эй бар дар равзаи ?ути бардаи фалаки илтиҷо

ای بر در روضه ات برده فلک التجا

Ваии зи ҳаримат шудаи ҳоҷати мардуми раво

وی ز حریمت شده حاجت مردم روا

Аз ту шудаи ршиноси ойинаи аҳли дил

از تو شده روشناس آئینه اهل دل

Бо ту шудаи мунтаҳии силсилаи авлиё

با تو شده منتهی سلسله اولیا

Рои дили равшанати тоъат ӯ рӯзу шаб

رای دل روشنت طاعت او روز و شب

Дарди ту шаръи набии зикри ту зикри худо

درد تو شرع نبی ذکر تو ذکر خدا

Атласи гардун буд ҷои намози шабат

اطلس گردون بود جای نماز شبت

Саҷдаи субҳи туро боли малики бӯрё

سجده صبح تو را بال ملک بوریا

Боди баҳори омада аз паии фаррошят

باد بهار آمده از پی فراشیت

Риштаи ҷорубро зулфи насими сабо

رشته جاروب را زلف نسیم صبا

Серума ба хок дарат судаи ҷабини ниёз

سرمه به خاک درت سوده جبین نیاز

Баста ба гирди раҳати чашми тамаъи тўтё

بسته به گرد رهت چشم طمع توتیا

Хами паии таъзими ту пушти сағиру кабӣр

خم پی تعظیم تو پشت صغیر و کبیر

Вақфи суҷуд дарат ҷабҳаи шоҳу гадо

وقف سجود درت جبهه شاه و گدا

Гӯшаи айвони ту мунтазири соилон

گوشه ایوان تو منتظر سایلان

Конгресси тоқи ту такяи гуҳи муддао

کنگره طاق تو تکیه گه مدعا

Дар хами чавгон ту гашта фалаки ҳамчуи гӯй

در خم چوگان تو گشته فلک همچو گوی

Партави қандил ту дода заминро сафо

پرتو قندیل تو داده زمین را صفا

Дар таҳи айвон ту ҳаст иҷобати муқӣм

در ته ایوان تو هست اجابت مقیم

Суфраи анъоми ту паҳн ба дасти дуо

سفره انعام تو پهن به دست دعا

Хори сари равзаи ?ути барги гули офтоб

خار سر روضه ات برگ گل آفتاب

Санги мазорат буд гавҳари олии баҳо

سنگ مزارت بود گوهر عالی بها

Хандаи занони пеши пеш дар саф маҳшар равад

خنده زنان پیش پیش در صف محشر رود

Ҳар ки гули хори ту бар сар худ дода ҷо

هر که گل خار تو بر سر خود داده جا

Шамъи мазори туро давлати ҷовиди нур

شمع مزار تو را دولت جاوید نور

Сояи парвонааш сӯхтаи боли ҳумо

سایه پروانه اش سوخته بال هما

Ҳар ки з ҳавзат хӯрд икдми обӣ ба сидқ

هر که ز حوضت خورد یکدم آبی به صدق

Кӣ шавад аз лутфи ҳақи ташна ба рӯзи ҷазо

کی شود از لطف حق تشنه به روز جزا

Одами обӣ ба баҳр аз сари сидқу ниёз

آدم آبی به بحر از سر صدق و نیاز

Хонқҳии баҳр ту карда зи гавҳари банно

خانقهی بهر تو کرده ز گوهر بنا

Бар сари бозори ту доруӣ ҳар дард буд

بر سر بازار تو داروی هر درد بود

Гиряу зорӣ ба ман нақди тазаррӯъи баҳо

گریه و زاری به من نقد تضرع بها

То ту харидорро ҷониби худ хонда Эйӣ

تا تو خریدار را جانب خود خوانده ایی

Дар раҳи иқболи ту файз дукон карда во

در ره اقبال تو فیض دکان کرده وا

Хлдншинони хок аз ту кунанд илтимос

خلدنشینان خاک از تو کنند التماس

Лашкари арвоҳро бас ки туе пешво

لشکر ارواح را بس که تویی پیشوا

Номи шариъат илм шуд ба шаҳи Нақшбанд

نام شریعت علم شد به شه نقشبند

Ваии лақабат дар ҷаҳони хоҷаи мушкили гшо

وی لقبت در جهان خواجه مشکل گشا

Рӯй ба даргоҳи ту оҷизам оварда ам

روی به درگاه تو عاجزم آورده ام

Подшҳо гӯш кун арзи ман бенаво

پادشها گوش کن عرض من بینوا

Бандаам ва аз гунаҳ рӯй сияҳ карда ам

بنده ام و از گنه روی سیه کرده ام

Музтарибам аз расӯли мунфаилам аз худо

مضطربم از رسول منفعلم از خدا

Тавба ба лаб гуфтаам ҷурм бадал карда ам

توبه به لب گفته ام جرم بدل کرده ام

Ҳар чаҳ зи ман сар зада буд саросари хато

هر چه ز من سر زده بود سراسر خطا

Тавба кунун кардаам бар лаби паймони дуруст

توبه کنون کرده ام بر لب پیمان درست

Аз таҳ дил додаам даст ба аҳди вафо

از ته دل داده ام دست به عهد وفا

Рӯй марои обу рӯи бахши зи оби ақиқ

روی مرا آب و رو بخش ز آب عقیق

Дар ду ?илами сохтаи ранги марои каҳрабо

در دو الم ساخته رنگ مرا کهربا

Каъбаи дармони туе солики ранҷури ман

کعبه درمان تویی سالک رنجور من

Дард худ овардаам баҳри умеди даво

درد خود آورده ام بهر امید دوا

ТўФи сари кӯии ту бар серум афтода аст

طوف سر کوی تو بر سرم افتاده است

Қомати ман рост кун дар раҳи худ чун Асо

قامت من راست کن در ره خود چون عصا

Чашми зи хиҷлати куҷо боз кунад сӯии ҳақ

چشم ز خجلت کجا باز کند سوی حق

Гар ту накардӣ шафиъ бар гунаҳи сидо

گر تو نکردی شفیع بر گنه سیدا

Дасти тиҳии соилм омадаам бар дарат

دست تهی سایلم آمده ام بر درت

Аз ту буд матлабами ҳоҷат ҳар ду саро

از تو بود مطلبم حاجت هر دو سرا

Дидаи бинои ман пеши ту аъмо буд

دیده بینای من پیش تو اعما بود

Чашму чароғ манӣ бош марои раҳнамо

چشم و چراغ منی باش مرا رهنما

Баҳри тасаллӣ ба худ мекунам ин орзӯ

بهر تسلی به خود می کنم این آرزو

эй шаҳи олии насаби ту ба куҷои ман куҷо

ای شه عالی نسب تو به کجا من کجا

Беҳудаи гӯйии маро буд ҳунари пеш аз ин

بیهوده گویی مرا بود هنر پیش از این

Дасти ману баъд аз ин домани мадҳи шумо

دست من و بعد از این دامن مدح شما