Расед имрӯзи айёми гул ва шуд боғи базми оро

رسید امروز ایام گل و شد باغ بزم آرا

Баромади лола бар кафи ҷом май аз домани саҳро

برآمد لاله بر کف جام می از دامن صحرا

Давидаи хӯн дар аъзои арғавонро чун рухи соқӣ

دویده خون در اعضا ارغوان را چون رخ ساقی

Фитодаи ҳамчуи сунбули беди маҷнӯнро сари савдо

فتاده همچو سنبل بید مجنون را سر سودا

Занад бар нофаи оҳӯи сиёҳии ғунчаи лола

زند بر نافه آهو سیاهی غنچه لاله

Диҳад хоки чаман бар боди буии анбари Соро

دهد خاک چمن بر باد بوی عنبر سارا

Ба раққосии зи иксўи сарви доман бар миёни чида

به رقاصی ز یکسو سرو دامن بر میان چیده

Дафӣ бар каф гирифта омад аз иксўи гули раъно

دفی بر کف گرفته آمد از یکسو گل رعنا

зи ҷӯши хандаи гули боғ яксар шкрстон шуд

ز جوش خنده گل باغ یکسر شکرستان شد

Ба гулшани булбулон чун тӯтӣони гаштанди шкрхо

به گلشن بلبلان چون طوطیان گشتند شکرخا

Гирифтаи сабзаи саҳни боғро наргиси лаби ҷӯ ро

گرفته سبزه صحن باغ را نرگس لب جو را

Арӯсони чаман имрӯз бинишастанд ҷо бар ҷо

عروسان چمن امروز بنشستند جا بر جا

Маро афганда аз пои осмон дар инчунин мавсим

مرا افگنده از پا آسمان در اینچنین موسم

Рӯми ғлтидаҳи сӯии остони хоҷаи якто

روم غلطیده سوی آستان خواجه یکتا

Вале аҳди шоҳи Нақшбанди он муршиди комил

ولی عهد شاه نقشبند آن مرشد کامل

Ки дар сари ҳалқа аш буданд перони фалаки паймо

که در سر حلقه اش بودند پیران فلک پیما

Млоики сафи занон ҳар шаб ба гирди қабру сандӯқаш

ملایک صف زنان هر شب به گرد قبر و صندوقش

Ҳама то субҳ мехонанд субҳони алзии усаро

همه تا صبح می خوانند سبحان الذی اسرا

Буд санги мазораши ткмаҳи тоҷи сари шоҳон

بود سنگ مزارش تکمه تاج سر شاهان

Гадоӣ даргааш бошанд агар фағфур агар доро

گدای درگهش باشند اگر فغفور اگر دارا

Ба ҷустуҷӯии ҳавз ӯ сар гирдоб ме гардад

به جستجوی حوض او سر گرداب می گردد

Азин андеша бошад беқарорӣ дар дили дарё

ازین اندیشه باشد بی قراری در دل دریا

Барои хизмат ӯ рӯзу шаби чавгони қандилаш

برای خدمت او روز و شب چوگان قندیلش

Сари худ чун камон хам карда истода бар як по

سر خود چون کمان خم کرده ایستاده بر یک پا

Тамошои сртоқи баландии бахши назора

تماشای سرطاق بلندی بخش نظاره

Ғубори ошёнаши тўтёии дидаи бино

غبار آشیانش توتیای دیده بینا

Фалак аз каҳкашон андохта ҷои намоз ӯ

فلک از کهکشان انداخته جای نماز او

Ҳамеша зикри хайр ӯ буд дар олами боло

همیشه ذکر خیر او بود در عالم بالا

Ҳавои сафау айвони пурнақш ванигор неш

هوای صفه و ایوان پرنقش و نگار نیش

Ҳаловати бахши накҳати резу файзи осору ҷон афзо

حلاوت بخش نکهت ریز و فیض آثار و جان افزا

Чу гунаҳгии рӯ наад бар равзаи ойинаи пардозиш

چو گنگی رو نهد بر روضه آئینه پردازش

Забон ӯ ҳамон соъат чу тӯтӣ мешавад гуё

زبان او همان ساعت چو طوطی می شود گویا

Тамошо кун яке бар таҳтаи лавҳи ҳазор ӯ

تماشا کن یکی بر تخته لوح هزار او

Каф дастӣаст берун гашта баҳри ҳали мушкилҳо

کف دستیست بیرون گشته بهر حل مشکلها

з бас бигузаштаам аз хону мон эй муфаттиҳи алобўоб

ز بس بگذشته ام از خان و مان ای مفتح الابواب

Ба даргоҳи ту рӯ овардаам бо ман дарӣ бигушо

به درگاه تو رو آورده ام با من دری بگشا

Дарин дармондагӣ бигушо сӯии ман гӯшаи чашмӣ

درین درماندگی بگشا سوی من گوشه چشمی

з рӯй лутфи дастами гир чун афтодаам аз по

ز روی لطف دستم گیر چون افتاده ام از پا

зи базми аҳли ваҳдати соғари айшами пар аз ме кун

ز بزم اهل وحدت ساغر عیشم پر از می کن

Ба чашм мепрессатон сарфарозами дор чун мино

به چشم می پرستان سرفرازم دار چون مینا

Биё эй сидо чун остони фарши бад-ӣн дар шӯ

بیا ای سیدا چون آستان فرش بدین در شو

Биҷӯ ҳар ҳоҷатии дории азин сари манзили аъло

بجو هر حاجتی داری ازین سر منزل اعلا

Илоҳӣ то гулистони ҷаҳонро ранг ва бӯ бошад

الهی تا گلستان جهان را رنگ و بو باشد

?илҳо то ки бошад гардиши афлоки по бар ҷо

الها تا که باشد گردش افلاک پا بر جا

Ду дастами бод аз баҳри дуои бигушода то маҳшар

دو دستم باد از بهر دعا بگشاده تا محشر

Забонами бод дар маддоҳии ин хонадон гуё

زبانم باد در مداحی این خاندان گویا