Он якеро дод султони азиз

آن یکی را داد سلطان عزیز

Дасти ҷаллодӣ ки хунашро бирез

دست جلادی که خونش را بریز

Ҳин бирезаш хӯн ба теғи обдор

هین بریزش خون به تیغ آبدار

Ҳам сарашро зуди наздики ман ор

هم سرش را زود نزدیک من آر

Ҷуст аз ҷои тарки ҷаллоду давид

جست از جا ترک جلاد و دوید

Даст ӯ бигирифт берунаш кашид

دست او بگرفت بیرونش کشید

Тарк мерафт он асираш аз ақаб

ترک می‌رفت آن اسیرش از عقب

Ҳар тараф медид аз баҳри ҳрб

هر طرف می‌دید از بهر هرب

Ногаҳонаш чоҳӣ омад дар гузор

ناگهانش چاهی آمد در گذار

Хешро афканд дар чаҳ биқрор

خویش را افکند در چه بی قرار

Кӯрҳои биҳди андари чоҳ буд

کورهای بی حد اندر چاه بود

Ҳарякиро сӯии чоҳии роҳ буд

هر یکی را سوی چاهی راه بود

Мардаки бечора дар он чаҳ хазид

مردک بیچاره در آن چه خزید

Аз ҷафои тарк бепарво раҳед

از جفای ترک بی پروا رهید

Тркк омад бар сари он чаҳ нишаст

ترکک آمد بر سر آن چه نشست

Аз надам май суди дасти худ бадаст

از ندم می‌سود دست خود به دست

Неи тавоноӣ ки андар чаҳ равад

نی توانایی که اندر چه رود

Вар равад ӯро куҷо пайдо кунад

ور رود او را کجا پیدا کند

Сар фурӯ кард андари он чоҳ ва бигуфт

سر فرو کرد اندر آن چاه و بگفت

эй бародар бош бо инсофи ҷуфт

ای برادر باش با انصاف جفت

Ин чаҳ инсофаст каз баҳри сиррӣ

این چه انصافست کز بهر سری

Обрӯем назд султон май барӣ

آبرویم نزد سلطان می‌بری

Баҳри як ашкнбаҳ эй мард гузин

بهر یک اشکنبه ای مرد گزین

Пеш шаҳ мапаснд моро шармгин

پیش شه مپسند ما را شرمگین

Аз барои ҷуръае хӯни ъФн

از برای جرعه‌ای خون عفن

Чун писандӣ бар ман он гуфт хашин

چون پسندی بر من آن گفت خشن

Ҳаии биё берун бирезам хӯни ту

هی بیا بیرون بریزم خون تو

Бошам онгаҳ то абади мамнӯни ту

باشم آنگه تا ابد ممنون تو

Рост монад ин ҳикоят Эй гузин

راست ماند این حکایت ای گزین

Бо ҳадиси нафасу нафаси хеши байн

با حدیث نفس و نفس خویش بین

Хеши бинии чашми ақлат кӯр кард

خویش بینی چشم عقلت کور کرد

Худпарастӣ аз худоят давр кард

خودپرستی از خدایت دور کرد

Ҷанба ӣ худ чун набошад аз адам

جنبهٔ خود چون نباشد از عدم

намекунад давр аз худояти дмбдм

می‌کند دور از خدایت دم به دم

Ҷанба ӣ дигар тўро гуфтам ки ҳаст

جنبهٔ دیگر تو را گفتم که هست

Ҷанба ӣ рабтат ба султони аласт

جنبهٔ ربطت به سلطان الست

Бигузар аз худ муртабит бо рабти шӯ

بگذر از خود مرتبط با ربط شو

Фориғ аз ҳар лағзиш ва ҳар хабти шӯ

فارغ از هر لغزش و هر خبط شو

намекашад рабтат ба марбӯти илайҳ

می‌کشد ربطت به مربوط الیه

Ани ҳозои алрбти мавқуфи алайҳ

ان هذا الربط موقوف علیه

Чун ба ӯ пайвастӣ эй тобандаи чеҳр

چون به او پیوستی ای تابنده چهر

Сӯй хешат мекашад ҳрдм ба меҳр

سوی خویشت می‌کشد هر دم به مهر

Гург бозӣ мекунад он длнўоз

گرگ بازی می‌کند آن دلنواز

Ҷони фидои оннигор гурги боз

جان فدای آن نگار گرگ باز

Ришта гирданд дароз аз имтиҳон

رشته گرداند دراز از امتحان

Аз барои озмудани гурги ҷон

از برای آزمودن گرگ جان

Гар з сӯяш шуд ба хоки андоздш

گر ز سویش شد به خاک اندازدش

Вар ба сӯяш шуд бҷони бнўоздш

ور به سویش شد به جان بنوازدش

Рӯи басӯиӣ то кашонад сӯии хеш

رو به سویی تا کشاند سوی خویش

Пас бибахшоед тўрои ҳам хуии хеш

پس ببخشاید تو را هم خوی خویش

эй бародари хуй ӯ доне ки чист

ای برادر خوی او دانی که چیست

Он Бақоӣ каз қафояш нест нест

آن بقایی کز قفایش نیست نیست

Чун басӯи ӯ шавам ҳрдми тўро

چون بسوی او شوم هردم تورا

Боз меояд ки ҳони болотўро

باز می آید که هان بالاتورا

Адни манӣ ҳар қадам ояд хитоб

ادن منی هر قدم آید خطاب

Мари тўро аз он ҷаноби мустатоб

مر تو را از آن جناب مستطاب

Чун наҳй як гоми боло эй писар

چون نهی یک گام بالا ای پسر

Зояд аз он мартабаи гом дигар

زاید از آن مرتبه گام دگر

Гоми дигари гоми дигарро сабаб

گام دیگر گام دیگر را سبب

намешавад беранҷу андӯҳу тъб

می‌شود بی رنج و اندوه و تعب

Ҳамчунин пайваста бошӣ дар суъӯд

همچنین پیوسته باشی در صعود

Ҷониби боғу гулистони вуҷӯд

جانب باغ و گلستان وجود

Аз адам ҳар лаҳзаи гардии давртар

از عدم هر لحظه گردی دورتر

Ҳам малолат мешавад прнўртр

هم هلالت می‌شود پُر نورتر

То абади пайваста дар ин нардбон

تا ابد پیوسته در این نردبان

намеравад болои басӯии ломакон

می‌رود بالا به سوی لامکان

Лек то потхти султони вуҷӯд

لیک تا پاتخت سلطان وجود

Чун ниҳоят нест раҳро бо суъӯд

چون نهایت نیست ره را با صعود

Аз азали пўиӣ агар раҳ то абад

از ازل پویی اگر ره تا ابد

наменаёбӣ роҳро поёну ҳад

می‌نیابی راه را پایان و حد

Ҳар қадами лекин аз он раҳи мқсдист

هر قدم لیکن از آن ره مقصدیست

Кандарон айшу нишоти биҳдист

کاندران عیش و نشاط بی حدیست

Роҳи бинии гулистон дар гулистон

راه بینی گلستان در گلستان

Гулистонҳо ғайрати боғи ҷинон

گلستانها غیرت باغ جنان

Роҳ набӯд гулшани андар гулшан аст

راه نبود گلشن اندر گلشن است

Ҳар қадам аз гул ҳазорон хирманаст

هر قدم از گل هزاران خرمنست

Зер ҳар барги гулӣ зон олимӣ

زیر هر برگ گلی زان عالمی

Ҳар гулашро ҳафт дарёи шабнамӣ

هر گلش را هفت دریا شبنمی