Абраҳаи он соҳиби пели сифед
ابرهه آن صاحب پیل سفید
Онкии лашкари ҷониб каъба кашид
آنکه لشکر جانب کعبه کشید
То бикӯбад зер пой нараҳ пел
تا بکوبد زیر پای نره پیل
Он ҳумоюни хона ӣ раби ҷалил
آن همایون خانهٔ رب جلیل
Чун ба малики он диёр омад фурӯд
چون به ملک آن دیار آمد فرود
Кард ғорати ончӣ дар он марз буд
کرد غارت آنچه در آن مرز بود
Аз ҳмир ва аз хиўл ва аз бғол
از حَمیر و از خُیول و از بِغال
Гӯсфанду гови ҷомяшу ҷамол
گوسفند و گاو و جاموس و جِمال
Шуд зи бими он сипоҳи ҳавлнок
شد ز بیم آن سپاه هولناک
Аҳли бтҳоро ҳамаи дили чоки чок
اهل بطحا را همه دل چاک چاک
Сайиди бтҳои Абдулмуталлиб
سید بطحاء عبدالمطلب
Чунки дид аҳли ҳарамро музтариб
چونکه دید اهل حرم را مضطرب
Сӯии он лашкар равон шуд бо шитоб
سوی آن لشکر روان شد با شتاب
Бошукӯҳи чарху нури офтоб
با شکوه چرخ و نور آفتاب
Нури Аҳмад аз ҷабинаши ошкор
نور احمد از جبینش آشکار
Зоҳир аз ӯ фари он волотбор
ظاهر از وی فر آن والاتبار
Гунбади афлок то зулмоти хок
گنبد افلاک تا ظلمات خاک
Шуд аз он нури муқаддаси тобнок
شد از آن نور مقدس تابناک
Балки равшан гашта зон нури аҷал
بلکه روشن گشته زان نور اجل
Рӯзи ибдоъу саҳаргоҳи азал
روز ابداع و سحرگاه ازل
Пас бибин бо машриқи он офтоб
پس ببین با مشرق آن آفتاب
Хур чаҳ бошад аз зиёи обу тоб
خور چه باشد از ضیاء آب و تاب
Машриқии кони нурро мазҳар буд
مشرقی کان نور را مظهر بود
Вази мау хуршеди анвартар буд
وز مه و خورشید انورتر بود
Он саҳари кобстни он нур буд
آن سحر کهآبستن آن نور بود
Субҳи идаш чун шаби диҷўр буд
صبح عیدش چون شب دیجور بود
Чун қадам биниҳод он мизи змн
چون قدم بنهاد آن میر زَمن
Бар бисоти бекарони пели тан
بر بساط پیلرانِ پیل تن
Лаб гушӯд андари сноءи офарин
لب گشود اندر ثناء آفرین
Космонш офарин хонду замин
کاسمانش آفرین خواند و زمین
Оби ҳайвонаш равон шуд аз даҳон
آب حیوانش روان شد از دهان
Аз забонаши мӯъҷизи Аҳмади аён
از زبانش معجز احمد عیان
Пели бонро пои дил аз ҷой шуд
پیلران را پای دل از جای شد
Пеш ӯ бо сад адаб барпоӣ шуд
پیش او با صد ادب بر پای شد
Пас нишондаш бар бисоти хештан
پس نشاندش بر بساط خویشتن
Дар миён оварад бо ваии ҳрсхн
در میان آورد با وی هر سخن
Меҳр ӯ ҷо кард андари сина аш
مهر او جا کرد اندر سینهاش
Ёфт таскини зи илтиҳоби кӣна аш
یافت تسکین ز التهاب کینهاش
Гуфт бо худ ончӣ хоҳад он бузург
گفت با خود آنچه خواهد آن بزرگ
Дарпазирам гарчи бас бошад сутург
درپذیرم گرچه بس باشد سترگ
Пешами орадгар шафоат аз ҳарам
پیشم آرد گر شفاعت از حرم
Сар напечам ваз харобаш бигузарам
سر نپیچم وز خرابش بگذرم
Гуфт бо ӯ кончаҳ мехоҳӣ бигӯ
گفت با او کانچه میخواهی بگو
Ҳарчӣ мақсӯдат буд аз ман биҷӯ
هرچه مقصودت بود از من بجو
Ончӣ бошад матлабат аз ман равост
آنچه باشد مطلبت از من رواست
Дар бар ман дардҳоятро давост
در بر ما دردهایت را دواست
Гуфт Абдулмуталлиб бо пели рон
گفت عبدالمطلب با پیلران
Кӣ тўрои пели фалак дар зери рон
کی تو را پیل فلک در زیر ران
Ноқаҳо рафтаи зи ман сдтои дивист
ناقهها رفته ز من صد یا دویست
Ҳоҷати ман ғайри рад ноқа нест
حاجت من غیر رد ناقه نیست
Зини таманно шоҳ омад дар шигифт
زین تمنا شاه آمد در شگفت
Вази шигифти ангушт бар дандон гирифт
وز شگفت انگشت بر دندان گرفت
Ёрб ё симоӣ болодаст чист
یارب این سیمای بالادست چیست
Ин ҷабинаши табъу фитрат паст чист
اینچنینش طبع و فطرت پست چیست
Ҷабҳааш бар моҳ таъна ме занад
جبههاش بر ماه طعنه میزند
Фитраташи гирди магасҳо май тунд
