Зангёнро чун тасаввур карда шоҳ
زنگیان را چون تصور کرده شاه
Дӯстони меҳрбони никхўоаҳ
دوستان مهربان نیکخواه
Гуфт бо эшон суханҳои наҳуфт
گفت با ایشان سخنهای نهفت
Ончиро натавон бғир аз дӯст гуфт
آنچه را نتوان بغیر از دوست گفت
Сари пинҳони шаҳаншоҳи ҷаҳон
سرّ پنهان شهنشاه جهان
Зангёнро зон суханҳо шуд аён
زنگیان را زان سخنها شد عیان
Ришта ӣ озарми худ бгсихтнд
رشته ی آزرم خود بگسیختند
Фош ва бепарво ба шаҳ овехтанд
فاش و بی پروا به شه آویختند
Шуд асири зангёни он шоҳи род
شد اسیر زنگیان آن شاه راد
эй сипеҳр аз ҷаври бедод ту дод
ای سپهر از جور بیداد تو داد
Гарданашро полҳнг андохтанд
گردنش را پالهنگ انداختند
Даст ӯ бастанд ва муҳкам сохтанд
دست او بستند و محکم ساختند
Гарданашро полҳнги полҳнг
گردنش را پالهنگ پالهنگ
Гардааш вақфи дирафши ору нанг
گرده اش وقف درفش عار و ننگ
намекашидандаш ба рӯй хору хок
می کشیدندش به روی خار و خاک
намезадандаш ҳарбаҳои сўзнок
می زدندش حربه های سوزناک
ӯ хиў бар рӯй ӯ андохтӣ
او خیو بر روی او انداختی
Вена ба қатлаш дам бидам пардохтӣ
وین به قتلش دم بدم پرداختی
Гуҳ ба чӯбаш мезаданду гуҳ ба санг
گه به چوبش می زدند و گه به سنگ
Инчунин ронданд ӯро то ба занг
اینچنین راندند او را تا به زنگ
Пас дар онҷо аз пас ашкнҷҳо
پس در آنجا از پس اشکنجها
Дар чаҳӣ карданд султонро раҳо
در چهی کردند سلطان را رها
Чоҳии онро қаъру поёни нопадид
چاهی آن را قعر و پایان ناپدید
Неи фараҷ зон ком ва на растани умед
نی فرج زان کام و نه رستن امید
Пас равони гаштанди сӯии бохтар
پس روان گشتند سوی باختر
Сӯии малики он шаҳи вологуҳар
سوی ملک آن شه والاگهر
Оташи зулм ва ситам афрӯхтанд
آتش ظلم و ستم افروختند
Ҳарчӣ диданди андар онҷо сӯхтанд
هرچه دیدند اندر آنجا سوختند
Сарнигӯн шуд тахти шоҳи мустатоб
سرنگون شد تخت شاه مستطاب
Қасрҳо вайрон шуд айвонҳо хароб
قصرها ویران شد ایوانها خراب
Ҳам раияти ҳам сипаҳ барбод рафт
هم رعیت هم سپه برباد رفت
Номи шоҳу кишвараш аз ёд рафт
نام شاه و کشورش از یاد رفت
Осмон борид бар боғаши тагарг
آسمان بارید بر باغش تگرگ
Рехт аз ҳам нахл ӯро шоху барг
ریخت از هم نخل او را شاخ و برگ
Рустаи газҳо ҷои сарву Настаран
رسته گزها جای سرو و نسترن
Хор ва хас рӯйед ҷои ёсуман
خار و خس رویید جای یاسمن
Рафт фаррухи фари ҳумо зон марзу бум
رفت فرخ فر هما زان مرز و بوم
Ошёнаш шуд мақом бум шавам
آشیانش شد مقام بوم شوم
Андалеб аз бӯстон парвоз кард
عندلیب از بوستان پرواز کرد
Зоғи зишти онҷои сухан оғоз кард
زاغ زشت آنجا سخن آغاز کرد
Шуд чарогоҳи ғизолони ттор
شد چراگاه غزالان تتار
Ҷўғи гӯрону гавазнонро қарор
جوغ گوران و گوزنان را قرار
эй рафиқони ҳоли мо бе иштибоҳ
ای رفیقان حال ما بی اشتباه
Сахт мемонад ба ҳоли подшоҳ
سخت می ماند به حال پادشاه
намерӯем аз бода ӣ ғифлати хароб
می رویم از باده ی غفلت خراب
Дар раҳи дунё ба сад шӯру шитоб
در ره دنیا به صد شور و شتاب
Ҳизби шайтон аз ясор ва аз ямин
حزب شیطان از یسار و از یمین
Баҳри сайд мо нишаста дар камӣн
بهر صید ما نشسته در کمین
Ҳону ҳон эй роҳрави ҳушёри шӯ
هان و هان ای راهرو هشیار شو
Давртар зини роҳи ноҳинҷори шӯ
دورتر زین راه ناهنجار شو
эй ту дар иқлӣми имкони подшоҳ
ای تو در اقلیم امکان پادشاه
Балки сад шаҳ дар дарунат бо сипоҳ
بلکه صد شه در درونت با سپاه
эй ту зинати бахши иқлӣми вуҷӯд
ای تو زینت بخش اقلیم وجود
эй млоик карда дар пешати суҷуд
ای ملایک کرده در پیشت سجود
эй каминаи чокарати чархи баланд
ای کمینه چاکرت چرخ بلند
Гардани гардани кшонт дар каманд
گردن گردن کشانت در کمند
эй туфайл ҳастят ҳам моҳу меҳр
ای طفیل هستیت هم ماه و مهر
эй барои хизматати гардони сипеҳр
ای برای خدمتت گردان سپهر
