Навбаҳор омад гулистон аз пай нашав ва намост
نوبهار آمد گلستان از پی نشو و نماست
Ғунчаи хспони чаманро ғунча гул муттакост
غنچه خسپان چمن را غنچه گل متکاست
Содаи рӯйонро барад аз ҷои ҳавои сабза аш
ساده رویان را برد از جا هوای سبزه اش
Сбзхтонро насими сунбулаш кокул рибост
سبزخطان را نسیم سنبلش کاکل رباست
Нозбўро аз бунафшаи нози болини зери сар
نازبو را از بنفشه ناز بالین زیر سر
Шохи гулро бистари барги ҳино дар зер пост
شاخ گل را بستر برگ حنا در زیر پاست
Рост май созанди мурғони хонаи оҳанг ро
راست می سازند مرغان خانه آهنگ را
Булбул аз сад парда чун ушшоқ дар фикр навост
بلبل از صد پرده چون عشاق در فکر نواست
Ғунчаи мушти хок агар гирад ба каф зар ме шавад
غنچه مشت خاک اگر گیرد به کف زر می شود
Табъи гулшанро дарин мавсим хавос кимиёст
طبع گلشن را درین موسم خواص کیمیاست
Май кашанди имрӯзи мурғони якдигарро дар канор
می کشند امروز مرغان یکدیگر را در کنار
Болу парвози хиёбонҳо пар аз оғўшҳост
بال و پرواز خیابان ها پر از آغوشهاست
Ғунчаи минқори булбули оқибат гул ме кунад
غنچه منقار بلبل عاقبت گل می کند
Нолаҳои ӯ насими субҳу боғи длгшост
ناله های او نسیم صبح و باغ دلگشاست
Дар биравӣ боғбони вокрдаҳи буии навбаҳор
در بروی باغبان واکرده بوی نوبهار
Дар пас дар нолаи занҷирро бонг дарост
در پس در ناله زنجیر را بانگ دراست
Буии гулро май барад аз боғи пинҳонии насим
بوی گل را می برد از باغ پنهانی نسیم
Боғбони пай бардааст ин кор дузд ошност
باغبان پی برده است این کار دزد آشناست
Аз паии ҳам корвони гул ба бустони омада
از پی هم کاروان گل به بستان آمده
наметавон гуфт аз ҳуҷуми корвони бустон сар аст
می توان گفت از هجوم کاروان بستان سر است
Зостини шохи гули фаввораи хӯн сар кашид
زآستین شاخ گل فواره خون سر کشید
Домани саҳрои зи ҷӯши лола дашт Карбалост
دامن صحرا ز جوش لاله دشت کربلاست
Сайри боғи имрӯзи дилҳои ҳарифон барда аст
سیر باغ امروز دلهای حریفان برده است
Хоки гулшан чун гулистони Ирам одам рибост
خاک گلشن چون گلستان ارم آدم رباست
Булбулонро карда буии гули зи дардисари халос
بلبلان را کرده بوی گل ز دردسر خلاص
Ъшқбозонро ба аҳди гул чаман дорушшифост
عشقبازان را به عهد گل چمن دارالشفاست
Дар чамани вокрдаҳи наргиси дидаи худро зи хоб
در چمن واکرده نرگس دیده خود را ز خواب
Мунтазир дар роҳи шаҳи истода чун чашм гадост
منتظر در راه شه ایستاده چون چشم گداست
Сайиди олии насаби сбҳонқлии хони шоҳи аср
سید عالی نسب سبحانقلی خان شاه عصر
Остон ӯ ба ҳоҷатманд миҳроб дуост
آستان او به حاجتمند محراب دعاست
Подшоҳонро ба дўлтхонаҳаш рӯй ниёз
پادشاهان را به دولتخانه اش روی نیاز
Тоҷдоронро ба даргоҳ рафеъаш илтиҷост
تاجداران را به درگاه رفیعش التجاست
Осмон иззатасту моҳи авҷи срўрист
آسمان عزتست و ماه اوج سروریست
Офтоб давлатасту соя лутф худост
آفتاب دولتست و سایه لطف خداست
