Чун наҳуфт аз хиҷлати султони дайн

چون نهفت از خجلت سلطان دین

Чеҳра ӣ зарди офтоби андари замин

چهرهٔ زرد آفتاب اندر زمین

Бе тҳошои хусрави рӯз аз сарир

بی تحاشا خسرو روز از سریر

Хештани афканд дар дарёии қӣр

خویشتن افکند در دریای قیر

Хур чу нури дайн Аҳмад шуд ниҳон

خور چو نور دین احمد شد نهان

Ҳамчуи кеши аҳриман шаб шуд аён

همچو کیش اهرمن شب شد عیان

Байза аспед Байзо рух наҳуфт

بیضه اسپید بیضا رخ نهفت

Шаб чу зоғӣ бар сари он байза хуфт

شب چو زاغی بر سر آن بیضه خفت

Омад аз пардаи буруни девона вааш

آمد از پرده برون دیوانه‌وش

Пой то сари ъўри бонӯии ҳабаш

پای تا سر عور بانوی حبش

Ҷома нилӣ кард золи рӯзгор

جامه نیلی کرد زال روزگار

Мӯ гушӯд аз ғами арӯси Зангбор

مو گشود از غم عروس زنگبار

Гирд оварад он шаҳаншоҳи сутург

گرد آورد آن شهنشاه سترگ

Ҷумла ӣ асҳоб аз хӯрду бузург

جملهٔ اصحاب از خورد و بزرگ

Аз бародари вази бародари зодагон

از برادر وز برادر زادگان

Ҳам зи фарзандону ёрони ҷумлагон

هم ز فرزندان و یاران جملگان

Гуфт бо эшон ки эй озодагон

گفت با ایشان که ای آزادگان

эй ҳама аз тинати мо зодагон

ای همه از طینت ما زادگان

эй ҳама аз хоки алӣин пок

ای همه از خاک علیین پاک

эй ҳама дар хоки меҳри тобнок

ای همه در خاک مهر تابناک

Байъати худ аз шумо бардоштам

بیعت خود از شما برداشتم

Ман шуморо бо шумо бгзоштм

من شما را با شما بگذاشتم

Ин шаб торасту дашти бекарон

این شب تار است و دشت بیکران

Роҳҳо пайдо ба атрофи ҷаҳон

راهها پیدا به اطراف جهان

Душманон дар хоби зулмати пардаи дор

دشمنان در خواب ظلمت پرده‌دار

Роҳҳои равшани андар ҳар канор

راههای روشن اندر هر کنار

Ҳар яке аз гӯшае беруни равед

هر یکی از گوشه‌ای بیرون روید

Фориғ аз тӯфони ин Аммон шавед

فارغ از توفان این عمان شوید

Бо ман ӣнонро сар корасту бас

با من اینان را سر کار است و بس

Чунки ман ҳастам наҷӯянд ҳечкас

چونکه من باشم نجویند هیچکس

Баҳри ман ин Асия дар гардиш аст

بهر من این آسیا در گردش است

Баҳри ман ин сайли андар ҷунбиш аст

بهر من این سیل اندر جنبش است

Зуд бигурезед аз ин сайли мҳўл

زود بگریزید از این سیل مهول

То на бигрифта сети олами арзу тӯл

تا نبگرفته‌ست عالم عرض و طول

Зуд аз ин саргашта сарсар вораед

زود از این سرگشته صَرصَر وارهید

Рахт аз ин хунхорем берун кашид

رخت از این خونخواریم بیرون کشید

Чунки ҷонбозони майдони вафо

چونکه جانبازان میدان وفا

Ин шуниданд аз шаҳи малики сафо

این شنیدند از شه ملک صفا

Ҷумла якбор омаданд андари хурӯш

جمله یکبار آمدند اندر خروش

Лаҷа ӣ дарёӣ ишқ омад Биҷӯш

لجهٔ دریای عشق آمد به جوش

Ҷумла гуфтанд эй Халифаи кирдигор

