Ин саҳобаи ҷумлагӣ дар масҷиданд
این صحابه جملگی در مسجدند
Интизори шоҳи олам май кашанд
انتظار شاه عالم میکشند
Дар кашокаши шоҳ бо он кӯдакон
در کشاکش شاه با آن کودکان
Зӯдтари бФрибшон аз грдкон
زودتر بفریبشان از گردکان
эй балоли охири шаҳ даврон куҷост
ای بلال آخر شه دوران کجاست
Ҷисмҳои мардумонро ҷон куҷост
جسمهای مُردهمان را جان کجاست
эй муаззини вақти мо бегоҳ шуд
ای مؤذن وقت ما بیگاه شد
Оҳи мо бе рӯй ӯ то моҳ шуд
آه ما بی روی او تا ماه شد
эй муаззини хез ва он шаҳро биҷавӣ
ای مؤذن خیز و آن شه را بجوی
Ҳоли моро србср бо ӯ бигӯӣ
حال ما را سر به سر با او بگوی
Чунки аз масҷид бурун омад балол
چونکه از مسجد برون آمد بلال
Дар тафаҳҳус зон хдиў бе ҳам?ил
در تفحص زان خدیو بی همال
Дид он шаҳро асири кӯдакон
دید آن شه را اسیر کودکان
Кӯдакон бигрифта ӯро дар миён
کودکان بگرفته او را در میان
Зарра ҳо бигрифта даври офтоб
ذرهها بگرفته دور آفتاب
Шоҳбозӣ гашта маҳсӯри збоб
شاهبازی گشته محصور ذباب
Чун балол ин дид аз рӯй ғазаб
چون بلال این دید از روی غضب
Рафт сӯии кӯдакон бе адаб
رفت سوی کودکان بی ادب
Гуфт пайғамбар ки хайраст эй балол
گفت پیغمبر که خیر است ای بلال
Аз чаҳ гаштии ту чунин ошуфтаи ҳол
از چه گشتی تو چنین آشفته حال
Кӯдаканд одобӣ аз эшон махоҳ
کودکند آدابی از ایشان مخواه
Назд доно нест бар кӯдаки гуноҳ
نزد دانا نیست بر کودک گناه
Неи қалам бар нома шан гашта равон
نی قلم بر نامشان گشته روان
Неи худо аз кӯдакони ҷусти имтиҳон
نی خدا از کودکان جست امتحان
эй худои зин имтиҳонҳо дод дод
ای خدا زین امتحانها داد داد
Хоки моро имтиҳон бар бод дод
خاک ما را امتحان بر باد داد
эй худо эй сад фиғон аз имтиҳон
ای خدا ای صد فغان از امتحان
Устихонами сӯхти мағзи устихон
استخوانم سوخت مغز استخوان
Осмонҳо з имтиҳон бигурехтанд
آسمانها ز امتحان بگریختند
Ҷумла дар домон аҷз овехтанд
جمله در دامان عجز آویختند
Кӯҳо ҳам оҳҳо афроштанд
کوها هم آهها افراشتند
Нолаҳо аз сина ҳо бардоштанд
ناله ها از سینهها برداشتند
Кӣ худои мо аз куҷоу имтиҳон
کی خدا ما از کجا و امتحان
Зини амонати аломону аломон
زین امانت الامان و الامان
Ин ман мискин ки хокам бар даҳон
این من مسکین که خاکم بر دهان
Тани ниҳодами зери ин бори гарон
تن نهادم زیر این بار گران
Шоди зӣ эй кӯҳу хуррам эй замин
شاد زی ای کوه و خرم ای زمین
Бар ту эй гардуни ҳазорон офарин
بر تو ای گردون هزاران آفرین
Аз худ ин бор гарон андохтанд
از خود این بار گران انداختند
Хешро зини лаҷа фориғ сохтанд
خویش را زین لجه فارغ ساختند
Шоду хуррами ин замон ҷавлон кунед
شاد و خرم این زمان جولان کنید
Ханда бар мо нохрдмндон кунед
خنده بر ما ناخردمندان کنید
Алғрз гуфт он шаҳи дунёу дайн
الغرض گفت آن شه دنیا و دین
К-эии балоӣ эй бар ту бодои офарин
کای بلال ای بر تو بادا آفرین