эй рафиқон чун сухан ӣнҷо расед
ای رفیقان چون سخن اینجا رسید
Достон то шарҳи ҳол мо кашид
داستان تا شرح حال جان کشید
Зад мғнӣ бар навой дигарам
زد مغنی بر نوای دیگرم
Рехти соқии хӯни дил бар соғарам
ریخت ساقی خون دل بر ساغرم
Ноед аз он пардаи оҳанги нишот
ناید از آن پرده آهنگ نشاط
Ноед аз ин бодаи буии инбисот
ناید از این باده بوی انبساط
Асли он қонӯн навой мотам аст
اصل آن قانون نوای ماتم است
Софи ин саҳбои ҳамаи дард ва ғам аст
صاف این صهبا همه درد و غم است
Зон навои навҳа ба гӯш ояд ҳаме
زان نوا نوحه به گوش آید همی
Зон шаробам дил Биҷӯш ояд ҳаме
زان شرابم دل به جوش آید همی
Он наво аз ҳоли ҷонам ёд дод
آن نوا از حال جانم یاد داد
Гулбуни айши маро барбод дод
گلبن عیش مرا بر باد داد
Шуъла ӣ оҳами раҳ озар гирифт
شعلهٔ آهم ره آذر گرفت
На фалакро оташи ман дар гирифт
نُه فلک را آتش من در گرفت
Синаам чун кӯра ҳаддод шуд
سینهام چون کورهٔ حداد شد
Дили даруни сина дар фарёд шуд
دل درون سینه در فریاد شد
Сабр аз дасти дилам доман кашид
صبر از دست دلم دامن کشید
Бар тани худ ҷома ӣ тоқат дарид
بر تن خود جامهٔ طاقت درید
Вар ба бунёд шикеб омад шикаст
ور به بنیاد شکیب آمد شکست
Рафт арқони тавон аз пои баст
رفت ارکانِ توان از پایبست
Оҳи бозами сахти кории аўФтод
آه بازم سخت کاری اوفتاد
Бо ғамами мушкили шумории аўФтод
با غمم مشکل شماری اوفتاد
ё аҳбоӣии ҳлмўои болъҷл
یا احبائی هلموا بالعجل
Неки зоки алрўҳи колмзни алътл
نبک ذاک الروح کالمزن العطل
Мъшролоҳбоб ё аҳли алўдод
معشرالاحباب یا اهل الوداد
Аҳзрўои ҳавлии хзўоънии алҳдод
احضروا حولی خذواعنی الحداد
Асмъўо ё аҳли водии ъзтӣ
اسمعوا یا اهل وادی عضتی
Сами лўмўнӣу шқўои клбтӣ
ثم لومونی و شقوا کلبتی
Маҳфили ғами гашти ъушрат хона ам
محفل غم گشت عشرتخانهام
Бода хӯн гардид дар паймона ам
باده خون گردید در پیمانهام
эй рафиқони ҳалқаҳо гирд оваред
ای رفیقان حلقهها گرد آورید
Ҷомаҳо аз баҳри мотам бар дарид
جامهها از بهر ماتم بردرید
Сӯй ман ойед то зорӣ кунем
سوی من آیید تا زاری کنیم
Ақлро дар сӯги ҷон ёрӣ кунем
عقل را در سوگ جان یاری کنیم
Манзили андари хок ва хокистар кунем
منزل اندر خاک و خاکستر کنیم
Хоку хокистари ҳама бар сар кунем
خاک و خاکستر همه بر سر کنیم
Ҳарчӣ санги онро ба фарқ худ занем
هرچه سنگ آن را به فرق خود زنیم
Ҳарчӣ хори онро ба сина башиканем
هرچه خار آن را به سینه بشکنیم
Ҳарчӣ андари дашти хокӣ сар кунем
هرچه اندر دشت خاکی سر کنیم
Даштро аз оби дида тар кунем
دشت را از آب دیده تر کنیم
Гуҳи бҳсрти дастҳо бар сар занем