جمله گفتند ای خلیفه کردگار

эй ҷамоли ҳақи зи рӯяти ошкор

ای جمال حق ز رویت آشکار

эй тўрои рухи мазҳари нури ҷамол

ای تو را رخ مظهر نور جمال

Гардиши чашми ту осори ҷалол

گردش چشم تو آثار جلال

эй паноҳи халқи иъсўби араб

ای پناه خلق، یعسوب عرب

эй асири крби кашф ҳар крб

ای اسیر کرب کشف هر کرب

Мо ҳама ҷисмему ҷони мо туе

ما همه جسمیم و جان ما تویی

Мо ҳама лафзем ва он маънии туе

ما همه لفظیم و آن معنی تویی

Ҷисм биҷон чист мурдории ъФн

جسم بی جان چیست مرداری عفن

Зуди зуд аз хонааш берун фикан

زود زود از خانه‌اش بیرون فکن

Ҷисм хуш бошад фидоӣ ҷон шавад

جسم خوش باشد فدای جان شود

Аз барои ҷони худ қурбон шавад

از برای جان خود قربان شود

Ҷисм агар қурбон шавад дар роҳи ҷон

جسم اگر قربان شود در راه جان

Исо осо меравад то осмон

عیسی‌آسا می‌رود تا آسمان

Нур ӯ аз нури ма афзӯн шавад

نور او از نور مه افزون شود

Ма чаҳ бошад ман надонам чун шавад

مه چه باشد من ندانم چون شود

Варна чун гардад ҷудо аз нури ҷон

ورنه چون گردد جدا از نور جان

Монад андари хоки зулмонеи ниҳон

ماند اندر خاک ظلمانی نهان

Ҷон агар гуфтам тўрои маъзӯри дор

جان اگر گفتم تو را معذور دار

Анкабутӣ мекунад бозаши шикор

عنکبوتی می‌کند بازی شکار

Ънбкўтӣ гардад анқо май тунд

عنبکوتی گِرد عنقا می‌تند

Вази луоби хеши домии афканд

وز لعاب خویش دامی افکند

Анкабутами тор ва ман ин лафзҳо

عنکبوتم تار و من این لفظها

эй ту он симурғи қофи аҷтбо

ای تو آن سیمرغ قاف اجتبا

Ҷони ҷонӣ ва ту ҳам ҷонони туе

جان جانی و تو هم جانان تویی

Балки ҷони ҷону ҷони ҷони туе

بلکه جانِ جانِ جانِ جان تویی

То қиёмат гар бигӯям ҷони ҷон

تا قیامت گر بگویم جانِ جان

Ростӣ ҳастӣ ту болотар аз он

راستی هستی تو بالاتر از آن

Ҷисму ҷони мо фидои ҷони ту

جسم و جان ما فدای جان تو

Ҳарчӣ бошад ҷузи яке қурбони ту

هرچه باشد جز یکی قربان تو

Гуфт он якгар ҷаҳон будӣ мудом

گفت آن یک گر جهان بودی مدام

Будамӣ ман зинда то рӯзи қиём

بودمی من زنده تا روز قیام

Куштаи гаштан дар раҳати хуштар бадӣ

کشته گشتن در رهت خوشتر بُدی

Зон ҳаёти ҷовдони сармадӣ

زان حیات جاودان سرمدی

Ваон дигар гуфто агар будӣ ҳазор

وان دگر گفتا اگر بودی هزار

Куштан ва пас зиндаи гаштани зори зор

کشتن و پس زنده گشتن خوار و زار

Май харидам дар раҳат эй шоҳи ҷон

می‌خریدم در رهت ای شاه جان

Нест ҷузи як куштану боғи ҷинон

نیست جز یک کشتن و باغ جاودان

Гуфт он дигари зи ҷони маҳбӯб тар

گفت آن دیگر ز جان محبوب‌تر

ё аз ин пусидаи пайкари хубтар

یا از این پوسیده پیکر خوبتر

Гар маро будӣ ҳаме кардам нисор

گر مرا بودی همی کردم نثار

Назд сами асби ту эй шаҳриёр

