Кард рӯзиро муайяни баъди сол

کرد روزی را معین بعد سال

Дод фармон аз пай ҷамъ навол

داد فرمان از پی جمع نوال

Ҷину инсу ваҳшу тайру деву дад

جن و انس و وحش و طیر و دیو و دد

Ҷумлаи афтоданди андари саъйу код

جمله افتادند اندر سعی و کد

Ҷумлаи соъӣ дар брорӣу баҳор

جمله ساعی در براری و بحار

Боди ҳмолу замини таҳвили дор

باد حمال و زمین تحویل دار

Паҳни даштии интиҳои бегона аш

پهن دشتی انتها بیگانه‌اش

Шуд муайяни баҳри шрбтхонаҳ аш

شد معین بهر شربتخانه‌اش

Андари он анборҳо анбоштанд

اندر آن انبارها انباشتند

Кӯҳҳо з анборҳо афроштанд

کوهها ز انبارها افراشتند

Гӯсфанду гову уштур бе шумор

گوسفند و گاو و اشتر بی شمار

Сад ҳазор андари ҳазор андари ҳазор

صد هزار اندر هزار اندر هزار

Кӣ тавон гуфтан вале донам ҳаме

کی توان گفتن ولی دانم همی

Ҷамъ шуд солӣ ба саъии олимӣ

جمع شد سالی به سعی عالمی

Рӯз меод омад ва бинишаст шоҳ

روز میعاد آمد و بنشست شاه

Бар сарири иззати андари ваъдаи гоҳ

بر سریر عزت اندر وعده‌گاه

Хайли деву ҷинёну инсён

خیل دیو و جنیان و انسیان

Ҷумларо домони хизмат бар миён

جمله را دامان خدمت بر میان

Чун баромади офтоб аз кӯҳсор

چون برآمد آفتاب از کوهسار

Шуд хитоби мустатоб аз кирдигор

شد خطاب مستطاب از کردگار

К-эии ҳамаи рӯзии хурони баҳр ва бар

کای همه روزی خوران بحر و بر

Сокинони ховарон то бохтар

ساکنان خاوران تا باختر

Зии сулаймони набӣ пӯё шавед

زی سلیمان نبی پویا شوید

Рӯзии имрӯзи азу ҷӯё шавед

روزی امروز ازو جویا شوید

Сӯии меҳмони хона ӣ ӯ рӯ кунед

سوی مهمان خانهٔ او رو کنید

Рӯзии худро талаб аз ӯ кунед

روزی خود را طلب از او کنید

Ҷумлагии имрӯзи меҳмон вай анд

جملگی امروز مهمان وی‌اَند

Ҷӣраи хори суфра ӣ хон вай анд

جیره خوار سفرهٔ خوان وی‌اَند

Чун расед аз розиқи кули ин хитоб

چون رسید از رازق کل این خطاب

Ҷумла ӣ рӯзии хурон бо сад шитоб

جملهٔ روزی خوران با صد شتاب

Мурғу моҳии ҷину инсу деву дад

مرغ و ماهی جن و انس و دیو و دد

Ваҳшу тайру мору мӯру хубу бад

وحش و طیر و مار و مور و خوب و بد

Ҷумлагии пӯёӣ меҳмонӣ шуданд

جملگی پویای مهمانی شدند

Рӯ ба шилон сулаймонӣ шуданд

رو به شیلان سلیمانی شدند

Бо шикамҳои тиҳии зи оромгоҳ

با شکمهایی تهی زآرامگاه

Ҳарякӣ аз дайгарӣ май ҷусти роҳ

هریکی از دیگری می‌جست راه

Вндрони саҳрои сулаймон бар сарир

وندران صحرا سلیمان بر سریر

Ҳар тарафи печидаи овози тбир

هر طرف پیچیده آواز تبیر

Гуҳ намоён шуд зи ҳрсўи миҳмон

گه نمایان شد ز هرسو میهمان

Корвон дар корвон дар корвон

کاروان در کاروان در کاروان

Болҳо барбаста багушӯда даҳан

بالها بربسته بگشوده دهن

Рӯ ба он сӯи ҷумлагӣ дар тохтан

رو به آن سو جملگی در تاختن

Он яке мерафт аз пои он зпр

آن یکی می‌آمد از پا آن ز پر

Он яке аз синаи он дигари зибр

آن یکی از سینه آن دیگر ز سر

Он яке ғалатони тан худ ме кашид

آن یکی غلطان تن خود می‌کشید

