Алғрзи он пели барҷои истод
الغرض آن پیل برجا ایستاد
Ҳаст ин ҳайвони худоёи ёҷмод
هست این حیوان خدایا یا جماد
Гар ҷамодии гӯш ва хартумат чарост
گر جمادی گوش و خرطومت چراست
Вари ту ҳайвонии тўро ҷунбиш куҷост
ور تو حیوانی تو را جنبش کجاست
Ҳарчӣ омад бар сарат эй пели маст
هرچه آمد بر سرت ای پیل مست
Ҳин кадомин чашм бдпоит бибаст
هین کدامین چشم بد پایت ببست
Ҳай чаҳ шуд ин пелро эй пилбон
هی چه شد این پیل را ای پیلبان
Боз гардонидаш аз раҳи зи имтиҳон
باز گردانیدش از ره ز امتحان
Чун зи роҳи хонаи он пели жён
چون ز راه خانه آن پیل ژیان
Боз гардид абросо шуд равон
باز گردید، ابرآسا شد روان
Абри чбўд балки чун абри баҳор
ابر چهبْود بلکه چون ابر بهار
Дар давидан шуд на шустан на кёр
در دویدن شد نه شَستن نه کیار
Боз гардидаш басӯии каъбаи рӯ
باز گردیدش به سوی کعبه رو
Оби ҷунбиш боз афтодаш зи ҷӯ
آب جنبش باز افتادش ز جو
Дар таҳайюри пилбону пилрон
در تحیر پیلبان و پیلران
Пелро худ ларзаҳо бар устихон
پیل را خود لرزهها بر استخوان
Ногаҳон шуд лашкари ҳақи ошкор
ناگهان شد لشکر حق آشکار
Аз ҳуҷумаш шуд ҳавои торику тор
از هجومش شد هوا تاریک و تار
Лашкари яздони баромад аз уфуқ
لشکر یزدان برآمد از افق
Дому дадро кард дар саҳрои ттқ
دام و دد را کرد در صحرا تتق
Шуд ҳавои торик аз аспоаҳи ҳақ
شد هوا تاریک از اسپاه حق
То бигӯед ҳар ки кишт аз роҳи ҳақ
تا بگوید هرکه کُشت از راه حق
Шуд аёни фавҷи абобил аз ҳаво
شد عیان فوج ابابیل از هوا
эй паланг эй шер эй гурги алсло
ای پلنگ ای شیر ای گرگ الصلا
Ҳону ҳон эй пел абобил омадат
هان و هان ای پیل ابابیل آمدت
эй сипоҳи куфр сҷил омадат
ای سپاه کفر سجیل آمدت
Он сипоҳ омад радаи андари рада
آن سپاه آمد رده اندر رده
Шуд ҷаҳон бар ин сипаҳи мотмкдаҳ
شد جهان بر این سپه ماتمکده
Пас фиканданд аз ҳавои сҷил ро
پس فکندند از هوا سجیل را
Србср киштанд қавми пел ро
سر به سر کُشتند قوم پیل را
Мурғакӣ аз амр ӯ лашкари шикаст
مرغکی از امر او لشکر شکست
Хӯрд сангии пелро пайкари шикаст
خورد سنگی پیل را پیکر شکست
Пел аз нҳбши зи ҷунбиш сар кашид
پیل از نهبش ز جنبش سر کشید
Тундар аз вждох ҷўдш саркашед
تندر از وژداخ خود تن درکشید
эй худои ин хона ӣ дили ҳам з туаст
ای خدا این خانهٔ دل هم ز توست
Кардае меъмории онро нахуст
کردهای معماری آن را نخست
Каъбаро гар кард меъмории халил
کعبه را گر کرد معماری خلیل
Ҳаст меъмори дили он раби ҷалил
هست معمار دل آن رب جلیل
Онкии онҷои чашма ӣ замзами ниҳод
آنکه آنجا چشمهٔ زمزم نهاد
Андари онҷои дида ӣ пурнами ниҳод
اندر آنجا دیدهٔ پُر نم نهاد
Ҷуръае зон ташнагар сероб кард
جرعهای زان تشنه گر سیراب کرد
Қатрае зини сад сқр битоб кард
قطرهای زین صد سقر بی تاب کرد
Ҳам дар ӣнҷои чашмаҳои илми байн
هم در اینجا چشمههای علم بین
Бар канораши рустаи сарву ёсамин
بر کنارش رسته سرو و یاسمین
Об ҳайвон ҷӯшад аз инбўъи илм
آب حیوان جوشد از ینبوع علم
Хуррами он кӯи нӯшад аз инбўъи илм
خرم آن کو نوشد از ینبوع علم
Оби ҳайвон илм бошад эй писар
آب حیوان علم باشد ای پسر
Чун Сикандар чанд гардии дрбдр
چون سکندر چند گردی در به در
Лек он илмӣ ки об зиндагӣаст
لیک آن علمی که آب زندگیست
эй бародари илм расм бандагӣаст
ای برادر علم رسم بندگیست
Роҳу расми бандагии донеи дуруст
راه و رسم بندگی دانی درست
Чун шиносии хоҷа ӣ худро нахуст
چون شناسی خواجهٔ خود را نخست
Бояд аввали хоҷаро бшнохтн