فطرتش گرد مگسها میتند
Сӯрат аз шаҳбози болодаст тар
صورت از شهباز بالادستتر
Ҳимматӣ аз анкабутии паст тар
همتی از عنکبوتی پستتر
Донад ӯ мақсӯди ман дар ин сафар
داند او مقصود من از این سفر
Онкии созами каъбаро зеру зибр
آنکه سازم کعبه را زیر و زبر
Хона ӣ маъбудро вайрон кунам
خانهٔ معبود را ویران کنم
Кангараш бо хоки раҳ яксон кунам
کُنگرش با خاک ره یکسان کنم
Дудмон ӯ шарафи зин хона дид
دودمان او شرف زین خانه دید
Хизмати ин хона ӯро баргузед
خدمت این خانه او را برگزید
Чун сазовори сарой шоҳ шуд
چون سزاوار سرای شاه شد
Меҳру моҳаши чокар даргоҳ шуд
مهر و ماهش چاکر درگاه شد
Чунки шуд ин остонро посбон
چونکه شد این آستان را پاسبان
Посбонаш шуд малик дар остон
پاسبانش شد ملک در آستان
Гар тўрои раҳ дар ҳузур шоҳ нест
گر تورا ره در حضور شاه نیست
Ҳеҷат андари ҳазрати шаҳ роҳ нест
هیچت اندر حضرت شه راه نیست
Мултазами шӯи хизмати даргоҳ ро
ملتزم شو خدمت درگاه را
Посбони шӯи остони шоҳ ро
پاسبان شو آستان شاه را
Гар тўро дар остони ҳам бор нест
گر تو را در آستان هم بار نیست
Рутба ӣ хизмат дар он дарбор нест
رتبهٔ خدمت در آن دربار نیست
Манзилашро бӯса ӣ девори даҳ
منزلش را بوسهٔ دیوار ده
Хонаашро сар ба хоки роҳ на
خانهاش را سر به خاک راه نه
ё биҷӯ хокӣ ки он шаҳро гузор
یا بجو خاکی که آن شه را گذار
Гуҳ бар он уфтад бар онҷои раҳи гузор
گر بر آن افتد بر آنجا ره گذار
Бӯсаи зани онро ба ёди подшоҳ
بوسه زن آن را به یاد پادشاه
Воктҳли ъиники абди фии ҳавоа
واکتحل عینیک عبد فی هواه
Дар гузаргоҳаши паёпай эй писар
در گذرگاهش پیاپی ای پسر
Байни куҷои афкандаи шаҳи рӯзии назар
بین کجا افکنده شه روزی نظر
Як назари афканда бар онҷои зи давр
یک نظر افکنده بر آنجا ز دور
Вази нигоҳии ҳамчу тавраш дода нур
وز نگاهی همچو طورش داده نور
Рӯ дар онҷо чокарӣ кун ихтиёр
رو در آنجا چاکری کن اختیار
Пас бикун бар ҷумлаи шоҳони ифтихор
پس بکن بر جمله شاهان افتخار
эй шаҳи хубон вае султони ҷон
ای شه خوبان و ای سلطان جان
эй амири малики дили ҷони ҷаҳон
ای امیر ملک دل جان جهان
Дар ҳарими ҳазратамгар бор нест
در حریم حضرتم گر بار نیست
Гар марои ҳам рухсат дидор нест
گر مرا هم رخصت دیدار نیست
Байнами ононро ки ҳамроз ту анд
بینم آنان را که همراز تواَند
Муҳаррами хлўтгаҳи роз ту анд
محرم خلوتگه ناز تواَند
Рӯй ту бенанд ҳар шому саҳар
روی تو بینند هر شام و سحر
Аз ду чашми ҷони худ нзчшм тар
از دو چشم جان خود نز چشمِ سر
Диданамгар рӯй ту мақдӯр нест
دیدنم گر روی تو مقدور نیست
Дида ӣ ман лоиқи он нур нест
دیدهٔ من لایق آن نور نیست
Рӯй он байнам ки бинад рӯй ту
روی آن بینم که بیند روی تو
Сӯии он пўим ки пуед сӯии ту
سوی آن پویم که پوید سوی تو
Ҳарчӣ бошад аз ту бар он ошиқам
هرچه باشد از تو بر آن عاشقم
Ошиқӣ дар даъвии худ содиқам
عاشقی در دعوی خود صادقم
Зишту зебо аз ту чун пидостӣ
زشت و زیبا از تو چون پیداستی
Ҷумлаи олами пеши ман зибостӣ
جمله عالم پیش من زیباستی
Ошиқам бар зишт ва бар зебои тамом
عاشقم بر زشت و بر زیبا تمام
Зангятро ман яке зангии ғулом
زنگیت را من یکی زنگی غلام
Ман саги кӯии сегон кӯии ту
من سگ کوی سگان کوی تو
Хор ҳар гул каз вай ояд буии ту
خار هر گل کز وی آید بوی تو
Гуфт бо худ алғрзи он пели бон
گفت با خود الغرض آن پیلران
Кӣ раво бошад чунин каси посбон
کی روا باشد چنین کس پاسبان
Ҳеҷ аз ин хона бо ман дам назд
هیچ از این خانه با من دم نزد
Як сухан дар ҳақи ин торам назд
یک سخن در حق این طارم نزد