки баъд аз интизор

آری آن داند که بعد از انتظار

Мужда ӯро расад аз васли ёр

مژدهٔ او را رسد از وصل یار

Андалебии накҳат гулшан шунид

عندلیبی نکهت گلشن شنید

Пери канъони буи пероҳан шунид

پیر کنعان بوی پیراهن شنید

Мурдаеро мужда ҷонӣ расед

مرده‌ای را مژدهٔ جانی رسید

Боди фарвардин ба бастонеи вазид

باد فروردین به بستانی وزید

Ончӣ рӯ дод он ҷавонро он замон

آنچه رو داد آن جوان را آن زمان

Кас куҷо донад ки орад дар баён

کس کجا داند که آرد در بیان

Шарҳи он ҳолат набошад кори ман

شرح آن حالت نباشد کار من

Васф ӯ ҳаргиз нагунҷад дар сухан

وصف او هرگز نگنجد در سخن

эй хуши он рӯзу хунаки он рӯзгор

ای خوش آن روز و خنک آن روزگار

Комад аз ёрии нишонеи сӯии ёр

کامد از یاری نشانی سوی یار

Муждаи васлӣ ба маҳҷӯрӣ расад

مژدهٔ وصلی به مهجوری رسد

Дар миёни мотамӣ сӯрӣ расад

در میان ماتمی سوری رسد

Лек Андами оташи шавқи висол

لیک آندم آتش شوق وصال

Ояд андари илтиҳобу иштиол

آید اندر التهاب و اشتعال

Гар на оби васли афшонӣ бар он

گر نه آب وصل افشانی بر آن

Бим он бошад ки сӯзади устихон

بیم آن باشد که سوزد استخوان

Нори шавқ аз нори ҳиҷрони тезтар

نار شوق از نار هجران تیزتر

Бодааш аз васли шӯрангез тар

باده‌اش از وصل شورانگیز تر

Пас дарозаст аз чаҳ шабҳои фироқ

پس دراز است از چه شبهای فراق

Сад баробар ҳаст рӯзи иштиёқ

صد برابر هست روز اشتیاق

Нашъаи ин бодааш биҳуш кард

نشئهٔ این باده‌اش بیهوش کرد

Дидааш басту забон хомӯш кард

دیده‌اش بست و زبان خاموش کرد

Дар ҷавоби подшоҳи муҳтарам

در جواب پادشاه محترم

На ба лои лабро гушӯд ва на нъм

نه به لا لب را گشود و نه نعم

Гуфт шаҳ бо худ ки зуҳду иффаташ

گفت شه با خود که زهد و عفتش

Болиғ ояд бо ҳаёу хиҷлаташ

مانع آمد با حیا و خجلتش

Подшаҳ омад бурун аз он всоқ

پادشه آمد برون از آن وثاق

Рафт сӯии боргаҳ бо тумтароқ

رفت سوی بارگه با طمطراق

Шаби ҳамаи шаби подшоҳ бо он хаёл

شب همه شب پادشاه با آن خیال

Чун кунам кофтад ба домами ин ғизол

چون کنم کافتد به دامم این غزال

Тан диҳад ояд ба домодии маро

تن دهد آید به دامادی مرا

Дил хунак созад аз ин шодии маро

دل خنک سازد از این شادی مرا

Ин сукуташ кош бошад аз ризо

این سکوتش کاش باشد از رضا

ё расад илҳомаши имшаб аз худо

یا رسد الهامش امشب از خدا

Он ҷавони ҳам ҷумлаи шаб дар изтироб

آن جوان هم جمله شب در اضطراب

Кин чаҳ буд оё ки фармуд он ҷаноб

کاین چه بود آیا که فرمود آن جناب

Кард оё подшоҳами решханд

کرد آیا پادشاهم ریشخند

Кӯдакиро дар даҳони бгзошти қанд

کودکی را در دهان بگذاشت قند