эй заминати ҷои чархати зери пой
ای زمینت جای چرخت زیر پای
эй сарати кӯтоҳу фурқати арши соӣ
ای سرت کوتاه و فرقت عرش سای
эй гиромии гавҳари баҳри вуҷӯд
ای گرامی گوهر بحر وجود
эй ту муҳаррам дар ғарқгоҳи шуҳуд
ای تو محرم در غرقگاه شهود
Аллоҳи аллоҳи қимати худро бидон
الله الله قیمت خود را بدان
Хешро мафруш арзон эй ҷавон
خویش را مفروش ارزان ای جوان
Аллоҳи аллоҳи зуд аз ин раҳ бозгард
الله الله زود از این ره بازگرد
Соъатӣ бо ақлу ҳуши анбози гирд
ساعتی با عقل و هوش انباز گرد
Зангёнанд андарин раҳ дар камӣн
زنگیان اند اندرین ره در کمین
Май рӯй то кӣ бигӯ ғофили чунин
می روی تا کی بگو غافل چنین
Ҳайф бошад чун туе дар дасти занг
حیف باشد چون تویی در دست زنگ
Ҳайф бошад чун туе дар чоҳи танг
حیف باشد چون تویی در چاه تنگ
Ҳайф бошад чун ту дар қайди асор
حیف باشد چون تو در قید اسار
Ҳайф бошад чун ту гардад хоксор
حیف باشد چون تو گردد خاکسار
Гӯ чаҳ хўрдстӣ ки мастӣ инчунин
گو چه خوردستی که مستی اینچنین
Осмонро мендонӣ аз замин
آسمان را می ندانی از زمین
Доруии биҳушят оё ки дод
داروی بیهوشیت آیا که داد
Қуфлҳо бар чашм ва бар гӯшти ниҳод
قفلها بر چشم و بر گوشت نهاد
Кин чунин ғофил рӯй раҳи рӯзу шаб
کاین چنین غافل روی ره روز و شب
наменаяндозӣ нигоҳӣ дар ақаб
می نیندازی نگاهی در عقب
Неи пас раҳи бинӣу неи пеш ро
نی پس ره بینی و نی پیش را
Не касе бишносӣу неи хеш ро
نی کسی بشناسی و نی خویش را
Бози гирд эй ҷон аз ин раҳи бози гирд
باز گرد ای جان از این ره باز گرد
Лаҳзае бо ақли худ дмсози гирд
لحظه ای با عقل خود دمساز گرد
Ақл мегуяд Марви ин роҳ ро
عقل می گوید مرو این راه را
Чанги зангӣ дар Маяфкан шоҳ ро
چنگ زنگی در میفکن شاه را
Аз кафи худ малики ҷовидони мада
از کف خود ملک جاویدان مده
Малики ҷовидони зкФи арзони мада
ملک جاویدان زکف ارزان مده
Давлати сармади тўро омода аст
دولت سرمد تورا آماده است
Хон неъмат то абад биниҳода аст
خوان نعمت تا ابد بنهاده است
Рӯ аз ин давлати мтоб эй хӯбрӯй
رو از این دولت متاب ای خوبروی
Даст аз ин неъмат бикаш эй никхўӣ
دست از این نعمت بکش ای نیکخوی
Худ ту май доне ки ин раҳ роҳ нест
خود تو می دانی که این ره راه نیست
Вар буд поёни он ҷуз чоҳ нест
ور بود پایان آن جز چاه نیست
Лек шайтони донишат аз ёди барад
لیک شیطان دانشت از یاد برد
Дафтари доноӣатро боди барад
دفتر داناییت را باد برد
Чанд гӯйии бози гирдами баъд аз он
چند گویی باز گردم بعد از آن
Солҳо бигузашт ва май гӯйии ҳамон
سالها بگذشت و می گویی همان
Ҳарчӣ рафтӣ роҳ баргаштани дароз
هرچه رفتی راه برگشتن دراز
намешавад кӣ май туоне гашти боз
می شود کی می توانی گشت باز
Роҳ гардад даври тани сусту заъиф
راه گردد دور تن سست و ضعیف
намешавад мураккаби тўрои лангу наҳиф
می شود مرکب تورا لنگ و نحیف
То бкии фардо ва пас фардо кунӣ
تا بکی فردا و پس فردا کنی
Хешро расво аз ин савдо кунӣ
خویش را رسوا از این سودا کنی
Рӯзгорӣ шуд ки фардо гуфта Эй
روزگاری شد که فردا گفته ای
Боз дар ҷои нахустин хуфта Эй
باز در جای نخستین خفته ای
Ман надонам кӣ буд фардои ту
من ندانم کی بود فردای تو
Вои ту эй вои ту эй водии ту
وای تو ای وای تو ای وادی تو
Ҳин магӯ фардо ва пас фардо дигар
هین مگو فردا و پس فردا دگر
Балки ояд умри ту фардои басар
بلکه آید عمر تو فردا بسر
Қадари умри худ чаро нашинохтӣ
قدر عمر خود چرا نشناختی
Зойеъаш кардӣу муфаттиши бохтӣ
ضایعش کردی و مفتش باختی
Моя ӣ умрӣ ки надиҳӣ сад ҷаҳон
مایه ی عمری که ندهی صد جهان
Гар диҳандат дар баҳоии нархи он
گر دهندت در بهای نرخ آن
Андаки андаки неи баҳоу неи саман
اندک اندک نی بها و نی ثمن
Май фурӯшии ҷумларо эй бўолҳсн
می فروشی جمله را ای بوالحسن