зи хӯни дил шудаи рангини ду дидатар мо

ز خون دل شده رنگین دو دیده تر ما

Баҳори лолаи мо гул кунад зи соғари мо

بهار لاله ما گل کند ز ساغر ما

Чаро чу шамъ ба болини мо наме ое

چرا چو شمع به بالین ما نمی آیی

зи интизоре беҳад сифед шуд сари мо

ز انتظاریی بی حد سفید شد سر ما

Гузашти умру дили мо ба орзӯ нарасед

گذشت عمر و دل ما به آرزو نرسید

Дар ошиёнаи мо пер шуд кабӯтари мо

در آشیانه ما پیر شد کبوتر ما

Ба пои такяи мо сафари фурӯ наме орад

به پای تکیه ما سفر فرو نمی آرد

Кулоҳи гӯшаи маъшӯқи мо қаландари мо

کلاه گوشه معشوق ما قلندر ما

Ситораи сӯхтагон чун сапанд сабз шуданд

ستاره سوختگان چون سپند سبز شدند

Куҷост гиряи абри баҳори ахтари мо

کجاست گریه ابر بهار اختر ما

Задӣ ба теғ ва буридӣ ва сохтӣ помол

زدی به تیغ و بریدی و ساختی پامال

Чаҳ рӯзҳо ки на афгандае ту бар сари мо

چه روزها که نه افگنده ای تو بر سر ما

Ба сидои назари марҳамат наме созӣ

به سیدا نظر مرحمت نمی سازی

зи чашми доми ту афтодаи сайди лоғари мо

ز چشم دام تو افتاده صید لاغر ما