گه به حسرت دستها بر سر زنیم
Гуҳ ба нохуни синау рухи бркним
گه به ناخن سینه و رخ برکنیم
зи оҳи гарму нолаҳои пуршарар
زآه گرم و نالههای پُر شرر
Оташ андозем андари хушк ва тар
آتش اندازیم اندر خشک و تر
Аз сиришки чашму хуноби ҷигар
از سرشک چشم و خوناب جگر
Мавҷҳо созем андари баҳр ва бар
موجها سازیم اندر بحر و بر
эй рафиқон бо ман анбозӣ кунед
ای رفیقان با من انبازی کنید
Бо ман бечора дмсозӣ кунед
با من بیچاره دمسازی کنید
Анҷуман созед дар пиромнм
انجمن سازید در پیرامنم
Ткмаҳ бигушоӣед аз пероҳанам
تکمه بگشایید از پیراهنم
То бдомони ҷайби ҷон чокам кунед
تا به دامان جیبِ جان چاکم کنید
Хокатон бар сари басар хокам кунед
خاکتان بر سر، به سر خاکم کنید
Навҳа оғозед бигушоӣед мӯӣ
نوحه آغازید بگشایید موی
Мўкнон бо мӯя бихарошед рӯй
مو کنان با مویه بخراشید روی
Риштаи саҷҷода дар доман кунед
رشته سجاده در دامن کنید
Доман аз лухти ҷигар гулшан кунед
دامن از لخت جگر گلشن کنید
Ҷомаам нилӣ кун эй ҳамдам ки ман
جامهام نیلی کن ای همدم که من
Пеш дорам сӯги ҷони мумтаҳан
پیش دارم سوگ جان ممتحن
Кӯҳл гаван кун ҷомае муҷрим ки боз
کحلگون کن جامه ای محرم که باز
Хирхирм мотамӣ омад фароз
خیر خیرم ماتمی آمد فراز
Остин эй ҳам дам аз чашми терм
آستین ای همدم از چشم ترم
Давр кун то бугзарад об аз серум
دور کن تا بگذرد آب از سرم
Зин сипас эй дида ӣ ман хӯнгарӣ
زین سپس ای دیدهٔ من خون گری
Хӯнгарии зи абри баҳори афзӯнгарӣ
خون گری ز ابر بهار افزون گری
эй даҳон аз ханда акнӯн лаб бабанд
ای دهان از خنده اکنون لب ببند
Лаб бабанд аз ханда ва дигар маханд
لب ببند از خنده و دیگر مخند
Резам акнӯн бар сар аз якдасти хок
ریزم اکنون بر سر از یک دست خاک
Созам аз даст дигар дили чоки чок
سازم از دست دگر دل چاک چاک
Ёрӣ ман кун дамӣ эй ғмгсор
یاری من کن دمی ای غمگسار
То баҳоли ҷони бгрими зору зор
تا به حال جان بگریم زار زار
Ҷомаи созами пораи пораи торўпўд
جامه سازم پاره پاره تار و پود
Мӯя гӯям чун занон мурда равад
مویه گویم چون زنان مرده رود
Коўхи оўх офтобам шуд ниҳон
کاوخ آوخ آفتابم شد نهان
Меҳр ҷон омад ба бурҷи меҳри ҷон
مهر جان آمد به برج مهر جان
Оўхи оўхи моҳ ман шуд дар муҳоқ
آوخ آوخ ماه من شد در محاق
Оўх омад кавкабамро аҳтўроқ
آوخ آمد کوکبم را احتراق
Оташӣ намрудён афрӯхтанд
آتشی نمرودیان افروختند
Вндри он оташ халилам сӯхтанд
وندر آن آتش خلیلم سوختند
Озари андари тухма ӣ озар гирифт
آذر اندر تخمهٔ آزر گرفت
Дев аз дасти ҷам ангуштар гирифт
دیو از دست جم انگشتر گرفت
Кушта шуд Њобили ман Эй дод дод
