Як ҷавонӣ буд дар айёми пеш
یک جوانی بود در ایام پیش
Рӯзгор оварад бар рӯзаши пареш
روزگار آورد بر روزش پریش
Шуд тиҳии дасту парешони рӯзгор
شد تهی دست و پریشان روزگار
Не ба дасташ буд касбӣ ва на кор
نی به دستش بود کسبی و نه کار
Моя эй не то аз он судӣ кунад
مایهای نی تا از آن سودی کند
Оташӣ на то аз он дӯдӣ кунад
آتشی نه تا از آن دودی کند
Не камоне то шикории афканд
نی کمانی تا شکاری افکند
Таҳтае не то қимории афканд
تختهای نی تا قماری افکند
Рӯзу шаб дар хонаи сар дар зери бол
روز و شب در خانه سر در زیر بال
Бо аёлу ҷуфти худ андари ҷидол
با عیال و جفت خود اندر جدال
Гуҳи фуруш коса кардӣ гуҳи фаррош
گه فروش کاسه کردی گه فراش
Хона гоҳе раҳн кардӣ гуҳи хмош
خانه گاهی رهن کردی گه خماش
То нмондш дар сарои ғайр аз замин
تا نماندش در سرا غیر از زمین
Бо яке ҳмхўобаҳ ӣ дили оҳанӣн
با یکی همخوابهٔ دل آهنین
То шабӣ гуфташ ки эй бекораи мард
تا شبی گفتش که ای بیکاره مرد
эй ту андари коҳилии яктоу фард
ای تو اندر کاهلی یکتا و فرد
То бкии андари сарое чун занон
تا به کی اندر سرایی چون زنان
Рӯи буруни фардои паии таҳсили нон
رو برون فردا پی تحصیل نان
Гар надории касби муздурӣ хуш аст
گر نداری کسب مزدوری خوش است
Шояд ояд ноне аз муздат ба даст
شاید آید نانی از مزدت به دست
Чун дигар ноне намонда дар буна
چون دگر نانی نمانده در بنه
Имшабӣ хобем бо ҳам гурусна
امشبی خوابیم با هم گرسنه
Чунки фардо шуд зан омад назд шӯй
چونکه فردا شد زن آمد نزد شوی
Гуфт беруни рӯи збҳри ҷустуҷӯӣ
گفت بیرون رو ز بهر جستجوی
Шуд буруни он марди мискин аз саро
شد برون آن مرد مسکین از سرا
То магар ояд гушоиш аз куҷо
تا مگر آید گشایش از کجا
Дар миёни кӯчаи лухтии истод
در میان کوچه لختی ایستاد
Дид ӯро номад аз ҷое кушод
دید او را نامد از جایی گشاد
Монад ҳайрон бо дили ғам аз ҷавоб
ماند حیران با دل غم از جواب
Неи зҳоб ӯро муяссари неи аёб
نی ذهاب او را میسر نی ایاب
Масҷидӣ дид омад онҷо бо ниёз
مسجدی دید آمد آنجا با نیاز
Бо таҳорат кард рӯи баҳри намоз
با طهارت کرد رو بهر نماز
Дар намози истоди онҷо то ба шом
در نماز ایستاد آنجا تا به شام
Гуҳи рукӯъу гуҳи суҷуду гуҳи қиём
گه رکوع و گه سجود و گه قیام
Чунки шаб шуд сӯии хонаи бозгашт
چونکه شب شد سوی خانه بازگشت
Зан аз он ҷӯёии кашфи рози гашт
زن از آن جویای کشف راز گشت
Ҳин чаҳ оварадӣ биовар эй Фтӣ
هین چه آوردی بیاور ای فتی
То бисозам ҳам ъашо ва ҳам ғизо
تا بسازم هم عشا و هم غذا
Гуфт гаштами ман дар имрӯз эй салим
گفت گشتم من در امروز ای سلیم
Музди кори корфармои Карим
مزد کار کارفرمای کریم
Гуфт бо ман он Карими длФрўз
گفت با من آن کریم دلفروز
Май даҳуми фардои тўрои музди ду рӯз
می دهم فردا تو را مزد دو روز
Шарм кардам то талабкорӣ кунам
شرم کردم تا طلبکاری کنم
ё сухан дар ҳоли худ ҷорӣ кунам
یا سخن در حال خود جاری کنم
Зан бигуфто саҳл бошад эй ҷавон
زن بگفتا سهل باشد ای جوان
Нон бигирам вом аз ҳамсоягон
نان بگیرم وام از همسایگان
Рӯзи дуюми он ҷавони боз аз всоқ
