Буд луқмони некбахтиро рафиқ
بود لقمان نیکبختی را رفیق
Хизматашро мултазам дар ҳар тариқ
خدمتش را ملتزم در هر طریق
Он яке дар хизмати ин паии сипар
آن یکی در خدمت این پی سپر
Ин мронро меҳрбонтар аз падар
این مر آن را مهربانتر از پدر
Хоҷаро нотаври рӯзӣ баҳр хон
خواجه را ناطور روزی بهر خوان
Як гуворо мива оварад армағон
یک گوارا میوه آورد ارمغان
Мива ӣ чанд аз гўорони зўолмнн
میوهای چند از گواران ذوالمنن
Дод луқмонро бадасти хештан
داد لقمان را به دست خویشتن
Гарчи анъоми ту ҷонпарвар буд
گرچه انعام تو جان پرور بود
Гар зи дасти худ диҳии хуштар буд
گر ز دست خود دهی خوشتر بود
Балки теғ аз дасти ту бар сари маро
بلکه تیغ از دست تو بر سر مرا
Хубтар аз тоҷ ва аз афсари маро
خوبتر از تاج و از افسر مرا
Захм аз дастати зи марҳами хубтар
زخم از دستت ز مرهم خوبتر
Заҳр аз трёқи ҷони маҳбӯбтар
زهر از تریاق جان محبوبتر
Хӯрд луқмони миваҳоро бо нишот
خورد لقمان میوهها را با نشاط
Ҳар яке хӯрдӣ фузудӣ инбисот
هر یکی خوردی فزودی انبساط
Аз нишотӣ каз ҷабин ӯ намӯд
از نشاطی کز جبین او نمود
Хоҷаро дар миваи сад рағбат фузуд
خواجه را در میوه صد رغبت فزود
Рағбати ҳам косаи рағбати зостӣ
رغبت هم کاسه رغبت زاستی
Андарин пинҳон дар он пидостӣ
اندرین پنهان در آن پیداستی
Чун яке зон миваи баради андари даҳан
چون یکی زان میوه برد اندر دهن
Шуд мзоқи хоҷа зон талху вжн
شد مذاق خواجه زان تلخ و وژن
Дайгарӣ бардошт дидаш талхтар
دیگری برداشت دیدش تلختر
Таъми ҳанзали пеши таъмаши нешикар
طعم حنظل پیش طعمش نیشکر
Як гуворои мивае дар он гўор
یک گوارا میوهای در آن گوار
наменадид он хоҷаи баҳри хоҷаи ёр
میندید آن خواجه بهر خواجه یار
Гуфт луқмонро ки эй шамъи всоқ
گفت لقمان را که ای شمع وثاق
Чун фурӯи барадии ту ин заҳр аз мазоқ
چون فرو بردی تو این زهر از مذاق
эй аҷаб эй заҳр хӯрдӣ чун шукр
ای عجب ای زهر خوردی چون شکر
Не бар абрӯи чину не бар рухи асар
نی بر ابرو چین و نی بر رخ اثر
Чун чашидӣ бо нишоти ин сабр ро
چون چشیدی با نشاط این صبر را
Офарини ин тоқат ва ин сабр ро
آفرین این طاقت و این صبر را
Гуфт луқмони солиёни баси дароз
گفت لقمان سالیان بس دراز
Ман шукрҳо хӯрдам аз дасти ниёз
من شکرها خوردم از دست نیاز
Гар яке талхӣ аз он дастони чашм
گر یکی تلخی از آن دستان چشم
Кӣ раво бошад ки рӯи дарҳами кашам
کی روا باشد که رو درهم کشم
Коми ман ширин аз он кафи солҳост
کام من شیرین از آن کف سالهاست
Лаҳзае ҳам талх агар бошад равост
لحظهای هم تلخ اگر باشد رواست
Хӯрдаам ширинӣ аз дастати мудом
خوردهام شیرینی از دستت مدام
Гӯи яке талхӣ хӯрам зон Эй ҳамам
گو یکی تلخی خورم زان ای همام
Баси ҳаловат аз ту дар комам буд
بس حلاوت از تو در کامم بود
Заҳр агар онҷо расад ширин шавад
زهر اگر آنجا رسد شیرین شود
Ин даҳонам аз ту шуд кони шукр
این دهانم از تو شد کان شکر
Ҳанзалӣ бахшад куҷои онҷои асар
حنظلی بخشد کجا آنجا اثر
Алғрзи он марди ориф дар талаб
الغرض آن مرد عارف در طلب
Бар дарии бардошти дасти он ним шаб
بر دری برداشت دست آن نیم شب