Дар бар он хор кун бо сад ниёз

در بر آن خار کن با صد نیاز

Гоҳ кардандаш салому гуҳи ниёз

گاه کردندش سلام و گه نماز

Қоматаш карданд аз по то басар

قامتش کردند از پا تا به سر

Ғарқи марвориду ёқӯту гуҳар

غرق مروارید و یاقوت و گهر

Хирқа ӣ пашмина аш андохтанд

خرقهٔ پشمینه‌اش انداختند

Сндсу дебо тарозаш сохтанд

سندس و دیبا طرازش ساختند

Пас кашидандаш ҷнибти зери рон

پس کشیدندش جنیبت زیر ران

Кӯҳи пайкари зини мурассаъи зрънон

کوه پیکر زین مرصع زر عنان

Хор кун чун бар ҷнибт шуд савор

خار کن چون بر جنیبت شد سوار

Дар рикобаш шуд давони сад шаҳриёр

در رکابش شد دوان صد شهریار

Бо шикваи кӯҳи фари киқбод

با شکوه کوه فر کیقباد

Шаҳрро аз мақдами худ рутба дод

شهر را از مقدم خود رتبه داد

Шаҳриёронаши қатори андари қатор

شهریارانش قطار اندر قطار

Дастёру пешкору тнқтор

دستیار و پیشکار و تُنقُطار

Шаҳриёрон дар барзану бозору бом

شهریاران در برزن و بازار و بام

Он яке оварад лоам ва ин ниёам

آن یکی آورد لام و این نیام

Чун қадам дар боргоҳи шаҳи ниҳод

چون قدم در بارگاه شه نهاد

Омадаш аз рӯзгори хеши ёд

آمدش از روزگار خویش یاد

Рӯзгори зиллату пастии хеш

روزگار ذلت و پستی خویش

Бенавоӣу тиҳии дастии хеш

بینوایی و تهی دستی خویش

Рӯзҳои гарм ва он ҳизуми кашӣ

روزهای گرم و آن هیزم کشی

Шомҳои сард ва он бе оташӣ

شامهای سرد و آن بی آتشی

Накбату идбор беш аз беш худ

نکبت و ادبار بیش از بیش خود

Хотири зору дили пари риши худ

خاطر زار و دل پر ریش خود

Он парешоне ва он бечорагӣ

آن پریشانی و آن بیچارگی

Аз дар ҳар хонау овораге

از در هر خانهٔ آوارگی

Аз дили пари дарду дасти кӯтаҳаш

از دل پر درد و دست کوتهش

Ранҷ беандоза ӣ солу мааш

رنج بی اندازهٔ سال و مهش

Нола ӣ шабҳоу дарди рӯзҳо

نالهٔ شبها و درد روزها

Сохтан дар рӯзу шаб бо сӯзҳо

ساختن در روز و شب با سوزها

Вончаҳ мехоҳад зи баҳри худ кунун

وانچه میهٔخواهد ز بهر خود کنون

Ончӣ аз васф ва баён бошад фузун

آنچه از وصف و بیان باشد فزون

Подшоҳӣ аз пас ҳизуми кашӣ

پادشاهی از پس هیزم کشی

Аз пас он нохўшиҳои ин хушӣ

از پس آن ناخوشیها این خَوشی

Шамъу кофуру чароғи зарнигор

شمع و کافور و چراغ زرنگار

Аз пас торикӣ ва шабҳои тор

از پس تاریکی و شبهای تار

Маҳфилӣу гулистон дар гулистон

محفلی و گلستان در گلستان

Васли ҷононе чаҳ ҷонони ҷони ҷон

وصل جانانی چه جانان جان جان

Қасри шоҳаншоҳӣу васли ҳабиб

قصر شاهنشاهی و وصل حبیب

Хилвати холии зи ағёру рақиб

خلوت خالی ز اغیار و رقیب

Зини тафаккури равзанӣ бар дили кушод

زین تفکر روزنی بر دل گشاد

Нурӣ аз он равзанаш бар дил фитод

نوری از آن روزنش بر دل فتاد

Фикрат омад қуфли дилҳоро калид

فکرت آمد قفل دلها را کلید

Дар кушояд чун калид омад падед

در گشاید چون کلید آمد پدید

Фикрат омад ҳамчуи борони баҳор

فکرت آمد همچو باران بهار

Соҳати дилҳо буд чун кишти зор

ساحت دلها بود چون کشتزار

Фикр бош нутфау дили зоқдон

فکر باشد نطفه و دل زاقدان

Дил чароғӣ ҳаст фикрати зеби он

دل چراغی هست فکرت زیب آن

Фикр бошад шуълау дил чун зкол

فکر باشد شعله و دل چون زکال

Он зкол аз шуъла ёбад иштиол

آن زکال از شعله یابد اشتعال

Фикр бошад чун насими субҳгоҳ

فکر باشد چون نسیم صبحگاه

Ғунчаи ншгФтаҳи дил бе иштибоҳ

غنچه نشگفته دل بی اشتباه

Зин сабаб гуфт он расӯли сарфароз

زین سبب گفت آن رسول سرفراز

Фикри як соъат ба аз солии намоз

فکر یک ساعت به از سالی نماز

Балки бошад беҳтар аз ҳафтод сол

بلکه باشد بهتر از هفتاد سال

Ин сухан мӯҳмал ндонӣ ин ҳам?ил

این سخن مهمل ندانی ای همال