Он яке май ҷуст ва он як май давид

آن یکی می‌جست و آن یک می‌دوید

Моҳе омад нахуст аз тарафи дашт

ماهیی آمد نخست از طرف دشت

Дашти андари фалс аз он ғарқи гашт

دشت اندر فلسی از آن غرق گشت

Неи карони пайдои зи тӯлаши неи зи арз

نی کران پیدا ز طولش نی ز عرض

Арз дар пешаш чу моҳии пеши арз

ارض در پیشش چو ماهی پیش ارض

Гуфт баъд аз шарҳу таслиму сано

گفت بعد از شرح و تسلیم و ثنا

ё бен Довӯд алнабӣ ин алғзо

یا بن داود النبی این الغذا

Гуфт рӯи рӯи матбаху анбори пар

گفت رو رو مطبخ و انبار پر

Ҳарчӣ дории иштиҳо онҷо бихӯр

هرچه داری اشتها آنجا بخور

Сӯй шрбтхонаҳ омад моҳик

سوی شربتخانه آمد ماهیک

Ончӣ буд онҷои ниҳоди андари ҳнк

آنچه بود آنجا نهاد اندر حنک

Кард яксар он заминро рафту рӯ

کرد یک سر آن زمین را رفت و رو

Луқма Эй кард ва фиканд андари гулӯ

لقمه‌ای کرد و فکند اندر گلو

Ҷумларо балъед бо сад иштиҳо

جمله را بلعید با صد اشتها

Бозгашт ва боз гуфт ин алғзо

بازگشت و باز گفت این الغذا

эй сулаймони луқма Эй шуд ончӣ буд

ای سلیمان لقمه‌ای شد آنچه بود

Ҳин ду луқмаи дигарами даҳ зуди зуд

هین دو لقمه دیگرم ده زود زود

Туъма ам бошад се луқма ҳар ғизо

طعمه‌ام باشد سه لقمه هر غذا

Ҳам се луқма боядам баҳри ъашо

هم سه لقمه بایدم بهر عشا

Луқмаҳо ҷумлаи зингўни луқма ҳо

لقمه‌ها جمله زینگون لقمه‌ها

Май расонади халқи арзу само

می‌رساند خالق ارض و سما

Луқма ҳоем мерасад аз хон ғайб

لقمه‌هایم می‌رسد از خوان غیب

Беталаб ҳар рӯзаам бенақсу айб

بی طلب هر روزه‌ام بی نقص و عیب

Ҷӣрае ҳар рӯза аз анбор ӯ

جیره‌ای هر روزه از انبار او

намерасад аз ҷӯад ва аз қФёӣ ӯ

می‌رسد از جود ارفعبار او

Шуд муҳаввали туъма ӣ ман эй набӣ

شد محول طعمهٔ من ای نبی

Бар ту имрӯзи аътнии сами аътнӣ

بر تو امروز اعطنی ثم اعطنی

Шуд сулаймони маҳву ҳайрон бар сарир

شد سلیمان محو و حیران بر سریر

Гӯна ҳояш шуд зи хиҷлат чун зрир

گونه‌هایش شد ز خجلت چون ضریر

Аз сарири афканди худро бар замин

از سریر افکند خود را بر زمین

Бар замин молида аз зоти ҷабин

بر زمین مالید از ذلت جبین

К-эии худои раҳмӣ ба ин длгштаҳи хӯн

کای خدا رحمی به این دلگشته خون

Каз гилӣми худ ниҳодаи пои бурун

کز گلیم خود نهاده پا برون

Ман яке аз ҷӣраи хорони туам

من یکی از جیره خواران توام

Як туфайлӣ бар сар хон туам

یک طفیلی بر سر خوان توام

Чун туфайли дайгарии оради туфайл

چون طفیل دیگری آرد طفیل

Худ ҳам уфтад дар ҳазорон вирўил

خود هم افتد در هزاران ویر و ویل

Як ттмаҳ дорад аммо ин хабар

یک تتمه دارد اما این خبر

Ин замон бигзор то вақт дигар

این زمان بگذار تا وقت دگر

Аз ривоят бар ҳикояти бози гирд

از روایت بر حکایت باز گرد

Гӯи тамоми ҳоли он муздури мард

گو تمام حال آن مزدور مرد

Гуфт бо зани кони Карими корсоз

گفت با زن کان کریم کارساز

Кист май донеи Карими чораи соз

کیست می‌دانی خدای بی نیاز