Зон сабаб фармуд он шоҳи аҷал
زان سبب فرمود آن شاه اجل
Нияти муъмин буд ба аз амал
نیت مؤمن بود به از عمل
Зонка ӯ ҷонасту аъмоли ту ҷисм
زانکه او جان است و اعمال تو جسم
Нияти маънӣ буд кирдори исм
نیت معنی بود کردار اسم
Он кашонад дили сӯии дили офарин
آن کشاند دل سوی دل آفرین
Дил бипардозад зиёди он ва ин
دل بپردازد زیاد آن و این
Ин танатро боз дорад аз вабол
این تنت را باز دارد از وبال
Аз барои ҷисм ту бошад камол
از برای جسم تو باشد کمال
Ҷузи яке аз кори дил огоҳ нест
جز یکی از کار دل آگاه نیست
Ин ва онро дар дили кас роҳ нест
این و آن را در دل کس راه نیست
Кори дил чун бошад аз ҷуз ӯ ниҳон
کار دل چون باشد از جز او نهان
Каси биҷуз аз ӯ нахоҳад зон нишон
کس بجز از او نخواهد زان نشان
Кори дил фошаст ва напазирад риё
کار دل فاش است و نپذیرد ریا
Бошадаш аз ин ва он чашми ҷазо
باشدش از این و آن چشم جزا
Дил буд поянда тан гардад ҳалок
دل بود پاینده تن گردد هلاک
Дили сӯй ҷонон равад тани сӯии хок
دل سوی جانان رود تن سوی خاک
Кори тан саҳласт фикр дил кунед
کار تن سهل است فکر دل کنید
Нақши ботилро зи дил зоил кунед
نقش باطل را ز دل زایل کنید
Дили яке дилдори ҳам бояд яке
دل یکی دلدار هم باید یکی
наменагунҷад дар яке ду бишкӣ
مینگنجد در یکی دو بی شکی
Ончии он ӯ буд биспур ба ӯ
آنچه آن او بود بسپر به او
Ҳайси лоитмъи илайҳи ғайра
حیث لایطمع الیه غیره
Дил буд ойӣна ӣ рухсори ёр
دل بود آیینهٔ رخسار یار
Пардаи зин ойӣна бификан зинҳор
پرده زین آیینه بفکن زینهار
Холии ин ойӣна аз зангор кун
خالی این آیینه از زنگار کن
Пас муқобил бо рух дилдор кун
پس مقابل با رخ دلدار کن
ӯ ҳаме гуяд тўро бо сад гила
او همی گوید تو را با صد گله
Май рӯй охири куҷо эй сад дила
میروی آخر کجا ای صد دله
Рӯи мтоб аз мо ки мо он тўоим
رو متاب از ما که ما آن توایم
Дилбару дилдори ҷонони тўоим
دلبر و دلدار جانان توایم
Мо аз он ту ту он кистӣ
ما از آن تو تو آن کیستی
Мо ба ёди ту ту ёд чистӣ
ما به یاد تو تو یاد چیستی
намекашад гоҳе блтФт гуҳ биноз
میکشد گاهی به لطفت گه به ناز
Гуҳ бахуд хонд ба бонгати гуҳ ба роз
گه به خود خواند به بانگت گه به راز
Гуҳ фиристад номаи ?ут гоҳе паём
گه فرستد نامهات گاهی پیام
Гуҳ ба бедорят хонд гуҳи мном
گه به بیداریت خواند گه منام
Ҳасан ӯгар бо ту таннозӣ кунад
حسن او گر با تو طنازی کند
Лутф ӯ ёрӣ ва дмсозӣ кунад
لطف او یاری و دمسازی کند
Ронадатгар давр бош ҳишматаш
رانَدَت گر دور باش حشمتش
Хондат дар дами сафири раҳматаш
خواندت در دم صفیر رحمتش
Чун тўро бо ғайр бинад дар нишот
چون تو را با غیر بیند در نشاط
Ғайраташи баради миёнатони иртибот
غیرتش بُرّد میانتان ارتباط
Зишт бошад дар назарҳо рӯй ту
زشت باشد در نظرها روی تو
Давр гирданд зи дилҳо хуии ту
دور گرداند ز دلها خوی تو
Ту мабодо бо рақибон ху кунӣ
تو مبادا با رقیبان خو کنی
Рӯи бғири ореу тарк ӯ кунӣ
رو به غیر آری و ترک او کنی
Дар дилат бинад агар савдои ғайр
در دلت بیند اگر سودای غیر
ё биҷой ӯ дар онҷои ҷои ғайр
یا به جای او در آنجا جای غیر
Ғам фиристад то дилатро хӯн кунад
غم فرستد تا دلت را خون کند
Хӯн кунад вази дидаи ?ут берун кунад
خون کند وز دیدهات بیرون کند
Бо рақибон бинадатгар дар сухан
با رقیبان بیندت گر در سخن
Бар занад муштии зи ғайрат бар даҳан
برزند مشتی ز غیرت بر دهن