نزد سم اسب تو ای شهریار

Чорумини гуфто ки ман гирдами ҷудо

چارمین گفتا که من گردم جدا

Аз ту ва биншинам андари роҳҳо

از تو و بنشینم اندر راهها

Чашми андари раҳгузори корвон

چشم اندر رهگذار کاروان

То хабари гирами зи ту аз ин ва он

تا خبر گیرم ز تو از این و آن

Бар сари ман он замони сад хоки бод

بر سر من آن زمان صد خاک باد

Гӯши ман кари сина ӣ ман чоки бод

گوش من کر سینهٔ من چاک باد

Зини нмти ҳаряк сухан пардохтанд

زین نمط هریک سخن پرداختند

Аршу курсиро ба рақс андохтанд

عرش و کرسی را به رقص انداختند

Чун шунид ин он шаҳи лоҳути ху

چون شنید این آن شه لاهوت خو

Гуфташон фолон ё қавми анзрўо

گفتشان فالان یا قوم انظروا

Анзрўои мо байни зини алои сбъин

انظروا ما بین زین‌الاصبعین

Вобсрўои мо лои раъии қалбу айн

وابصروا ما لارأی قلب و عین

Ман намедонам чаҳ диданд аз миён

من نمی‌دانم چه دیدند آن میان

Ончии ҳаргизи дрнёид дар баён

آنچه هرگز درنیاید در بیان

Онкии эшонро зи худ бихўд намӯд

آنکه ایشان را ز خود بیخود نمود

Онкӣ бояд омад ва худро рабӯд

آنکه باید آمد و خود را ربود

Бори ҷисму ҷони з худ андохтанд

بار جسم و جان ز خود انداختند

Рахши ҳиммати сӯй гардун тохтанд

رخش همت سوی گردون تاختند

Ҷисми носутии ҳама анвор шуд

جسم ناسوتی همه انوار شد

Моҳӣ аз ҳомӯн ба дарё ёр шуд

ماهی از هامون به دریابار شد

Бол афшоданад ва аз худ рехтанд

بال افشاندند و از خود ریختند

Қист ҳар унсур ба он омехтанд

قسط هر عنصر به آن آمیختند

Доми дунони сӯии дунон боз шуд

دام دونان سوی دونان باز شد

Пеш аз анҷомашон оғоз шуд

پیش از انجامشان آغاز شد

Пои кӯбони он яке ифшоанд даст

پای کوبان آن یکی افشاند دست

Дасти афшони он яке аз ҷои ҷуст

دست افشان آن یکی از جای جست

То сурайёи ин каллаи андохтӣ

تا ثریا این کله انداختی

Қад ба гардуни он яке афрохтӣ

قد به گردون آن یکی افراختی

Чашмҳошони ҷумла бар роҳи саҳар

چشمهاشان جمله بر راه سحر

То برارد кӣ зи ховари меҳри сар

تا برآرد کی ز خاور مهر سر

Гӯшҳошони ҷумла бар бонги хурӯс

گوشهاشان جمله بر بانگ خروس

То кӣ ояд аз пеши овои кӯс

تا کی آید از پی‌اَش آوای کوس

Теғҳо бар кафи кафанҳошон ба дӯш

تیغها بر کف کفنهاشان به دوش

Синаҳо дар ҷӯш ва дилҳо дар хурӯш

سینه‌ها در جوش و دلها در خروش

Чун дамӣдани субҳдам оғоз кард

چون دمیدن صبحدم آغاز کرد

Рӯзгори оҳанги мотам соз кард

روزگار آهنگ ماتم ساز کرد

Лайлии шаби банд пероҳан гусехт

لیلی شب بند پیراهن گسیخت

Ақди зевари србср бар хоки рехт

عقد زیور سر به سر بر خاک ریخت

Мъҷр кӯҳлӣ фиканд аз сари бхок

معجر کحلی فکند از سر به خاک

То ба домани ҳам гиребон кард чок

تا به دامن هم گریبان کرد چاک