Гуфт аз ҳиҷронат акнӯн оя ҳо

گفت از هجرانت اکنون ای هما

Чора набӯд чун ситезам бо қазо

چاره نبود چون ستیزم با قضا

Рӯи саломати лутфи ҳақи ҳамроҳи ту

رو سلامت لطف حق همراه تو

Бихтри ҳам манзил ва ҳам роҳи ту

بی خطر هم منزل و هم راه تو

Лекин эй ороми ҷони биқрор

لیکن ای آرام جان بیقرار

эй шабамро рӯзу рӯзамро баҳор

ای شبم را روز و روزم را بهار

Зинҳор аз ман фаромӯшат мабод

زینهار از من فراموشت مباد

Ҷуръае беёд ман навишт мабод

جرعه‌ای بی یاد من نوشت مباد

Ёд мо кун зонка ёди мо хуш аст

یاد ما کن زانکه یاد ما خَوش است

Ёди мо ширину нағз ва дилкаш аст

یاد ما شیرین و نغز و دلکش است

Ёд кун аз мо ва аз айёми мо

یاد کن از ما و از ایام ما

Аз дили бисбр ва бе ороми мо

از دل بی صبر و بی آرام ما

Ёд кун аз аҳд ва аз мисоқи ман

یاد کن از عهد و از میثاق من

Аз аноятҳо ва аз ашФоқи ман

از عنایتها و از اشفاق من

Ёд мо кун ёди мо ширин буд

یاد ما کن یاد ما شیرین بود

Роҳат ҳар хотири ғамгин буд

راحت هر خاطر غمگین بود

Ёди мо ҳар зиштро некӯ кунад

یاد ما هر زشت را نیکو کند

эй хунаки он дил ки бо мо ху кунад

ای خنک آن دل که با ما خو کند

Ёд мо ҷонаст ва ҷонҳо ҷумлаи тан

یاد ما جانست و جانها جمله تن

Чун набошад ҷон набошад гӯи бадан

چون نباشد جان نباشد گو بدن

Ҷони алавии хокро зинда кунад

جان علوی خاک را زنده کند

Ҷисми биҷони хокро ганда кунад

جسم بی جان خاک را گنده کند

Гар туро дар хона бошад дилбарӣ

گر تو را در خانه باشد دلبری

Дилбарӣ аз меҳр ва аз маи меҳтарӣ

دلبری از مهر و از مه مهتری

Танги тангаш дар бар оре ҳар замон

تنگ تنگش در بر آری هر زمان

Бӯсяш ҳар лаҳзаи домону даҳон

بوسی‌اش هر لحظه دامان و دهان

Чунки мард аз хонаи беруни афканӣ

چونکه مُرد از خانه بیرون افکنی

ё ба саҳро ё ба Ҷайҳуни афканӣ

یا به صحرا یا به جیحون افکنی

Варна мегардад саросари хонаи ?ут

ورنه می‌گردد سراسر خانه‌ات

Канда аз ганди тани ҷононаи ?ут

کنده از گند تن جانانه‌ات

Шаби хаёлашгар муқобил оядат

شب خیالش گر مقابل آیدت

Сад ҳазорон ҳавл дар дил оядат

صد هزاران هول در دل آیدت

Пас агар дар дили надории ёди дӯст

پس اگر در دل نداری یاد دوست

Мурда бошад синаи ?ут кӣ ҷой ӯст

مرده باشد سینه‌ات کی جای اوست

Мурдаро аз хона берун ме баранд

مرده را از خانه بیرون می‌برند

Кӣ даруни сина аш ме парваранд

کی درون سینه‌اش می‌پرورند

Гарна бо худ мурдаи дорӣ эй писар

گر نه با خود مرده داری ای پسر

Пас чаро гандидае по то басар

پس چرا گندیده‌ای پا تا به سر

Кунад ҳирс ва кунад кибр ва кунад оз

کند حرص و کند کبر و کند آز

Кунад кӣна кунад умеди дароз

کند کینه کند امید دراز

Кунад гуфтори бадви дашноми ту

کند گفتار بد و دشنام تو

Кунад он кирдори нофарҷоми ту

کند آن کردار نافرجام تو

Ҷумлаи инҳо буии гуфтор дил аст

جمله اینها بوی گفتار دل است

Вои онкас каз дили худ ғофил аст

وای آنکس کز دل خود غافل است

Ҳарки шуд ғофили здли дил мурда шуд

هرکه شد غافل ز دل، دل مرده شد

Гармии рӯҳ аз дилаш афсурда шуд

گرمی روح از دلش افسرده شد

Мурда шуд дил об афтодаш зи ҷӯй

