Аз қазои фавҷии зи занги тира рӯй

از قضا فوجی ز زنگ تیره روی

Андари он шаб ҳар тараф дар ҷустуҷӯӣ

اندر آن شب هر طرف در جستجوی

Аз касони роҳи ҷустандии нишон

از کسان راه جستندی نشان

То қисоси худ магар ёбанд аз он

تا قصاص خود مگر یابند از آن

Ногаҳони гаштанд бо султони дўчор

ناگهان گشتند با سلطان دچار

Дар биёбони он гуруҳи девсор

در بیابان آن گروه دیوسار

Шаҳ чунон донист к-эйашон дӯстанд

شه چنان دانست کایشان دوستند

Шоҳи мағзу нағз ва эшон пӯстанд

شاه مغز و نغز و ایشان پوستند

Он ҷамоатро зи ғмхўорони шимурд

آن جماعت را ز غمخواران شمرد

Ҳам зи ёрону парасторони шимурд

هم ز یاران و پرستاران شمرد

Хонд инакро вазир ва он амир

خواند اینک را وزیر و آن امیر

Он сипаҳи солор ва он дигари амир

آن سپه سالار و آن دیگر امیر

Ин якишон ҳоҷиб ва он пешкор

این یکیشان حاجب و آن پیشکار

Ин амири ваҳш ва он миршкор

این امیر وحش و آن میرِ شکار

Гуфт инро мутриби онро май фуруш

گفت این را مطرب آن را مِیْ فروش

Ваон яке дигари надими бодаи нӯш

وان یکی دیگر ندیم باده نوش

Шӯри саҳбои саркашӣ оғоз кард

شور صهبا سرکشی آغاز کرد

Бо парасторони ҳикоят соз кард

با پرستاران حکایت ساز کرد

Гуфт боз аз зангёни хоҳеми кин

گفت باز از زنگیان خواهیم کین

Зон сипас тозем бар Эрону чин

زان سپس تازیم بر ایران و چین

Рӯ аз он пас сӯии ховари оварем

رو از آن پس سوی خاور آوریم

Ҳафт кишварро ба занҷири оварем

هفت کشور را به خیبر آوریم

Аз сарафрозон срондозӣ кунем

از سرافرازان سراندازی کنیم

Дар срондозӣ сарафрозӣ кунем

در سراندازی سرافرازی کنیم

Зини суханҳо шоҳи чандон ёд кард

زین سخنها شاه چندان یاد کرد

Кони ҷамоатро ба худ иршод кард

کان جماعت را به خود ارشاد کرد

Ҳечкасро чашми ворў байн мабод

هیچکس را چشم وارو بین مباد

Ҳеҷ сарро дида ӣ худ байн мабод

هیچ سر را دیدهٔ خود بین مباد

Чашми воруни байни ҳалок ҷон туаст

چشم وارون بین هلاک جان توست

Бркн ӯро ва биҷӯ чашмии дуруст

برکن او را و بجو چشمی درست

Дидае ҷӯ эй бародари рости байн

دیده‌ای جو ای برادر راست بین

Чизҳоро бе кам ва бе кости байн

چیزها را بی کم و بی کاست بین

То набинӣ дӣданӣҳо вожгӯн

تا نبینی دیدنیها واژگون

СрФрўи норай ба назд ҳар млўн

سر فرو ناری به نزد هرملون

Чашми каҷи байну дили ворун пазир

چشم کج بین و دل وارون پذیر

Нак ба даст душманон кардат асир

نک به دست دشمنان کردت اسیر

То ба бенаӣ ба ту овехтанд

تا به بینایی به تو آویختند

Хуши хўшк дар хок ва хӯнат рехтанд

خوش خوشک در خاک و خونت ریختند

Кистанд он душманони дӯстон

کیستند آن دشمنان دوستان

Духту пӯру ҷуфту зоғу зоғдон

دخت و پور و جفت و زاغ و زاغدان

Нафаси ту он аждаҳои ҳафт сар

نفس تو آن اژدهای هفت سر

Он далелу раҳнамоят то сқр

آن دلیل و رهنمایت تا سقر

Ҷумлаи инҳо душмани ҷон ту анд

جمله اینها دشمن جان تواَند

Юсуфии ту ҷумла ихвон тавонад

یوسفی تو جمله اخوان تواَند

Бртъу илъб баҳона сохтанд

برتع و یلعب بهانه ساختند

То зи ёқӯбат ҷудо андохтанд

تا ز یعقوبت جدا انداختند

Сӯй чоҳат мебаранд огоҳи шӯ

سوی چاهت می‌برند آگاه شو

намесупорандат ба гург аз раҳи Марв

می‌سپارندت به گرگ از ره مرو

( анмои амўолкм ) фармуд ҳақ

«انما اموالکم» فرمود حق

Аз набии аъдӣ ъдўк шуд сабақ

از نبی اعدی عدوک شد سبق

Гар на инҳо дшмнндт эй рафиқ

گر نه اینها دشمنندت ای رفیق

Пас чаро афкандаи ?ути андари мзиқ

پس چرا افکنده‌ات اندر مضیق

Гарна чашмат ҳаст каҷи байн эй писар

گرنه چشمت هست کج بین ای پسر

Пас чаро зишон наме ҷӯии мФр

پس چرا زیشان نمی‌جویی مفر