эй ҳарими равза ?ут бошад биҳишти анбарин

ای حریم روضه ات باشد بهشت عنبرین

Посбони остонати рӯзу шаби рӯҳи аломин

پاسبان آستانت روز و شب روح الامین

Даъвӣ пайғамбарӣ мекард нури поки ту

دعوی پیغمبری می کرد نور پاک تو

Пеш аз он соъат ки буд одами миёни моу тин

پیش از آن ساعت که بود آدم میان ما و طین

Сабзу хуррам аз ту шуд нахли вуҷӯди анбиё

سبز و خرم از تو شد نخل وجود انبیا

Аўлёоллаҳи гирди хирманатро хӯшаи чин

اولیاالله گرد خرمنت را خوشه چین

Ҷабраил омад ба таклифи шабӣ аз сӯии ҳақ

جبرئیل آمد به تکلیف شبی از سوی حق

Бо барроқи гарми рафторӣ чу буии ёсамин

با براق گرم رفتاری چو بوی یاسمین

Ваа чаҳ шаб чун сунбули ҳурони ҷинати мшкбор

وه چه شب چون سنبل حوران جنت مشکبار

Гуфт бархез эй расӯл ҳақ нишин бар пушти зин

گفت برخیز ای رسول حق نشین بر پشت زین

Аз замини Маккаи рӯҳи анбиёи саф баста анд

از زمین مکه روح انبیا صف بسته اند

Баҳри истиқболи ту то осмони ҳафтумин

بهر استقبال تو تا آسمان هفتمین

То наҳодӣ дар шаби миъроҷи по бар соқи арш

تا نهادی در شب معراج پا بر ساق عرش

Шуд зи Ямани мақдамати наълин ту курсӣ нишин

شد ز یمن مقدمت نعلین تو کرسی نشین

Дар канори доя ?ут мекард побӯсии ту ро

در کنار دایه ات می کرد پابوسی تو را

Доғи хдмтгоритро моҳ дорад бар ҷабин

داغ خدمتگاریت را ماه دارد بر جبین

Чашмаи кавсар таманно мекунад сарви ту ро

چشمه کوثر تمنا می کند سرو تو را

намекунад побӯсятро орзӯи моҳи муайян

می کند پابوسیت را آرزو ماه معین

Кард кори зулфиқори ангушти ту бо мушрикон

کرد کار ذوالفقار انگشت تو با مشرکان

Дасти худ рӯзӣ ки беруни сохтӣ аз остин

دست خود روزی که بیرون ساختی از آستین

Номдорон бар забон карданд меҳри хомӯшӣ

نامداران بر زبان کردند مهر خاموشی

То ту дар ангушти худ андохтии ангуштарин

تا تو در انگشت خود انداختی انگشترین

Дар миён анбиё бошад Муҳамади номи ту

در میان انبیا باشد محمد نام تو

Бар забони аҳл олам ҳаст алқобати амин

بر زبان اهل عالم هست القابت امین

Чори ёрати аҳли дайнро пешвоу раҳнамо

چار یارت اهل دین را پیشوا و رهنما

Дар хилофат ҳар яке бошанд Амиралмӯъминин

در خلافت هر یکی باشند امیرالمومنین

Ҳомии исломи дайн яъне Абубакру умр

حامی اسلام دین یعنی ابوبکر و عمر

Ҳазрати Усмону ҳайдари сарвари аҳли яқин

حضرت عثمان و حیدر سرور اهل یقین

Нури чашми Аҳмади мурсал ҳусайнасту ҳасан

نور چشم احمد مرسل حسین است و حسن

Қурраи алъайни алии шҳзодаҳи зини алъобдин

قرة العین علی شهزاده زین العابدین

То ба Меҳдии олу асҳоби ту аз хираду бузург

تا به مهدی آل و اصحاب تو از خرد و بزرگ

Фозилу доноу комили таййибин ва тоҳирин

فاضل و دانا و کامل طیبین و طاهرین

эй ба тавсифи ҷамолати ояти шамси алзҳӣ

ای به توصیف جمالت آیت شمس الضحی

Вай ба зотат гашта нозили раҳмаи ллъолмин

وی به ذاتت گشته نازل رحمة للعالمین

Дар ҳарими равзаи ?ут ҳар кас иқомат ме кунад

در حریم روضه ات هر کس اقامت می کند

намерасад ӯро Нидоӣ « Фодхлўҳои холидин »

می رسد او را ندای «فادخلوها خالدین »

Шабнам рӯй гулатро бар фалаки баради офтоб

شبنم روی گلت را بر فلک برد آفتاب

Сояи сарви қадати бардошти худро аз замин

سایه سرو قدت برداشت خود را از زمین

Рӯ наметобанд асҳоби ту аз майдони хасм

رو نمی تابند اصحاب تو از میدان خصم

Пушт бар кӯҳанд аз ту лашкари ислому дайн

پشت بر کوهند از تو لشکر اسلام و دین

Шоҳи ман рӯзӣ ки фатҳ Макка кардӣ омаданд

شاه من روزی که فتح مکه کردی آمدند

Таҳнияти гӯйони млоик аз ясор ва аз ямин

تهنیت گویان ملایک از یسار و از یمین

Кардӣ аз ҷинона то пушти муборакро ҷудо

کردی از جنانه تا پشت مبارک را جدا

Дар фироқат монад ҳамчун сояи паҳлу бар замин

در فراقت ماند همچون سایه پهلو بر زمین

Дод огоҳии таҳайюри мӯъҷизат бо корвон

داد آگاهی تحیر معجزت با کاروان

То наҳодӣ бар дарахти хушки пушти нозанин

تا نهادی بر درخت خشک پشت نازنین

Ман ҳамон нахлами зи баргу бори давр афтода ам

من همان نخلم ز برگ و بار دور افتاده ام

Орзӯ дорам ки гирдам чун замони аввалин

آرزو دارم که گردم چون زمان اولین

ё расӯли аллоҳ шафоат кун зи ҳақи ҷурми маро

یا رسول الله شفاعت کن ز حق جرم مرا

Бар ҷабин дорам хиҷолат аз кироми алкотбин

بر جبین دارم خجالت از کرام الکاتبین

Бар кадомин тавбаи одам бар дар ту об ва рӯй

بر کدامین توبه آدم بر در تو آب و روی

Дорам аз шармандагии имрӯзи сар дар остин

دارم از شرمندگی امروز سر در آستین

Ҳар чаҳ кардам бе ризои ҳақ пушаймон гашта ам

هر چه کردم بی رضای حق پشیمان گشته ام

Гӯшаи чашмӣ ба сӯем эй шафиъи алмؤмнин

گوشه چشمی به سویم ای شفیع المؤمنین

Аз табибони шаҳрёрои даст кӯтаҳ карда ам

از طبیبان شهریارا دست کوته کرده ام

Рӯзгорӣ шуд ки дорам хотири андӯҳгин

روزگاری شد که دارم خاطر اندوهگین

Аз кафи дасти ту ранҷурон шифоҳан ёфтанд

از کف دست تو رنجوران شفاها یافتند

Орзӯ дорам ки дар пой ту бигзорам ҷабин

آرزو دارم که در پای تو بگذارم جبین

Ман кӣми худро кашам дар силки маддоҳони ту

من کیم خود را کشم در سلک مداحان تو

Ҷғдро чун булбулон набӯд навой дилнишин

جغد را چون بلبلان نبود نوای دلنشین

Ходимони остонатро каминаи чокарам

خادمان آستانت را کمینه چاکرم

Сидои ихлоси мандони туро аз мухлисин

سیدا اخلاص مندان تو را از مخلصین