روز دویم آن جوان باز از وثاق
Шуд бурун чун моҳи гардун аз муҳоқ
شد برون چون ماه گردون از محاق
Дар канории соъатии бози истод
در کناری ساعتی باز ایستاد
Оқибати рӯи боз дар масҷиди ниҳод
عاقبت رو باز در مسجد نهاد
Буд онҷо то ба шоми андари намоз
بود آنجا تا به شام اندر نماز
Аз барои он Карими корсоз
از برای آن کریم کارساز
Шуд даромад бози сӯй хона шуд
شب درآمد باز سوی خانه شد
Бо зани худ бар сар афсона шуд
با زن خود بر سر افسانه شد
Гуфт фардои он Карими бовафо
گفت فردا آن کریم با وفا
намекунад музди се рӯзамро ато
می کند مزد سه روزم را عطا
Зан дар он шаби ҳам ду қурсӣ кард вом
زن در آن شب هم دو قرصی کرد وام
Гуфт бо шавҳар ба умеди тамом
گفت با شوهر به امید تمام
Рӯзи сим боз омад он ҷавон
روز سیم باز آمد آن جوان
Аз всоқи хеш то масҷиди равон
از وثاق خویش تا مسجد روان
Рӯ ба миҳроб намоз оварад боз
رو به محراب نماز آورد باز
Дидааш бар роҳи лутфи дӯсти боз
دیدهاش بر راه لطف دوست باز
Зан нишаста мунтазири андари саро
زن نشسته منتظر اندر سرا
Мард дар масҷид ба авроду дуо
مرد در مسجد به اوراد و دعا
Охири рӯз аз бар яздони фард
آخر روز از بر یزدان فرد
Як фиришта бо се рӯзаи музди мард
یک فرشته با سه روزه مزد مرد
Гӯсфандӣ бо яке харвори орад
گوسفندی با یکی خروار آرد
Ҳам барои забҳи ҳайвони сангу корд
هم برای ذبح حیوان سنگ و کارد
Ҳам яке анбони оканда ба зар
هم یکی انبان آکنده به زر
Омад ва зад ҳалқаи дорашро ба дар
آمد و زد حلقه دارش را به در
Гуфт он зан бо сурӯш бе назир
گفت آن زن با سروش بی نظیر
Ҳин се рӯзаи музди шӯятро бигир
هین سه روزه مزد شویت را بگیر
Он Карим корфармо дод ва гуфт
آن کریم کارفرما داد و گفت
Ин се рӯзаи музди шӯат эй неки ҷуфт
این سه روزه مزد شوت ای نیک جفت
Гӯ ба шӯят то биафзояд ба кор
گو به شویت تا بیفزاید به کار
То физойам музд ӯ ман бишмор
تا فزایم مزد او من بیشمار
Он аторо зан гирифту бозгашт
آن عطا را زن گرفت و بازگشت
Бо нишоту инбисоти анбози гашт
با نشاط و انبساط انباز گشت
Он ғнмро кишту нонро пухта кард
آن غنم را کشت و نان را پخته کرد
Ончӣ бояд кард ҳозири баҳри мард
آنچه باید کرد حاضر بهر مرد
Мунтазир то кӣ даройад дар всоқ
منتظر تا کی درآید در وثاق
Он ҷавони некбахт бо вифоқ
آن جوان نیکبخت با وفاق
Мард чун фориғ шуд аз фарзи ъашо
مرد چون فارغ شد از فرض عشا
Муддатӣ бинишаст дар вирду дуо
مدتی بنشست در ورد و دعا
Бихбр аз он атоҳои шигарф
بی خبر از آن عطاهای شگرف
Комадаст ӯро аз он дарёии жарф
کهآمده است او را از آن دریای ژرف
Пас ба сӯии хона ӣ худ шуд равон
پس به سوی خانهٔ خود شد روان
Зард рӯйу хастаи тани озурдаи ҷон
زرد روی و خسته تن آزرده جان
Гуҳ ба сӯй осмон кардӣ нигоҳ
گه به سوی آسمان کردی نگاه
Бози паймӯдӣ ба сӯии хонаи роҳ
باز پیمودی به سوی خانه راه
Гоҳ дар фикри ҷавоби ҷуфти хеш
گاه در فکر جواب جفت خویش
То чаҳ тарҳии резад андар гуфт хеш
تا چه طرحی ریزد اندر گفت خویش
Омаду берун дар бинишаст зор
آمد و بیرون در بنشست زار
