Рӯзу шаби машғӯли поси хештан

روز و شب مشغول پاس خویشتن

Дар ҳазар аз хеш ва аз фарзанду зан

در حذر از خویش و از فرزند و زن

Тахти зарринӣ ки бинӣ ҷой ӯст

تخت زرینی که بینی جای اوست

Таҳтаи бандии муҳками андар пой ӯст

تخته‌بندی محکم اندر پای اوست

Дорад андари дили ҳавои сайру гашт

دارد اندر دل هوای سیر و گشت

Гашти бозору дукону боғу дашт

گشت بازار و دکان و باغ و دشت

Лек поиши таҳта бандаст эй рафиқ

لیک پایش تخته‌بند است ای رفیق

намена битавонад барояд аз мзиқ

می‌نبتواند برآید از مضیق

Бандён дар банд занадонаш асир

بندیان در بند زندانش اسیر

Шоҳи худ маҳбӯс бар тахту сарир

شاه خود محبوس بر تخت و سریر

Ҳарчӣ бандат кард сҷнаст эй писар

هرچه بندت کرد سجن است ای پسر

Хоҳ зиндон бош хоҳии тахти зар

خواه زندان باش خواهی تخت زر

Сӯии фарзандон на бигушоед назар

سوی فرزندان نبگشاید نظر

Ҷуз ки бинад теғ баронишон басар

جز که بیند تیغ بُرّانشان به سر

наменабинад дхтўрони пардагӣ

می‌نبیند دختران پردگی

Ҷуз ки ёди оради зи рӯзи бардагӣ

جز که یاد آرد ز روز بردگی

ё буд дар кори ҷангу дору гир

یا بود در کار جنگ و دار و گیر

Дар давидани гуҳ ба болои гуҳ ба зер

در دویدن گه به بالا گه به زیر

Гуҳ буд дунболи хасми нобакор

گه بود دنبال خصم نا به‌ کار

Гоҳи дигар май дӯди баҳри фирор

گاهِ دیگر می‌دود بهر فرار

ё гирифтори тақозои сипоҳ

یا گرفتار تقاضای سپاه

Ҳин бидиҳ марсуми мо эй подшоҳ

هین بده مرسوم ما ای پادشاه

Бом ва шомӣ мегузорад дар тъб

بام و شامی می‌گذارد در تعب

Дардисарҳо мекашад баҳри талаб

دردسرها می‌کشد بهر طلب

Ин ҳаме хонд вазифаи он амал

این همی خواند وظیفه آن عمل

Ин қасида гуфта ва он як ғазал

این قصیده گفته و آن یک غزل

Он яке ҷӯяд сиўри қолии знў

آن یکی جوید سُیورغالی ز نو

Ояд он аз баҳри асби ин баҳри ҷӯ

آید آن از بهر اسب این بهر جو