کشته شد هابیل من ای داد داد
Киштии Нӯҳам ба гирдоби аўФтод
کشتی نوحم به گرداب اوفتاد
эй дариғо Юсуфам дар чоҳ шуд
ای دریغا یوسفم در چاه شد
ӯ бимонаду корвон дар роҳ шуд
او بماند و کاروان در راه شد
Деви авранг сулаймонӣ гирифт
دیو اورنگِ سلیمانی گرفت
Кишвари ҷами роҳ вайронӣ гирифт
کشور جم راه ویرانی گرفت
Дев омад тохт бар малики дилам
دیو آمد تاخت بر ملک دلم
Кард ғорат ончӣ дид аз ҳосилам
کرد غارت آنچه دید از حاصلم
Ҳар матоъӣ буд дар иқлӣми ҷон
هر متاعی بود در اقلیم جان
Шуд ба яғмои корвон дар корвон
شد به یغما کاروان در کاروان
Кишвари дил зон сипоҳи биҳсоб
کشور دل زان سپاه بی حساب
Ҳарчӣ бад ғорат шуд он малики хароб
هرچه بد غارت شد آن ملک خراب
Каъба ам шуд поймоли пои пел
کعبه ام شد پایمال پای پیل
Мӯсоам шуд ғарқа ӣ дарёии нил
موسیم شد غرقهٔ دریای نیل
Юсуфам афтод дар чанголи гург
یوسفم افتاد در چنگال گرگ
Пешам оварад осмони сўкии сутург
پیشم آورد آسمان سوکی سترگ
Бози боғи аФрўздм сардӣ гирифт
بادِ باغافروز دمسردی گرفت
Сбззори хуррамӣ зардӣ гирифт
سبزه زار خرمی زردی گرفت
Боғи ъушрати барги резон соз кард
باغ عشرت برگریزان ساز کرد
Гулбуни давлати хазон оғоз кард
گلبن دولت خزان آغاز کرد
Бомдоди айш ман омад ба шом
بامداد عیش من آمد به شام
Офтоб давлатам шуд дар ғмом
آفتاب دولتم شد در غمام
эй дариғо абри гавҳари бори ман
ای دریغا ابر گوهر بار من
эй дариғо гулшану гулзори ман
ای دریغا گلشن و گلزار من
эй дариғо марҳам ҳар доғи ман
ای دریغا مرهم هر داغ من
Роҳати ман рӯҳи ман райҳони ман
راحت من روح من ریحان من
эй дариғо чашма ӣ ҳайвони ман
ای دریغا چشمهٔ حیوان من
Гулшани ман ҷинати ман боғи ман
گلشن من جنت من باغ من
эй дареғ аз тӯтӣ гуёӣ ман
ای دریغ از طوطی گویای من
Андалеби бӯстони орои ман
عندلیب بوستان آرای من
Ҳайф аз он оҳӯии мишкӣни ҳайфи ҳайф
حیف از آن آهوی مشکین حیف حیف
Ҳайф аз он тоўси рангини ҳайфи ҳайф
حیف از آن طاوس رنگین حیف حیف
Ҳайф аз он шаҳбози авҷи кибриё
حیف از آن شهباز اوج کبریا
Ҳайф аз он сармояи малики бақо
حیف از آن سرمایه ملک بقا
Оби ҳайвони тира гаван шуд ҳайфи ҳайф
آب حیوان تیرهگون شد حیف حیف
Ақли мағлуб ҷунун шуд ҳайфи ҳайф
عقل مغلوب جنون شد حیف حیف
Муъминӣ дар панҷаи кофари дареғ
مؤمنی در پنجه کافر دریغ
Оҷизӣ дар чанги зӯровари дареғ
عاجزی در چنگ زورآور دریغ
эй дареғи исломро лашкари шикаст
ای دریغ اسلام را لشکر شکست
Кофарии дандони пайғамбари шикаст
کافری دندان پیغمبر شکست
Кӯи фурӯғ кавкаб фирӯзем
کو فروغ کوکب فیروزیم
Кӯи зёӣ ахтар беҳрузем