Ҳам хаҷал аз ашкам аз зани шармсор
هم خجل از اشکم از زن شرمسار
Чун з шаб бигузашт посии баси дароз
چون ز شب بگذشت پاسی بس دراز
Номади он бечораи сӯии хонаи боз
نامد آن بیچاره سوی خانه باز
Зани паии тафтиши ҳолаш дар гушӯд
زن پی تفتیش حالش در گشود
Дидаш андари пушт дар зору кабӯд
دیدش اندر پشت در زار و کبود
Гардан каҷ карда сари афкандаи пеш
گردن کج کرده سر افکنده پیش
Волау ҳайрон ба кору бори хеш
واله و حیران به کار و بار خویش
Гуфташ ӣнҷо аз чаҳ ҳастӣ мунтазир
گفتش اینجا از چه هستی منتظر
Аз чаҳ ное дар даруни хона дар
از چه نایی در درون خانه در
Гуфт ҳастам мунтазири ӣнҷои муқӣм
گفت هستم منتظر اینجا مقیم
То фиристад муздами он шахси Карим
تا فرستد مزدم آن شخص کریم
Гуфт ҷонои андро дар хонаи зуд
گفت جانا اندرآ در خانه زود
То бибинӣ бахшиши он баҳри ҷӯад
تا ببینی بخشش آن بحر جود
Андрои байни мавҷи дарёии карам
اندرآ بین موج دریای کرم
намефазояд зон нишотами дмбдм
میفزاید زان نشاطم دم به دم
Андроу ҳаркиро хоҳӣ бихон
اندرآ و هرکه را خواهی بخوان
Кони Карими имшаб фиристода аст хон
کان کریم امشب فرستاده است خوان
Кист баргӯ бо ман он кони карам
کیست برگو با من آن کان کرم
намефазояд зон нишотами дмбдм
میفزاید زان نشاطم دم به دم
намедиҳад музди се рӯзи кори ту
میدهد مزد سه روز کار تو
наменагунҷад ончӣ дар анбори ту
مینگنجد آنچه در انبار تو
Гуфт эй зани он Карим мутлақ аст
گفت ای زن آن کریم مطلق است
Аз карамҳояши ҷаҳонро равнақ аст
از کرمهایش جهان را رونق است
Гиру тарсоу яҳуду бути параст
گبر و ترسا و یهود و بت پرست
Ҷумларо бар хон ӯ бозаст даст
جمله را بر خوان او باز است دست
Ҳар ду олам хон яғмоӣ вай аст
هر دو عالم خوان یغمای وی است
Неку бади ҳам ғарқи нъмоӣ вай аст
نیک و بد هم غرق نعمای وی است
Рӯзҳо хуршед хўонсолор ӯст
روزها خورشید خوانسالار اوست
Ҳам ба шабҳои моҳ машъалдор ӯст
هم به شبها ماه مشعلدار اوست
Абри озории яке саққоӣ ӯ
ابر آزاری یکی سقای او
Боди фарши бисоти орой ӯ
باد فرش بساط آرای او
Осмони бастаи миён аз каҳкашон
آسمان بسته میان از کهکشان
Баҳри хидматкоряш чун бандагон
بهر خدمتکاریاَش چون بندگان
Раъди тболӣ буд дар кӯй ӯ
رعد طبالی بود در کوی او
Меҳру маи ҳиндӯе аз мшкўӣ ӯ
مهر و مه هندویی از مشکوی او
Рӯзу шаби навбати чёни бом ӯ
روز و شب نوبت چیان بام او
Халқи олам дар салои ом ӯ
خلق عالم در صلای عام او
Баҳр ва бар як суфра ӣ шилон ӯст
بحر و بر یک سفرهٔ شیلان اوست
Ҳар ки омад то абад меҳмон ӯст
هر که آمد تا ابد مهمان اوست
Тоирони андари фарози шохҳо
طایران اندر فراز شاخها
Мору мӯри андари бен сӯрохҳо
مار و مور اندر بن سوراخها
Моҳён дар қаъри дарёҳои жарф
ماهیان در قعر دریاهای ژرف
Ваҳшён дар даштҳои баси шигарф
وحشیان در دشتهای بس شگرف
Донаи чини хирмани эҳсон ӯ
دانه چین خرمن احسان او
Луқмаи хори матбахи шилон ӯ
لقمه خوار مطبخ شیلان او
ӯст рӯзии бахш ҳар ҷанбнда Эй
اوست روزی بخش هر جنبندهای
Зиндагии бахшой ҳарҷо зинда Эй
زندگی بخشای هرجا زندهای