эй худо аз худ ду чашмам кӯр кун

ای خدا از خود دو چشمم کور کن

Вози ҷамолат дидаам пурнур кун

وز جمالت دیده‌ام پرنور کن

Дорам аз худ сад шикоят эй худо

دارم از خود صد شکایت ای خدا

Бо ки гӯям ҷузи ту айби хеш ро

با که گویم جز تو عیب خویش را

эй худо дорам дилӣ аз дасти хеш

ای خدا دارم دلی از دست خویش

Шарҳаи шарҳаи пораи пораи риши риш

شرحه شرحه پاره پاره ریش ریش

эй худо омад ба мо аз расатон

ای خدا آمد به ما از راستان

Ин ҳадис ва нест алои рости он

این حدیث و نیست الّا راست آن

Кин чунин гуфт он эмоми ҳафтумин

کاینچنین گفت آن امام هفتمین

Каши равони бодо ба сад раҳмати қарин

کش روان بادا به صد رحمت قرین

К-эии ту андари ин сарои тангноӣ

کای تو اندر این سرای تنگنای

Сад ҳазоронат балои андари қафоӣ

صد هزارانت بلا اندر قفای

Чунки уфтӣ аз балое дар мзиқ

چونکه افتی از بلایی در مضیق

Каш набинӣ мрхлосиро рафиқ

کش نبینی مر خلاصی را رفیق

Рӯи карӣмӣ аз карямонро биҷавӣ

رو کریمی از کریمان را بجوی

Ҳоли худро србср бо ӯ бигӯӣ

حال خود را سر به سر با او بگوی

эй худо эй баҳри эҳсону карам

ای خدا ای بحر احسان و کرم

Аз карамҳояти ҷаҳонии ғарқ ӣам

از کرمهایت جهانی غرق یم

Ҳар карӣмии ҷуръаи нӯш ҷом туаст

هر کریمی جرعه نوش جام توست

Резаи хори суфра ӣ анъом туаст

ریزه خوار سفرهٔ انعام توست

Ҳар Карим аз ту карам омӯхта

هر کریم از تو کرم آموخته

Моя ӣ эҳсони зи ту андӯхта

مایهٔ احسان ز تو اندوخته

Солҳо шуд эй худованди Карим

سالها شد ای خداوند کریم

Мари карамҳои тўро ҳастам ъзим

مر کرمهای تو را هستم عزیم

Гирди боми хонаи ?ути пар май занам

گرد بام خانه‌ات پر می‌زنم

Хонаи ?утро ҳалқа бар дар май занам

خانه‌ات را حلقه بر در می‌زنم

Шиӣӣ ллаҳ гӯям андар дар гуҳат

شیئی لله گویم اندر درگهت

Хонам андари гоҳу андари бигҳт

خوانم اندر گاه و اندر بیگهت

Чун гадоӣ бар дарӣ фарёд кард

چون گدایی بر دری فریاد کرد

Кадхудояш аз лаби нон шод кард

کدخدایش از لب نان شاد کرد

эй худо дар дгҳти ман он гадо

ای خدا در درگهت من آن گدا

Хонаро ҳам ту худои ҳам нохудо

خانه را هم تو خدا هم ناخدا

Гар касе орад ба девории паноҳ

گر سگی آرد به دیواری پناه

Ҷо диҳад ӯро бахуд бе иштибоҳ

جا دهد او را به خود بی اشتباه

Дар вай аз бодаш нигаҳбонӣ кунад

در وی از بادش نگهبانی کند

Дар асади хуршед гирдоне кунад

در اسد خورشید گردانی کند

эй худо эй бепаноҳонро паноҳ

ای خدا ای بی پناهان را پناه

Муҷримонро айни афвати узрхоҳ

مجرمان را عین عفوت عذرخواه

Чун сегӣ худро Фкндстии бхок

چون سگی خود را فکنده‌ستم به خاک

ё илоҳӣ ё илоҳии фии Фнок

یا الهی یا الهی فی فناک

Рӯзу шаб чун саги паии як луқмаи нон

روز و شب چون سگ پی یک لقمه نان

