Ончӣ хоҳад бар ту фарзанду занат

آنچه خواهد بر تو فرزند و زنت

Кофарамгар май писандади душманат

کافرم گر می‌پسندد دشمنت

Бо рафиқи худ яке гуфт эй писар

با رفیق خود یکی گفت ای پسر

Кошкӣ бикашади марои шахсеи падар

کاشکی بُکْشد مرا شخصی پدر

То барам ҳам ирс ва ҳам гирами дят

تا برم هم ارث و هم گیرم دیت

Аз падари беҳтар буд ин манфиат

از پدر بهتر بود این منفعت

Посухаш дод он дигар як кӣ қарин

پاسخش داد آن دگر یک کی قرین

Ман падарро менахоҳам инчунин

من پدر را می‌نخواهم اینچنین

Балки мехоҳам ки чашмонаши нахуст

بلکه می خواهم که چشمانش نخست

Бркннд ва як дяти гирами дуруст

برکنند و یک دیت گیرم درست

Пас бибарандаши ду гӯши ҳақи нюаш

پس ببرندش دو گوش حق نیوش

Як дят дигар бигирам баҳри гӯш

یک دیت دیگر بگیرم بهر گوش

Байняшро пас бибаранд ва аз он

بینیش را پس ببرند و از آن

Пас бибарандаши ду лаб онгаҳ забон

پس ببرندش دو لب آنگه زبان

Пас ҷудои созанди дастонаши зи тан

پس جدا سازند دستانش ز تن

Пойҳояши пас бибаранд аз бадан

پایهایش پس ببرند از بدن

Пас зикри пас хситиншро баранд

پس ذکر پس خصیتینش را برند

Пас кашандаши ҷони ман фориғ кунанд

پس کشندش جان من فارغ کنند

Тодити гирам барои ҳаркадом

تا دیت گیرم برای هر کدام

Пас ситонами ирс ӯро болтмом

پس ستانم ارث او را بالتمام

Бар ту эй фарзанди бодои офарин

بر تو ای فرزند بادا آفرین

наме тавон пурвирди фарзандии чунин

می‌توان پرورد فرزندی چنین

наме тавон кардани тану имону ҷон

می‌توان کردن تن و ایمان و جان

раҳни эшон эй рафиқи меҳрбон

رهن ایشان ای رفیق مهربان

эй худои пое ато кун тундрав

ای خدا پایی عطا کن تندرو

То барорам хештанро зини гарав

تا برآرم خویشتن را زین گرو

Ҳам барорам гардани худ аз каманд

هم برآرم گردن خود از کمند

Ҳам биндозам зи пои хеши банд

هم بیندازم ز پای خویش بند

Дӯстӣ бо ин гуруҳаст эй фалон

دوستی با این گروه است ای فلان

Дӯстии Подшаҳ бо зангён

دوستی پادشه با زنگیان