مرده شد دل آب افتادش ز جوی

Аз дили мурда чаҳ ояд худ бигӯӣ

از دل مرده چه آید خود بگوی

Дасту пои маргови харро ҳосил аст

دست و پا مر گاو و خر را حاصل است

Имтиёзи ту аз онҳо аз дил аст

امتیاز تو از آنها از دل است

Чун бимиради дили ту ҳам гову харӣ

چون بمیرد دل تو هم گاو و خری

Гуҳ ба фикри коҳ ва гоҳе охурӣ

گه به فکر کاه و گاهی آخوری

Хонаи ?утгар аз дарави гавҳар пар аст

خانه‌ات گر از دُر و گوهر پر است

Лоф кам кун ҷомаи ?ут аз хар пураст

لاف کم کن جامه‌ات از خر پر است

Хар чаҳ бошад ҳеҷ доне эй писар

خر چه باشد هیچ دانی ای پسر

Онкӣ бошад аз дили худ бихбр

آنکه باشد از دل خود بی خبر

Бо хабар бош аз дили худ эй рафиқ

با خبر باش از دل خود ای رفیق

То науфтӣ андари ин чоҳи амиқ

تا نیفتی اندر این چاه عمیق

Чист ончии фикри бозору дукон

چیست آنچه فکر بازار و دکان

Фикри ҳуҷраи фикри ину фикри он

فکر حجره فکر این و فکر آن

Фикри амр ва наҳйу ҷоҳу мансабат

فکر امر و نهی و جاه و منصبت

Хонау истаблу хайлу мураккабат

خانه و اصطبل و خیل و مرکبت

Фикри дарсу баҳси он тадриси ту

فکر درس و بحث آن تدریس تو

Фикри ваъзу минбару талбиси ту

فکر وعظ و منبر و تلبیس تو

ӣнҳама чоҳасту чоҳи бекарон

اینهمه چاه است و چاه بیکران

Дасту покни хештанро вораҳон

دست و پا کن خویشتن را وارهان

Юсуфии ту тахти Мисрат эй азиз

یوسفی تو تخت مصرت ای عزیز

Интизорот мекашад аз ҷои хез

انتظارات می‌کشد از جای خیز

ИўсФо инак расани овехта

یوسفا اینک رسن آویخته

Дар ваии афкани дасту пои бгсихтаҳ

در وی افکن دست و پا بگسیخته

Ин расани доне чаҳ бошад ёди дӯст

این رسن دانی چه باشد یاد دوست

Дӯсти кабӯди онкии ҷон ҷумла ӯст

دوست که‌بْوَد آنکه جان جمله اوست

Ҷон чаҳ бошад онкӣ аз вай зиндагӣаст

جان چه باشد آنکه از وی زندگیست

Бе вуҷӯдаши ҳеҷ ҷисмӣ зинда нест

بی وجودش هیچ جسمی زنده نیست

Ёд ӯ кун то зи ғамҳо вораӣ

یاد او کن تا ز غمها وارهی

То қадами зини чоҳҳо боло наҳй

تا قدم زین چاهها بالا نهی

Ёд ӯ кун ёди дигар кас макун

یاد او کن یاد دیگر کس مکن

Ёд гул кун ёд хорўхс макун

یاد گل کن یاد خار و خس مکن

Ёд ӯ кун то ҳаме ёдат кунад

یاد او کن تا همی یادت کند

Аз балоу меҳнат озодат кунад

از بلا و محنت آزادت کند

Гар аз ин маънии ҳамеи хоҳии нишон

گر از این معنی همی خواهی نشان

Азкрўнии азкркм аз қуръон бихон

اذکرونی اذکرکم از قرآن بخوان

Посбони шӯ бар дар дили рӯзу шаб

پاسبان شو بر در دل روز و شب

То наёяд кас дар он ҷузи ёди раб

تا نیاید کس در آن جز یاد رب

Ёд ӯ дар дил ҳаме кун устувор

یاد او در دل همی کن استوار

Ном ӯ бар лавҳи хотир май нигор

نام او بر لوح خاطر می‌نگار

Ёд ӯ ҷони ту фаррухи Фркнд

یاد او جان تو فرخ‌فر کند

Синаро дарёӣ паҳновар кунад

سینه را دریای پهناور کند

Дил ба ин ва он мадае булҳавас

دل به این و آن مده ای بوالهوس

Дил ба он даҳ кон дилат додаасту бас

دل به آن ده کان دلت داده است و بس

Ҳарзаи дили дарбанди ин ва он манеҳ

هرزه دل دربند این و آن منه

Қадар дил бишносу арзонаши мада

قدر دل بشناس و ارزانش مده