Дами ҳамеи молам ба хоки остон

دم همی مالم به خاک آستان

эй ду олами ғарқи эҳсони шумо

ای دو عالم غرق احسان شما

Луқма ӣ ноне ба ин саг кун ато

لقمهٔ نانی به این سگ کن عطا

Нони ман доне чаҳ бошад қӯти ҷон

نان من دانی چه باشد قوت جان

Ҷон азу ёбад ҳиўаҳи ҷовдон

جان ازو یابد حیوة جاودان

Ваон чаҳ бошад як назар аз лутфи хос

وانچه باشد یک نظر از لطف خاص

Каз ғам худ созадам яксар халос

کز غم خود سازدم یکسر خلاص

Банда ӣ рӯзии зи мавло гар гурехт

بنده‌ای روزی ز مولا گر گریخت

Ришта ӣ меҳру муҳаббатро гусехт

رشتهٔ مهر و محبت را گسیخت

Чунки боз ояд кунад бозаши қабул

چونکه باز آید کند بازش قبول

Бугзарад аз зулму ҷаҳли он ҷҳўл

بگذرد از ظلم و جهل آن جهول

Ин манам он банда ӣ бигурехта

این منم آن بندهٔ بگریخته

Обрӯии худ бхоки омехта

آبروی خود به خاک آمیخته

Сӯии даргоҳат кунун бози омада

سوی درگاهت کنون باز آمده

Чанги худ бар доман афват зада

چنگ خود بر دامن عفوت زده

Омадам инак ба даргоҳи ту боз

آمدم اینک به درگاه تو باز

Ҳукм бошад мртўро эй бе ниёз

حکم باشد مر تو را ای بی نیاز

Муҷримӣ чун шуд пушаймон аз гуноҳ

مجرمی چون شد پشیمان از گناه

Боз ояд сари бзиру узрхоҳ

باز آید سر به زیر و عذرخواه

Хоҷаи узр ӯ пазирад аз карам

خواجه عذر او پذیرد از کرم

Ҳам бибахшоед гуноҳаш аз карам

هم ببخشاید گناهش بیش و کم

эй худои он муҷрими нодами манам

ای خدا آن مجرم نادم منم

Каз надомати даст бар сар май занам

کز ندامت دست بر سر می‌زنم

Даст бар сари сар ба пешу узрхоҳ

دست بر سر سر به پیش و عذرخواه

Омадами бозат ба даргае илоҳ

آمدم بازت به درگه ای اله

Гар бубахшӣ ҳам карӣмии ҳам ҷавод

گر ببخشی هم کریمی هم جواد

Вар бисӯзӣ шоҳ бо адлӣ ва дод

ور بسوزی شاه با عدلی و داد

Кофарӣ гар шуд карӣмиро дахил

کافری گر شد کریمی را دخیل

Он Каримаш мешавад ёрӯи кафил

آن کریمش می‌شود یار و کفیل

эй худои доне ки кофар нестам

ای خدا دانی که کافر نیستم

Балки дар тавҳиди худ Фонистм

بلکه در توحید خود فانیستم

Мар тўро ҳастам дахил эй зўолкрм

مر تو را هستم دخیل ای ذوالکرم

Омадам то даргаат бо сад надам

آمدم تا درگهت با صد ندم

Як назар кун аз анояти сӯии ман

یک نظر کن از عنایت سوی من

Фориғами гардони зи қайди хештан

فارغم گردان ز قید خویشتن

Зини рафиқон танг шуд ё раби дилам

زین رفیقان تنگ شد یا رب دلم

Кун тиҳии зи эшон худоёи маҳфилам

کن تهی ز ایشان خدایا محفلم

Балки дил аз ин диёрам сайр шуд

بلکه دل از این دیارم سیر شد

Ҷон аз ин обу гулам дилгир шуд

جان از این آب و گلم دلگیر شد

Гӯи муборак бедалелӣ каз нароқ

گو مبارک بی دلیلی کز نراق

Маҳфили моро кашад сӯии Ироқ

محفل ما را کشد سوی عراق