کو ضیای اختر بهروزیم
Кӯи гули Садбарги боғи афрӯзи ман
کو گل صدبرگ باغافروز من
Кӯи маи шаби офтоби рӯзи ман
کو مه شب آفتاب روز من
Офтоби ҷон ба мағриб шуд ниҳон
آفتاب جان به مغرب شد نهان
Вои ҷони аиўои ҷони аиўои ҷон
وای جان ای وای جان ای وای جان
Рӯзгорам рафт рӯзами гашти пер
روزگارم رفت روزم گشت دیر
Ҷони бадасти дев бе парвои асир
جان به دست دیو بی پروا اسیر
Ҷони алавӣ дар чаҳ сҷини ғариб
جان علوی در چه سجین غریب
Монда ӯро неи анисии неи ҳабиб
مانده او را نی انیسی نی حبیب
Тоири қудс ошён шуд дар қафас
طایر قدس آشیان شد در قفس
Даври ҳам аз ошён ва ҳам нафас
دور هم از آشیان و هم نفس
Охир эй ҳам ошёнҳо ҳимматӣ
آخر ای همآشیانها همتی
эй шумо дар гулистонҳо ҳимматӣ
ای شما در گلستانها همتی
Ёд оред эй муҳибони ватан
یاد آرید ای محبان وطن
Рӯзии охири зини ғариби мумтаҳан
روزی آخر زین غریب ممتحن
Ҳимматӣ эй некбахтони ҳимматӣ
همتی ای نیکبختان همتی
эй шумо фориғи зи зиндони ҳимматӣ
ای شما فارغ ز زندان همتی
Ёд оред эй шумо озодагон
یاد آرید ای شما آزادگان
Зини асири мустаманди мстҳон
زین اسیر مستمند مستهان
Чун писандид эй гуруҳи қудсён
چون پسندید ای گروه قدسیان
эй ба малики қудсёни ҷоу макон
ای به ملک قدسیان جا و مکان
эй шумо иктни гирифтору асир
ای شما یک تن گرفتار و اسیر
Дар миёни душманони зору ҳақир
در میان دشمنان زار و حقیر
эй шумо дар айшу шодии рӯзу шаб
ای شما در عیش و شادی روز و شب
Холӣ аз андӯҳу фориғ аз тъб
خالی از اندوه و فارغ از تعب
Чун писандид аз шумо иктни ғариб
چون پسندید از شما یک تن غریب
Монда аз шодӣу ъушрат бе насиб
مانده از شادی و عشرت بی نصیب
Чун писандид эй шуморо аршгоҳ
چون پسندید ای شما را عرشگاه
Бенавоӣ аз шумо маҳбӯси чоҳ
بینوایی از شما محبوس چاه
эй шуморо бандаи андар ҳар хамӣ
ای شما را بنده اندر هر خمی
Аз каманди Исфандиёру рустамӣ
از کمند اسفندیار و رستمی
Бингаред охири Сиёвушро асир
بنگرید آخر سیاوش را اسیر
Дар кафи таркони хунхори далер
در کف ترکان خونخوار دلیر
Охир эй таркони ҳамият тон куҷост
آخر ای گردان حمیتتان کجاست
Паҳливонии кӯу ғайрат тон куҷост
پهلوانی کو و غیرتتان کجاست
Охири он шҳзодаҳро хӯн рехтанд
آخر آن شهزاده را خون ریختند
Хӯн ӯ бо хок раҳ омехтанд
خون او با خاک ره آمیختند
Ёд оред охир эй гардони ню
یاد آرید آخر ای گردانِ نیو
Зон гирифтори каманди риюи дев
زان گرفتار کمند ریو دیو
Ёд оред эй амирон зон асир
یاد آرید ای امیران زان اسیر
Вақт ӯ шуд тангу рӯзаши гашти дайр
وقت او شد تنگ و روزش گشت دیر
Ёд оред эй шаҳон аз он гадо