Гуфт оё ин ба тсхр ё ба ҷад

گفت آیا این به تسخر یا به جد

Кас буд ояд дарин корами ммд

کس بود آید درین کارم ممد

Кош рأиш барнагардад зончаҳ гуфт

کاش رأیش برنگردد زانچه گفت

Кош бинад хоби некӣ зончаҳ гуфт

کاش بیند خواب نیکی زانچه گفت

эй худои хобӣ бар ӯ бигумор сахт

ای خدا خوابی بر او بگمار سخت

Пас маро бедор кун аз хоби бахт

پس مرا بیدار کن از خواب بخت

Чун даромад субҳ ва сар зад офтоб

چون درآمد صبح و سر زد آفتاب

Олимиро кард султони интихоб

عالمی را کرد سلطان انتخاب

Пас фиристодаш ба назд он ҷавон

پس فرستادش به نزد آن جوان

То кунад дар вслтши ҳамдостон

تا کند در وصلتش همداستان

Пас ҳадису ояу афсуну дам

پس حدیث و آیه و افسون و دم

Хондаш то нақш гирад ин рақам

خواندش تا نقش گیرد این رقم

Худ нишаста он ҷавони чашмон ба роҳ

خود نشسته آن جوان چشمان به راه

То касе ояд магар аз назд шоҳ

تا کسی آید مگر از نزد شاه

Ногаҳон омад бурид хуши лақо

ناگهان آمد برید خوش لقا

Дар миён оварад бо ваии моҷаро

در میان آورد با وی ماجرا

Аз пас сад оя ва сесад хабар

از پس صد آیه و سیصد خبر

Он ҷавони андар ризо ҷанбанд сар

آن جوان اندر رضا جنباند سر

Бо бишорат боз гардид он расӯл

با بشارت باز گردید آن رسول

Кард огаҳи Подшаҳро аз қабул

کرد آگه پادشه را از قبول

Пас ба амри шоҳ базм оростанд

پس به امر شاه بزم آراستند

Ҳам хатибу шайх ва қозӣ хостанд

هم خطیب و شیخ و قاضی خواستند

Дар замонӣ аз нҳўстҳои барӣ

در زمانی از نحوستها بری

Ақди Зуҳра баста шуд бо муштарӣ

عقد زهره بسته شد با مشتری

Пас ба хилватгоҳи хос аз баҳри сур

پس به خلوتگاه خاص از بهر سور

Зеб ва зевар ёфт кохӣ аз булӯр

زیب و زیور یافت کاخی از بلور

Тахти заррини андари он бгзоштнд

تخت زرین اندر آن بگذاشتند

Пардаҳои зарнигор афроштанд

پرده‌های زرنگار افراشتند

Шамъи кофурӣу мисбоҳи зҷоҷ

شمع کافوری و مصباح زجاج

Маснади дебоу маснадгоҳи оҷ

مسند دیبا و مسندگاه عاج

Шаҳрро баҳри қудуми он ҷавон

شهر را بهر قدوم آن جوان

Дода зинати ҷумлаи бозору дукон

داده زینت جمله بازار و دکان

Шамъу машъал ҳар қадам афрӯхтанд

شمع و مشعل هر قدم افروختند

Авду сандалро ба ҳар раҳ сӯхтанд

عود و صندل را به هر ره سوختند

Кӯчаҳо аз хор ва хас пардохтанд

کوچه‌ها از خار و خس پرداختند

Пок аз гирд ва ғубораш сохтанд

پاک از گرد و غبارش ساختند

Шаҳриёрон дар канораи саф ба саф

شهریاران در کناره صف به صف

Глъзорон дар назора ҳар тараф

گلعذاران در نظاره هر طرف

Пас шуданд аз шаҳр то масҷиди равон

پس شدند از شهر تا مسجد روان

Тоҷдорону амирони сарварон

تاجداران و امیران سروران