Ҳон биёред он яке фарзанди ман

هان بیارید آن یکی فرزند من

Ваон яке нўбоўаҳи дилбанди ман

وان یکی نوباوه دلبند من

Ҳин биёредаш ба қрбонгаҳ барам

هین بیاریدش به قربانگه برم

Баҳри меҳмонии басӯии шаҳ барам

بهر مهمانی به سوی شه برم

Модарашрогар ба пистон нест шер

مادرش را گر به پستان نیست شیر

Шер ҷӯшад аз дами пайкони тир

شیر جوشد از دم پیکان تیر

Пас ниҳоди он Тифл бар қрпўси зин

پس نهاد آن طفل بر قرپوس زین

Бо нишот омад сӯии майдони кин

با نشاط آمد سوی میدان کین

Пас бкФт бигирифт он дурдона ро

پس به کف بگرفت آن دردانه را

Сӯхти ҳам дили хеш ва ҳам бегона ро

سوخت هم دل خویش و هم بیگانه را

Шарбати обӣ талаб кард аз аду

شربت آبی طلب کرد از عدو

То магар тар созад он кӯдаки гулӯ

تا مگر تر سازد آن کودک گلو

Ҷониби сад тир ӯро рост кард

جانب صد تیر او را راست کرد

Ишқи хўнризи ончии худ мехост кард

عشق خونریز آنچه خود می‌خواست کرد

Шаҳ гирифт он Тифлро бар рӯй даст

شه گرفت آن طفل را بر روی دست

Гирди хиҷлат бар рух гардун нишаст

گرد خجلت بر رخ گردون نشست

Бо забон ҳол мегуфт эй худо

با زبان حال می‌گفت ای خدا

Дар раҳат оварадам инро як фидо

در رهت آوردم این را یک فدا

Ид қурбон манаст инам манӣ

عید قربان منست اینم منی

Ман халили аҳд ва инам як фидо

من خلیل عهد و اینم یک فدا

Чун паии қурбоняш бар кафи ниҳод

چون پی قربانی‌اَش بر کف نهاد

Шасти душман аз камони тирии кушод

شست دشمن از کمان تیری گشاد

Ҳин бигир ин ҷуръа ӣ оби зулол

هین بگیر این جرعهٔ آب زلال

Дигар аз беширӣ эй кӯдаки манол

دیگر از بی شیری ای کودک منال

Омад он тир ва нишасташ дар гулӯ

آمد آن تیر و نشستش در گلو

эй ҷаҳони дуни тФў бар ту тФў

ای جهان دون تفو بر تو تفو

Барграфт он Тифл хӯн олуд ро

برگرفت آن طفل خون آلود را

Он забеҳи каъба ӣ мақсӯд ро

آن ذبیح کعبهٔ مقصود را

Тифли хӯни олӯда дар оғӯши шоҳ

طفل خون آلوده در آغوش شاه

Шаҳ Аннан гирданд сӯии хаймаи гоҳ

شه عنان گرداند سوی خیمه گاه

Кӣ парасторон бигирӣдаш змн

کی پرستاران بگیریدش ز من

Додам аз пистони пайконаши лбн

دادم از پستان پیکانش لبن

Пас ниҳодаш дар миёни куштагон

پس نهادش در میان کشتگان

Шуд паии қурбонии дигари равон

شد پی قربانی دیگر روان

Комд аз харгаҳи буруни хўршидўор

کآمد از خرگه برون خورشیدوار

Навҷавони шҳзодаҳ ӣ волотбор

نوجوان شهزادهٔ والاتبار

Қоматии зебо чаҳ сарви афрохта

قامتی زیبا چه سرو افراخته

Анбарин гесу ба дӯш андохта

عنبرین گیسو به دوش انداخته

Чеҳрау чеҳри офтоб аз он хаҷал

چهره و چهر آفتاب از آن خجل

Қоматии шамшоди пешаши по ба гул

قامتی، شمشاد پیشش پا به گِل

Юсуф ӯро дода хати бандагӣ

یوسف او را داده خط بندگی

Хизр аз ӯ ҷӯёии оби зиндагӣ

خضر از او جویای آب زندگی

Чеҳра ӣ ӯ ояти ҳасану ҷалол

چهرهٔ او آیت حسن و جلال

Аз Рахши зоҳири ҷалоли зулҷалол

از رخش ظاهر جلال ذوالجلال

Аз лаб ӯ мӯъҷизи исои ниҳон

در لب او معجز عیسی نهان

Аз рух ӯ нури пайғамбари аён

از رخ او نور پیغمبر عیان

Шуд баланд аз осмон ва аз замин

شد بلند از آسمان و از زمین

Ғғли аҳсанту бонги офарин

غغل احسنت و بانگ آفرین

Бӯса зад султони дайнро дар рикоб

بوسه زد سلطان دین را در رکاب

Бо ҳилолӣ шуд қарини офтоб

با هلالی شد قرین آفتاب

Комд акнӯн навбати ман эй падар

کآمد اکنون نوبت من ای پدر

Ҷони гушӯдаи сӯии майдони болу пар

جان گشوده سوی میدان بال و پر

Сӯии майдони шаҳодати рухсатӣ

سوی میدان شهادت رخصتی

Аз пас рухсати марои ҳам ҳимматӣ

از پس رخصت مرا هم همتی

То дар ин майдони камӣ ҷавлон кунам

تا در این میدان کمی جولان کنم

Ҷони ширин дар раҳат қурбон кунам

جان شیرین در رهت قربان کنم

Ҳамчуи Исмоили инҳо сари нуҳум

همچو اسماعیل اینجا سر نهم

Ханҷари андари новаки ханҷари нуҳум

خنجر اندر ناوک خنجر نهم

Ошиқони ҷоми фараҳ онгаҳ кашанд

عاشقان جامِ فرح آنگه کِشند

Ташнаи лаб дар роҳи ҷононишони кашанд

تشنه لب در راه جانانشان کُشند

Ташна ӣ ӯро биҷуз ӯ об нест

تشنهٔ او را بجز او آب نیست

Ҷузи зҷоми васл ӯ сероб нест

جز ز جام وصل او سیراب نیست

Оби ханҷари наҳрӣ аз он обҳост

آب خنجر نهری از آن آبهاست

Муттасили он наҳр бо баҳр балост

متصل آن نهر با بحر بلاست

эй бало бар ман ту аз ҷони хўштрӣ

ای بلا بر من تو از جان خوشتری

Слсбилу кавсарӣ ё ханҷарӣ

سلسبیل و کوثری یا خنجری

Хнҷрогар худ ту кавсари нестӣ

خنجرا گر خود تو کوثر نیستی

Ҷон чаро бахше бигӯ пас чистӣ

جان چرا بخشی بگو پس چیستی