یاد آرید ای شهان از این گدا
Ин гадои ҳам буд аз ҷинси шумо
این گدا هم بود از جنس شما
Ёд оред охир эй ёрони мо
یاد آرید آخر ای یاران ما
Икзмон аз мо ва аз даврони мо
یک زمان از ما و از دوران ما
Ёд оред эй гуруҳи дӯстон
یاد آرید ای گروه دوستان
Вақти гашту дашти сайри бӯстон
وقت گشت و دشت سیر بوستان
Аз ғарибии мондаи давр аз шаҳри хеш
از غریبی مانده دور از شهر خویش
Бо дилӣ аз захми ҳиҷрони риши риш
با دلی از زخم هجران ریش ریش
эй шумо бо ҳам бтрФи ҷӯйбор
ای شما با هم به طرف جویبار
эй шумо домани кашон бар сабзаи зор
ای شما دامن کشان بر سبزه زار
Аз ману айёми ман ёд оваред
از من و ایام من یاد آورید
Аз дили нокоми ман ёд оваред
از دل ناکام من یاد آورید
Субҳгоҳон чун ба гулшан по наед
صبحگاهان چون به گلشن پا نهید
Икқдми ҳам кӯ ба ёд мо наед
یک قدم هم کو به یاد ما نهید
Ёди ор эй муҳаррами асрори ман
یاد آر ای محرم اسرار من
Аз ман ва ин сина ӣ афкори ман
از من و این سینهٔ افگار من
Дар саҳаргоҳони бтрФи бӯстон
در سحرگاهان به طرف بوستان
Чун бичинӣ гул ба ёди дӯстон
چون بچینی گل به یاد دوستان
Як гул ҳасрат бичин бар ёди ман
یک گل حسرت بچین بر یاد من
Ёд кун аз ин дили ношоди ман
یاد کن از این دل ناشاد من
Бо ҳарифон чун нишинӣ дар чаман
با حریفان چون نشینی در چمن
Бодаи паймоеи ббўиии Настаран
باده پیمایی ببویی نسترن
Рӯзгори ман фаромӯшат мабод
روزگار من فراموشت مباد
Ҷуръа ӣ беёд ман навишт мабод
جرعهای بی یاد من نوشت مباد
Чун шӯии сархуши зи шӯри бода низ
چون شوی سرخوش ز شور باده نیز
Як қадаҳ бар ёди ман брхоки рез
یک قدح بر یاد من بر خاک ریز
ё ба ёди ман яке соғар бануш
یا به یاد من یکی ساغر بنوش
эй фидояти ҷисму ҷону ақлу ҳуш
ای فدایت جسم و جان و عقل و هوش
Ореи ореи ёди ёрони хуш буд
آری آری یاد یاران خَوش بود
Хосса аз ёрӣ ки дар оташ буд
خاصه از یاری که در آتش بود
Ореи ореи ёди ёрони куҳан
آری آری یاد یاران کهن
Хуш буд хуши хосса аз ёрӣ чу ман
خوش بود خوش خاصه از یاری چو من
Ҳамчуи ман ёрӣ ба ҳиҷрони сӯхта
همچو من یاری به هجران سوخته
Дидаи андари роҳи ҷонони дӯхта
دیده اندر راه جانان دوخته
Давр аз ёру диёри афтода Эй
دور از یار و دیار افتادهای
Оҳи оҳ аз чашми ёри афтода Эй
آه آه از چشم یار افتادهای
Не ба ком ӯ шудаи рӯзии басар
نی به کام او شده روزی به سر
Бар муродаши не шабӣ гашта саҳар
بر مرادش نی شبی گشته سحر
Карда роҳатро ба дунёи хайри бод
کرده راحت را به دنیا خیرباد
Бардаи номи айшу ъушратро зиёд
برده نام عیش و عشرت را ز یاد
Аз баду неки ҷаҳони ворастаа Эй