Нест як афтода дар рӯй замин дар аҳд ӯ
نیست یک افتاده در روی زمین در عهد او
Гар зи пои афтодае мавҷӯд бошад нақш пост
گر ز پا افتاده ای موجود باشد نقش پاست
Лутф ӯ омаст бар халқи ҷаҳон чун офтоб
لطف او عام است بر خلق جهان چون آفتاب
Даст ӯ бар осмони ҷӯад хат устувост
دست او بر آسمان جود خط استواست
Маликдор ӯ нигаҳи шаби зиндаи дориҳоӣ ӯ
ملکدار او نگه شب زنده داریهای او
Мустаҷоби алдъўаҳи ин шаҳро агар гӯйанд равост
مستجاب الدعوه این شه را اگر گویند رواست
эй зи Ямани мақдамат маъмур шуд рӯй замин
ای ز یمن مقدمت معمور شد روی زمین
Вай чу Искандари ҷҳондории мусаллам мар турост
وی چو اسکندر جهانداری مسلم مر تراست
Ҷома фатҳаст бар болои ту шамшери малик
جامه فتح است بر بالای تو شمشیر ملک
Остинаши рӯму ҳинду доманаши чин ва хатост
آستینش روم و هند و دامنش چین و خطاست
Остонатро буд баҳроми чубини посбон
آستانت را بود بهرام چوبین پاسبان
Гӯшаи тахтат ба иброҳӣм адҳам муттакост
گوشه تختت به ابراهیم ادهم متکاست
Дар Бухоро шуд мураббии подшоҳи Нақшбанд
در بخارا شد مربی پادشاه نقشبند
Дар Мадинаи Мустафо дар Балх шоҳ авлиёст
در مدینه مصطفی در بلخ شاه اولیاست
Пеши қудрати номи фағфур аз фаромӯшон буд
پیش قدرت نام فغفور از فراموشان بود
Дар хато аз косаи чинии сухан гуфтан хатост
در خطا از کاسه چینی سخن گفتن خطاست
Сояи ҳамдӯши қадат мехост гардад офтоб
سایه همدوش قدت می خواست گردد آفتاب
Ончунон зад бар замин ӯро ки дигари брнхост
آنچنان زد بر زمین او را که دیگر برنخاست
Марҳами доғи дил умедворон гашта Эй
مرهم داغ دل امیدواران گشته ای
Лоларо имрӯз аз шодии кулоҳаши брҳўост
لاله را امروز از شادی کلاهش برهواست
Новакат бар устихони хасм ҷо созад чу мағз
ناوکت بر استخوان خصم جا سازد چو مغز
Шҳпри тири туро хосият бол ҳумост
شهپر تیر تو را خاصیت بال هماست
Дар канор оварда шамшерати арӯси малик ро
در کنار آورده شمشیرت عروس ملک را
Кишвари Эрону турони хона як кадхудост
کشور ایران و توران خانه یک کدخداست
Аз паии рӯзии ҳасудати рӯзу шаб саргашта аст
از پی روزی حسودت روز و شب سرگشته است
Бар сари худгар наад дастор санг Асияст
بر سر خود گر نهد دستار سنگ آسیاست
Хасмат аз урёни танӣ чун мори моҳии печад ба худ
خصمت از عریان تنی چون مار ماهی پیچد به خود
Душманати ҳам бесар ва пойаст ҳам бедаст ва пост
دشمنت هم بی سر و پایست هم بی دست و پاست
Шкрллаҳи домани мадҳат ба каф оварда ам
شکرلله دامن مدحت به کف آورده ام
Остинам гарчи кӯтоҳаст даст ман расост
آستینم گرچه کوتاه است دست من رساست
Сидои имшаб ба мадҳи шаҳи тавваҷуҳи доштам
سیدا امشب به مدح شه توجه داشتم
Хомаам гуфто сар соласт ҳангом дуост
خامه ام گفتا سر سالست هنگام دعاست
Ҳотифӣ дар ибтидои фотиҳа овоз дод
هاتفی در ابتدای فاتحه آواز داد
Давлати ин шоҳи гардуни манзалат бе интиҳост
دولت این شاه گردون منزلت بی انتهاست