эй ба гирди равзаи ?ут ҳар шаби млоик дар тавоф
ای به گرد روضه ات هر شب ملایک در طواف
Душманонро занги баста теғ бошад дар ғилоф
دشمنان را زنگ بسته تیغ باشد در غلاف
То илм шуд дар ҷаҳони шамшери дайнат чун ҳилол
تا علم شد در جهان شمشیر دینت چون هلال
Синаи ?ут бо неку бад монандаи ойинаи соф
سینه ات با نیک و بد ماننده آئینه صاف
Бут прессатонро батон шуд сарнигӯн дар бткдаҳ
بت پرستان را بتان شد سرنگون در بتکده
Ҳамчуи шамъи кушта кӯтаҳ шуд забони аҳли лоф
همچو شمع کشته کوته شد زبان اهل لاف
Шишаҳои микшони зини пеш дард олуд буд
شیشه های میکشان زین پیش درد آلود بود
Бодаи ваҳдат ба даври эҳтисобати гашти соф
باده وحدت به دور احتسابت گشت صاف
Пайкарати лабрез аз илм ладуннӣ сохтанд
پیکرت لبریز از علم لدنی ساختند
Ҷабраили он дам ки зад бар синаи софати шикоф
جبرئیل آن دم که زد بر سینه صافت شکاف
Ростӣ гул мекунад чун сарв аз рафтори ту
راستی گل می کند چون سرو از رفتار تو
Ҳеҷ касро нест бар ақволу афъолати хилоф
هیچ کس را نیست بر اقوال و افعالت خلاف
Карда оҳӯ дар биёбони лашкаратро раҳбарӣ
کرده آهو در بیابان لشکرت را رهبری
Ғӯта зад авлод ӯ дар нофаи чин то ба ноф
غوطه زد اولاد او در نافه چین تا به ناف
ё расӯли аллоҳи туро набӯд ба хилвати эҳтиёҷ
یا رسول الله تو را نبود به خلوت احتیاج
Аз бароиаматон хеши манишин эътикоф
از برای امتان خویش منشین اعتکاف
эй замирати муттасифи пайваста бо ҷаббори сидқ
ای ضمیرت متصف پیوسته با جبار صدق
Ваии каломати муштамил бар истиороти масоф
وی کلامت مشتمل بر استعارات مصاف
Ҷинс фазлат медиҳад аз ҷавҳари олами хабар
جنس فضلت می دهد از جوهر عالم خبر
Зот пакет мешавад мҳмўл бар ҳар атсоФ
ذات پاکت می شود محمول بر هر اتصاف
Бар каманди ҳалқаи фитрок ту овехтанд
بر کمند حلقه فتراک تو آویختند
Оқибати сарҳои худро соҳибони кибру лоф
عاقبت سرهای خود را صاحبان کبر و لاف
Кӯр бархезад ба рӯзи рустаи хез аз зери хок
کور برخیزد به روز رسته خیز از زیر خاک
Ҳар ки дар дайни ту пайдо карда роҳи ихтилоф
هر که در دین تو پیدا کرده راه اختلاف
Аз вуҷӯдат то шудаи Абдулмуталлибро насаб
از وجودت تا شده عبدالمطلب را نسب
эй зи исмати зиндаи номи ҳошими абди мноФ
ای ز اسمت زنده نام هاشم عبد مناف
Ҳар ки бар ойинаи ?ут рӯй ниёз оварда аст
هر که بر آئینه ات روی نیاز آورده است
Карда ӯро олами асрори соҳиби инкишоф
کرده او را عالم اسرار صاحب انکشاف
Ҷбаҳу ҷавшани сипоҳатро набошад эҳтиёҷ
جبه و جوشن سپاهت را نباشد احتیاج
Пушт бар кӯҳанд лашкар аз ту дар рӯзи масоф
پشت بر کوهند لشکر از تو در روز مصاف
Найзаи ?утро ҷой чун мижгон ба чашми мушрикон
نیزه ات را جای چون مژگان به چشم مشرکان
Теғи хӯни рези туро бошад тани хасмони ғилоф
تیغ خون ریز تو را باشد تن خصمان غلاف
Рахт ҳастӣ бастӣ ва аз Макка берун омадӣ
رخت هستی بستی و از مکه بیرون آمدی
Ҷоҳилон карданд то бар олу асҳобати хилоф
جاهلان کردند تا بر آل و اصحابت خلاف
Дар Мадинаи хонаҳои худ музайян сохтанд
در مدینه خانه های خود مزین ساختند
Баҳри истиқболи ту бофандаи зарбафти боф
بهر استقبال تو بافنده زربفت باف
ё расӯли аллоҳ дар ин даъвии расӯл бар ҳақӣ
یا رسول الله در این دعوی رسول بر حقی
Шоҳиди қавлат ба қуръони ёсну тоҳоу коф
شاهد قولت به قرآن یاسن و طه و کاف
Қоматам аз заъф хам гардӣда монанди ҳилол
قامتم از ضعف خم گردیده مانند هلال
Тандурустӣ бо ман длхстаҳ дорад эътироф
تندرستی با من دلخسته دارد اعتراف
Сиҳҳат аз ношкриии аъзои ман ранҷида аст
صحت از ناشکریی اعضای من رنجیده است
ё расӯли аллоҳ ба ҷурм хеш дорам инҳироф
یا رسول الله به جرم خویش دارم انحراف
Соилони сафи бастаи гирди равзаи ?ут истода анд
سایلان صف بسته گرد روضه ات ایستاده اند
Ҳар якеро ҷурми афзӯнтар буд аз кӯҳи қоф
هر یکی را جرم افزون تر بود از کوه قاف
эй тбибо гар насозӣ гӯш бар фарёди ман
ای طبیبا گر نسازی گوش بر فریاد من
Синаам аз нола ҷонкоҳ хоҳад шуд шикоф
سینه ام از ناله جانکاه خواهد شد شکاف
Остонати қиблаи арбоби ҳоҷати омада
آستانت قبله ارباب حاجت آمده
Аз ту дорад сидои имрӯзи умеди муъоф !
از تو دارد سیدا امروز امید معاف!