Гуфт ориф дар ҷавоби ҷуфти хеш
گفت عارف در جواب جفت خویش
Кӣ ту мағрури хаёлоти пареш
کی تو مغرور خیالات پریش
Саъии касби анбиё ва мурсалин
سعی کسب انبیا و مرسلین
Ончӣ гуфтӣ ҷумла ҳақасту яқин
آنچه گفتی جمله حق است و یقین
Лек дар он саъйу касби иҷтиҳод
لیک در آن سعی و کسب اجتهاد
Неи сабаби корд на матлаби неи вароад
نی سبب کارد نه مطلب نی وراد
Онкии об аз ҳайбаташи хушки истод
آنکه آب از هیبتش خشک ایستاد
Кӣ шитобӣ менамӯд аз баҳри зод
کی شتابی مینمود از بهر زاد
Онкӣ аз ангушти қурси маи шикофт
آنکه از انگشت قرص مه شکافت
Кӣ баҳр дар баҳри қурсӣ май шитофт
کی به هر در بهر قرصی میشتافت
Онкии хок аз як назар эксир кард
آنکه خاک از یک نظر اکسیر کرد
Саъии касб ӯро куҷо тўқир кард
سعی کسب او را کجا توقیر کرد
Балки мақсадашон аз он иршод буд
بلکه مقصدشان از آن ارشاد بود
Касбашон чун хондани устод буд
کسبشان چون خواندن استاد بود
Гарчи абҷад вирд созад Авестоад
گرچه ابجد ورد سازد اوستاد
Вирд вирдон бошадаш лекини мурод
ورد وردان باشدش لیکن مراد
Хонд ӯ абҷади паии фари самин
خواند او ابجد پی فر میختن
Ҳам бхўондни кӯдакон инак чунин
هم به خواندن کودکان انگیختن
Мурғ дар пеши кришк бар замин
مرغ در پیش کریشک بر زمین
Нӯк зад яъне аз аинсони донаи чин
نوک زد یعنی از اینسان دانه چین
Зан ҷавобаш дод кӣ фарманди род
زن جوابش داد کی فرمند راد
Авестоади ин ҷаҳонро Авестоад
اوستاد این جهان را اوستاد
Ончӣ фармудӣ ту донистам ҳама
آنچه فرمودی تو دانستم همه
Лек судӣ менакард ин дмдмаҳ
لیک سودی مینکرد این دمدمه
Зонка бо ман гӯ ту ҳастӣ аз кадом
زانکه با من گو تو هستی از کدام
зи анбиёу аўлёӣӣ ё авом
ز انبیا و اولیائی یا عوام
Аҳл иршодӣ бирав иршод кун
اهل ارشادی برو ارشاد کن
Варна аз иршод астршод кун
ورنه از ارشاد استرشاد کن
Гар фаррухи шурии ту илм омӯз бош
گر فَرَخشوری تو علم آموز باش
Варна Фрсндўҷ илм андӯз бош
ورنه فرسندوج علم اندوز باش
Гар ту ҳам пайғамбарӣ устод бош
گر تو هم پیغمبری استاد باش
Касб кун гӯ аз раҳ иршод бош
کسب کن گو از ره ارشاد باش
Варна аз пайғамбарони иршоди гир
ورنه از پیغمبران ارشاد گیر
Касби обу нон аз эшон ёди гир
کسب آب و نان از ایشان یاد گیر
Он якеро ноқа дар бидои шикаст
آن یکی را ناقه در بیدا شکست
Ноқаи марду бор ӯ дар гул нишаст
ناقه مُرد و بار او در گل نشست