از بد و نیک جهان وارستهای
Дар ба рӯй зишту зебои баста Эй
در به روی زشت و زیبا بستهای
Бар ду олами остини афшонда Эй
بر دو عالم آستین افشاندهای
Маслиҳатро аз дар худ ронда Эй
مصلحت را از در خود راندهای
Сайр аз ҷон ва ҷаҳон гардӣда Эй
سیر از جان و جهان گردیدهای
Ҳарчӣ мушкили брхўди осони дида Эй
هرچه مشکل بر خود آسان دیدهای
Гӯша Эй бигрифта зи аҳли рӯзгор
گوشهای بگرفته ز اهل روزگار
Роми гирифтаи зини гуруҳи девсор
رم گرفته زین گروه دیوسار
Киштии худро ба тӯфон дода Эй
کشتی خود را به توفان دادهای
Дил ба ғарқоб бало биниҳода Эй
دل به غرقاب بلا بنهادهای
Ҳар криўаҳ дар ҷаҳон тай карда Эй
هر کریوه در جهان طی کردهای
Мураккаби умеди худ пай карда Эй
مرکب امید خود پی کردهای
Оташи андари хонимони афканда Эй
آتش اندر خان و مان افکندهای
Аз ҷаҳони сирии зи ҷони дили канда Эй
از جهان سیری ز جان دل کندهای
Синаи худ шарҳаи шарҳаи хоста
سینه خود شرحه شرحه خواسته
Тан битобу таби дил аз ғами коста
تن به تاب و تب دل از غم کاسته
Зоташи дили ҳам ба рӯз ва ҳам ба шаб
زاتش دل هم به روز و هم به شب
Гоҳе андар тоб бӯда гоҳи таб
گاهی اندر تاب بوده گاه تب
Солу ма бо ҷони худ андари ситез
سال و مه با جان خود اندر ستیز
Рӯзу шаб аз ошноён дар гурез
روز و شب از آشنایان در گریز
Тоирии афтода дар банди қафас
طایری افتاده در بند قفس
Неи раҳоӣ ва на парвозаши ҳавас
نی رهایی و نه پروازش هوس
На сурӯдии хонда дар фасли баҳор
نه سرودی خوانده در فصل بهار
Бо ҳам овозони дамӣ бар шохсор
با همآوازان دمی بر شاخسار
Неи парии афшондаи андари ошён
نی پری افشانده اندر آشیان
Неи гушӯдаи болии андари бӯстон
نی گشوده بالی اندر بوستان
То сар аз байзаи баровардаи дамӣ
تا سر از بیضه برآورده دمی
Ғайри сайёдаши набӯдаи ҳамдамӣ
غیر صیادش نبوده همدمی
Не кашида дар гулистонии нафас
نی کشیده در گلستانی نفس
ё бдомӣ бӯда ҷо ё дар қафас
یا به دامش بوده جا یا در قفس
То баровардаи парии нокому ком
تا برآورده پری ناکام و کام
Аввали парвози афтода ба дом
اول پرواز افتاده به دام
Каси надидаи ҳамчу ӯ пари сӯхта
کس ندیده همچو او پر سوخته
Оташи андари ошёни афрӯхта
آتش اندر آشیان افروخته
Сад танобаши об аз сари рафта Эй
صد طنابش آب از سر رفتهای
Кордаш бар устихон бигузашта Эй
کاردش بر استخوان بگذشتهای
Ҳар рагаши сад неш ва нашутур хӯрда Эй
هر رگش صد نیش و نشتر خوردهای
Тир бар дили теғ бар сари хӯрда Эй
تیر بر دل تیغ بر سر خوردهای
Хона чун хоҳад хароби дили кабоб
خانه چون خواهد خراب دل کباب
Неи зи оташ бок дорад неи зи об
نی ز آتش باک دارد نی ز آب