Хилвати дили кони ҳумоюни хилватии сет

خلوت دل کان همایون خلوتی ست

Хилвати султони соҳиби ҳишматии сет

خلوت سلطان صاحب حشمتی ست

Ҳар гдоӣиро дар онҷои раҳи мада

هر گدائی را در آنجا ره مده

Хору хас дар маснад султон манеҳ

خار و خس در مسند سلطان منه

Сафа ӣ дил боргоҳ кибриёст

صفهٔ دل بارگاه کبریاست

Мбрзи шайтони намӯдан кӣ равост

مبرز شیطان نمودن کی رواست

Каъбаи отшхонаҳ ӣ габрон макун

کعبه آتشخانهٔ گبران مکن

ТўФгоаҳи қудсён вайрон макун

طوفگاه قدسیان ویران مکن

эй дареғ аз ончӣ кардӣ эй дареғ

ای دریغ از آنچه کردی ای دریغ

Моҳи тобонро ниҳон кардӣ ба меғ

ماه تابان را نهان کردی به میغ

эй дареғ аз дил ки бимқдор шуд

ای دریغ از دل که بی مقدار شد

Чори роҳи кӯча ва бозор шуд

چار راه کوچه و بازار شد

эй дариғо дил намондастат баҷо

ای دریغا دل نمانده‌ستت به جا

Ончии дорӣ дил магӯ баҳри худо

آنچه داری دل مگو بهر خدا

Ҳин магӯ дили ҷой хар мегӯу гов

هین مگو دل جای خر میگو و گاو

Гар наёяд боварати дилро биков

گر نیاید باورت دل را بکاو

Дил буд ё шореъ омаст ин

دل بود یا شارع عام است این

Сина ё истабл анъомаст ин

سینه یا اصطبل انعام است این

Гӯй шайтонаст чавгонаши бкФ

گوی شیطانست چوگانش به کف

намезанад меронадаш аз ҳар тараф

می‌زند می‌راندش از هر طرف

Афканд гоҳе ба чап гоҳе ба рост

افکند گاهی به چپ گاهی به راست

Гуяд эй ёрони чунин гӯйии крост

گوید ای یاران چنین گویی که راست

Умр ту рафту дилат дар дасти дев

عمر تو رفت و دلت در دست دیو

эй фиғон аз дасти ин дил эй ғарив

ای فغان از دست این دل ای غریو

Аз сулаймони деви тахт зар гирифт

از سلیمان دیو تخت زر گرفت

Аҳримани зонгштӣ ангуштар гирифт

اهرمن زانگشتی انگشتر گرفت

Мусҳафи андари дасти кофари аўФтод

مصحف اندر دست کافر اوفتاد

Мушрики андари масҷид инак пои ниҳод

مشرک اندر مسجد اینک پا نهاد

Ҳону ҳон эй ҷони ман ҳӯшёри шӯ

هان و هان ای جان من هوشیار شو

Бонг риҳлат мерасад бедори шӯ

بانگ رحلت می‌رسد بیدار شو

Баъд аз ин дили банд хорўхс макун

بعد از این دل بند خار و خس مکن

Ончӣ кардӣ бас буд зин пас макун

آنچه کردی بس بود زین پس مکن

Деву дад аз хонаи дил давр кун

دیو و دد از خانه دل دور کن

Баъд аз он он хонаро пар нур кун

بعد از آن آن خانه را پر نور کن

Бар дар дили мунтазири истодаи шоҳ

بر در دل منتظر ایستاده شاه

Лекин аз ғавғои ғӯлони бастаи роҳ

لیکن از غوغای غولان بسته راه

Аз дили худ давр кун ғавғои ом

از دل خود دور کن غوغای عام

То шаҳ хубон кунад онҷои мақом

تا شه خوبان کند آنجا مقام

Ҳон ва ҳон меоядат султони фатқ

هان و هان می‌آیدت سلطان فتق

Хона аз ғавғо базӯдӣ кун ғарқ

خانه از غوغا به زودی کن غرق

Ҳоҷибу дарбон ба дарҳо бар нишон

حاجب و دربان به درها برنشان

Хонаро ҳам машк ва ҳам ънбрФшон

خانه را هم مشک و هم عنبر فشان

Боқии инро нагӯям хоҷаи муфт

باقی این را نگویم خواجه مفت

Шоҳ бо тӯтӣ бигӯ дигар чаҳ гуфт

شاه با طوطی بگو دیگر چه گفت

Гуфт кӣ мурғи мубораки фоли ман

گفت کی مرغ مبارک فال من

эй зи ту фархундаи моҳу соли ман

ای ز تو فرخنده ماه و سال من