Ҳон чаҳ мардон башикан ин муҳками тилисм
هان چو مردان بشکن این محکم طلسم
Пои берун на зи малики ҷону ҷисм
پای بیرون نه ز ملک جان و جسم
Ҷисмро дар роҳи ҷонон хор кун
جسم را در راه جانان خوار کن
Ҷон ба хокпоӣ ӯ эсор кун
جان به خاک پای او ایثار کن
Банди ҷисму ҷони зболу пургушой
بند جسم و جان ز بال و پَر گشای
Аз мзиқи шаш ҷиҳати болотар ой
از مضیق شش جهت بالاتر آی
Олимӣ бингар саросари нури пок
عالمی بنگر سراسر نور پاک
Олимии фориғи зи обу боду хок
عالمی فارغ ز آب و باد و خاک
Олимии байни гулистон дар гулистон
عالمی بین گلستان در گلستان
Гулистонҳо сар зада бар ломакон
گلستانها سر زده بر لامکان
Парда бурдор аз рухи зебои дил
پرده بَردار از رخ زیبای دل
Парда аз рухсори ҷони орои дил
پرده از رخسار جان آرای دل
Пас дар он байни нақшҳои баси аҷиб
پس در آن بین نقشهای بس عجیب
Ёр бингар фориғ аз бими рақиб
یار بنگر فارغ از بیم رقیب
Кишварии байни холӣ аз дузду дағал
کشوری بین خالی از دزد و دغل
Покбозонро дар он ҷоҳу маҳал
پاکبازان را در آن جاه و محل
Дӯстони дастон ба дасти дӯстон
دوستان دستان به دست دوستان
Рӯзу шаб бо икдгр дар бӯстон
روز و شب با یکدگر در بوستان
Дӯстонеи ҷумлаи холӣ аз нифоқ
دوستانی جمله خالی از نفاق
Ҷумлагиро иттиҳоду иттифоқ
جملگی را اتحاد و اتفاق
Ҷисмашон аз ҳам ҷудои ҷонишони яке
جسمشان از هم جدا جانشان یکی
Мақсаду матлӯбу ҷононишони яке
مقصد و مطلوب و جانانشان یکی
Олимии байни холӣ аз ранҷу тъб
عالمی بین خالی از رنج و تعب
Холӣ аз андӯҳу фикри рӯзу шаб
خالی از اندوه و فکر روز و شب
Неи аносирро дар он кишвари тазод
نی عناصر را در آن کشور تضاد
Пешаи онҷо мена бигурезад зи бод
پشه آنجا مینبگریزد ز باد
Неи клоли ҷўъу неи сиқли шбъ
نی کلال جوع و نی ثقل شبع
Неи балои ҳирсу неи зли тамаъ
نی بلای حرص و نی ذل طمع
Не дар он сармои даии гармои тир
نی در آن سرمای دی گرمای تیر
Неи тъб аз бҳрктону ҳарир
نی تعب از بهر کتان و حریر
То бчнд эй ҷони ман дар ранҷу ғам
تا به چند ای جان من در رنج و غم
Рӯзҳо андари тъби шаб дар ?илам
روزها اندر تعب شب در الم
Дил на бигирифтат аз он меҳнати сарой
دل نبگرفتت از آن محنت سرای
Номадии танги охир аз ин тангноӣ
نامدی تنگ آخر از این تنگنای