باید اول خواجه را بشناختن
Пас ливои бандагӣ афроштан
پس لوای بندگی افراختن
Хоҷа то нашиносӣ эй ҷони амӯ
خواجه تا نشناسی ای جان عمو
Қадару шаънашро ндонӣ то нагу
قدر و شأنش را ندانی تا نگو
Ҳақи хизматро ндонӣ то куҷост
حق خدمت را ندانی تا کجاست
Ҳам кадомин хизматат ӯро сазост
هم کدامین خدمتت او را سزاست
Ҳастгар мироби раҳмат дар ҳарам
هست گر میراب رحمت در حرم
Дар дили орифи з раҳмат ҳаст нам
در دل عارف ز رحمت هست نم
Аз баҳори раҳмати раби ҷалил
از بحار رحمت رب جلیل
Сад Фуроту диҷлау Ҷайҳуну нил
صد فرات و دجله و جیحون و نیل
Дар дили ориф равон бошад мудом
در دل عارف روان باشد مدام
Андари онҳо ғӯтаи оради субҳу шом
اندر آنها غوطه آرد صبح و شام
Ҳаст онҷогар сафогар санги хок
هست آنجا گر صفا گر سنگ و خاک
Сад сафои ӣнҷо буд аз нури пок
صد صفا اینجا بود از نور پاک
Гар дар онҷо машъараст эй зишъўр
گر در آنجا مشعر است ای ذیشعور
Ҳаст ӣнҷои ҳам машоирро зуҳӯр
هست اینجا هم مشاعر را ظهور
Андар он хавфасту ӣнҷои хавфу бим
اندر آن خوفست و اینجا خوف و بیم
Хавфу бим аз стўти раби алӣам
خوف و بیم از سطوت رب عظیم
Ҳаст онҷогар манӣ ӣнҷо манӣ аст
هست آنجا گر منی اینجا منی است
Кин мноити сӯй дўолмн раҳнамост
کاین منایت سوی دوالمن رهنماست
Гар дар онҷо ҳаст Арафот Эй ҳамам
گر در آنجا هست عرفات ای همام
Андари ӣнҷо маърифат дорад мақом
اندر اینجا معرفت دارد مقام
Гар дар онҷо ҳаст тақсирӣ гузин
گر در آنجا هست تقصیر ای گزین
Андари ӣнҷои тавба аз тақсири байн
اندر اینجا توبه از تقصیر بین
Гар дар онҷои ҳудоро қурбон кунанд
گر در آنجا هدی را قربان کنند
Андари ӣнҷои ҳадя ӣ ҷонон кунанд
اندر اینجا هدیهٔ جانان کنند
Ҳоҷёнгар гӯсфандӣ май кашанд
حاجیان گر گوسفندی میکشند
Ошиқон аз куштан худ сархушанд
عاشقان از کشتن خود سرخوشند
Тан ба ёди дӯст қурбон ме кунанд
تن به یاد دوست قربان میکنند
Ҷони нисори роҳ ҷонон ме кунанд
جان نثار راه جانان میکنند
Хуррами он рӯз ва хушо он рӯзгор
خرم آن روز و خوشا آن روزگار
Коварами ҷони баҳри роҳ ӯ нисор
کاورم جان بهر راه او نثار
эй хунаки он субҳу хуррами он саҳар
ای خنک آن صبح و خرم آن سحر
КоФкнми он ҷисми андари раҳгузар
کافکنم آن جسم اندر رهگذر
Бар танам гар бугзарад он шаҳсавор
بر تنم گر بگذرد آن شهسوار
Ҷисми ман дар роҳ ӯ гардад ғубор
جسم من در راه او گردد غبار
Пас ба домонаш нишинад гирди ман
پس به دامانش نشیند گرد من
Ҷони фидои шаҳсавори фарди ман
جان فدای شهسوار فرد من
Ман бубинами гирди худ дар доманаш
من ببینم گرد خود در دامنش
Пайкари худ гирди сами тавсанаш
پیکر خود گِردِ سُم توسنش
Гардад ин сргўӣ дар чавгон ӯ
گردد این سر گوی در چوگان او
Ҳам тан ва ҳам ҷони балогардон ӯ
هم تن و هم جان بلاگردان او
эй хуши Андами комдм аз дар бшир
ای خوش آن دم کامدم از در بشیر
эй сафойии хезу ҷон бар дасти гир
ای صفایی خیز و جان بر دست گیر
Коинк оварадам паёмат зон нигор
کاینک آوردم پیامت زآن نگار
Хез ва ҷон кун бар паём ӯ нисор
خیز و جان کن بر پیام او نثار
Аз ту сар хоҳад бути мавзуни ту
از تو سر خواهد بت موزون تو
Ғарқа хоҳад пайкарат дар хӯни ту
غرقه خواهد پیکرت در خون تو
Байни сари худро ба дасти хештан
بین سر خود را به دست خویشتن
Бар паём ӯ ҷудои созами зи тан
بر پیام او جدا سازم ز تن
Сар буд гӯии хами чавгон ӯ
سر بود گوی خم چوگان او
Тани нисори андари раҳи як рон ӯ
تن نثار اندر ره یک ران او