Сад гулистонаши шукуфтан соз кард

صد گلستانش شکفتن ساز کرد

Садҳазорони гулшанаш дар боз кард

صدهزاران گلشنش در باز کرد

Оҳўӣиро сайд кард аз дашти чин

آهویی را صید کرد از دشت چین

Малик чинаш омад андари остин

ملک چینش آمد اندر آستین

Рахна Эй дид ва назар кард андарон

رخنه‌ای دید و نظر کرد اندرآن

Пас гушӯдаш зон чаман дар боғбон

پس گشودش زان چمن در باغبان

Икнзр кард аввали андари ҳоли хеш

یک نظر کرد اول اندر حال خویش

Зончаҳро дорад кунун ва дошт пеш

زآنچه را دارد کنون و داشت پیش

Зон назар багушӯда шуд чашмӣ дигар

زان نظر بگشوده شد چشمی دگر

Чашмӣ аз чашми нахустин тезтар

چشمی از چشم نخستین تیزتر

То аз он дидаи сабабро ҷуст дид

تا از آن دیده سبب را جست و دید

Каз чаҳ шуд он антқоз ва он мазид

کز چه شد آن انتقاص و این مزید

Дид комади он мазид аз биҳсоб

دید کامد آن مزید از بی حساب

Аз намӯдани хешро бар он ҷаноб

از نمودن خویش را بر آن جناب

Аз ҳаюлоҳои он тоъот туаст

از هیولاهای آن طاعات توست

Сӯрати аъмол бенеот туаст

صورت اعمال بی نیات توست

Зини назар ҳам шуд кушодаи равзанӣ

زین نظر هم شد گشاده روزنی

Каз вай афтодаш ба дили сад равшанӣ

کز وی افتادش به دل صد روشنی

Конкаҳ онҳо бахшад аз сӯратгарӣ

کانکه آنها بخشد از صورتگری

Пас чаҳ бахшадгар буриши маънии барӣ

پس چه بخشد گر برش معنی بری

Сӯрат хизмат диҳад шоҳаншаҳӣ

صورت خدمت دهد شاهنشهی

Мънишро пас чаҳ бошад Фрҳӣ

معنی‌اش را پس چه باشد فرهی

Исми хидматкоряшро ин сазост

اسم خدمتکاری‌اش را این سزاست

Расми онро пас чаҳ музд андар қафост

رسم آن را تا چه مزد اندر قفاست

Худ аз он хуоне ва аз онии худо

خود از آن خوانی و از آنی خدا

Подшоҳӣ медиҳад музду ато

پادشاهی می‌دهد مزد و عطا

Гар аз он бошӣ надонам чун кунад

گر از آن باشی ندانم چون کند

Зончаҳ май фаҳмади хирад афзӯн кунад

زانچه می فهمد خرد افزون کند

Гуфтӣ аз онам набӯдӣ лек аз он

گفتی از آنم نبودی لیک از آن

Номи худ бар ӯ наҳодӣ он замон

نام خود بر او نهادی آن زمان

Ончӣ май бинӣ ато дораду сала

آنچه می‌بینی عطا داد و صله

Кард шоҳонро ?бирт дар силсила

کرد شاهان را برت در سلسله

Подшоҳӣ чист пеш ончӣ дод

پادشاهی چیست پیش آنچه داد

Ҷон фидоӣ дод он султон дод

جان فدای داد آن سلطان داد

Венаи қадам чун сӯй дил биниҳод пеш

وین قدم چون سوی دل بنهادی‌اَش

Пеш омад зон тараф бинавоз беш

پیش آمد زان طرف بنوازی‌اش

Токунӯн равзан ба равзан мефузуд

تا کنون روزن به روزن میفزود

Ин замони якбораи сад равзан гушӯд

این زمان یکباره صد روزن گشود

Балки сад дарвоза акнӯн шуд падед

بلکه صد دروازه اکنون شد پدید

Чист дарвозаи ҳисор аз ҳам дарид

چیست دروازه حصار از هم درید

Аз миён бархест девори ҳисор

از میان برخاست دیوار و حصار

Гулшан ва гулзор гардид ошкор

گلشن و گلزار گردید آشکار

Барқҳо чхмоғ дар пунба фиканд

برقها چخماغ در پنبه فکند

Ногаҳони сад шуъла аз он шуд баланд

ناگهان صد شعله از آن شد بلند

Зарраи зарраи офтоб аз ҳар канор

ذره ذره آفتاب از هر کنار

Шуд намоёни субҳдам аз кӯҳсор

شد نمایان صبحدم از کوهسار

Ногаҳони хуршед сар зад аз уфуқ

ناگهان خورشید سر زد از افق

Нур ӯ андохти оламро ттқ

نور او انداخت عالم را تتق

Кард хуршеди ҷаҳони орои зуҳӯр

کرد خورشید جهان آرا ظهور

Арса ӣ ғбро шуд окандаи зи нур

عرصهٔ غبرا شد آکنده ز نور

Сайл кам кам рахнаҳо во кард хӯрд

سیل کم کم رخنه‌ها وا کرد خورد

Шаҳрро ногуҳи бикбори оби барад

شهر را ناگه به یکبار آب برد

Аз шикофи танги басти таҳта ҳо

از شکاف تنگ بست تخته ها

Об дар киштӣ даромад қатра ҳо

آب در کشتی درآمد قطره‌ها

Чунки сангини гашти киштӣ чун ҳубоб

چونکه سنگین گشت کشتی چون حباب

Шуд фурӯ ногоҳ сртои по дар об

شد فرو ناگاه سر تا پا در آب

Рахнаҳо дар сина ӣ он навҷавон

رخنه‌ها در سینهٔ آن نوجوان

Гашти дарвоза ба паҳнои ҷаҳон

گشت دروازه به پهنای جهان

Он шарарҳо шуъла ӣ ҷувол шуд

آن شررها شعلهٔ جوال شد

Қатраҳо ҳам баҳр моломол шуд

قطره‌ها هم بحر مالامال شد

Офтоб аз машриқ дил саркашед

آفتاب از مشرق دل سر کشید

Сайл омад шаҳрро дар бар кашид

سیل آمد شهر را در بر کشید

Ҷазбае аз ҷазбаҳои ҳақ расед

جذبه ای از جذبه‌های حق رسید

Парда ӣ пиндорро аз ҳам дарид

پردهٔ پندار را از هم درید

Шоҳиди иззат дар оғӯшаш гирифт

شاهد عزت در آغوشش گرفت

Бода ӣ ъушрати зи сар ҳушаш гирифт

بادهٔ عشرت ز سر هوشش گرفت

Як мураққаъи шоҳидии олами шикор

یک مُبَرقَع شاهدی عالم شکار

Вонамӯд аз рахна ӣ бурқаъи изор

وانمود از رخنهٔ بُرقع عذار

Чун ҳарифи базмро кард имтиҳон

چون حریف بزم را کرد امتحان

Парда бурқаъ барафканад аз миён

پرده بُرقع برافکند از میان

Қатраи қатра май чкондш дар гулӯ

قطره قطره می‌چکاندش در گلو

Дар гулӯяши рехти пас хаму сабу

در گلویش ریخت پس خم و سبو

Синааш хлўтсроӣ роз шуд

سینه اش خلوتسرای راز شد

Дидааш аз хоби ғифлат боз шуд

دیده‌اش از خواب غفلت باز شد

Кард паии ин хинги ноҳамвор ро

کرد پی این خنگ ناهموار را

Шқ намӯд ин парда ӣ пиндор ро

شق نمود این پردهٔ پندار را

Аз ҳаво ва аз ҳавас аз пеш ва пас

از هوا و از هوس از پیش و پس

Пуштаи пуштаи чида буд аз хору хас

پشته پشته چیده بود از خار و خس

Оташӣ омад хас ва хораш бсухт

آتشی آمد خس و خارش بسوخت

Пас аз он оташ чароғаш барфурӯхт

پس از آن آتش چراغش برفروخت

Ҷой хорўхс дамидаш гулистон

جای خار و خس دمیدش گلستان

Гулистонҳо рашки гулзори ҷинон

گلستانها رشک گلزار جنان

Ишқи ширин кор шуд ӯро далел

عشق شیرین کار شد او را دلیل

Барадаш аз оташ ба гулшан чун халил

بردش از آتش به گلشن چون خلیل

Ишқи ширин кор бинмудаш муҷоз

عشق شیرین کار بنمودش مجاز

Пас ббрдш то ҳақиқати трктоз

پس ببردش تا حقیقت ترکتاز

Бал буд ишқи маҷозӣ эй амӯ

بل بود عشق مجازی ای عمو

То ҳақиқат май рӯй бе гуфтугӯ

تا حقیقت می‌روی بی گفتگو

Ишқ бошад лек агрсўдои ту

عشق باشد لیک اگر سودای تو

Неи ҳавоҳои ҳаваси паймои ту

نی هواهای هوس پیمای تو