Теғи абрӯяш агар мад назар бошад маро

تیغ ابرویش اگر مد نظر باشد مرا

Зулфиқори шоҳи мардон бар камар бошад маро

ذوالفقار شاه مردان بر کمر باشد مرا

Панҷаашро карда рангин чун ҳино аз хӯни ман

پنجه اش را کرده رنگین چون حنا از خون من

Баҳри домнгириши даст дигар бошад маро

بهر دامنگیریش دست دگر باشد مرا

намеравад барги хазон аз ҷой бо андаки насим

می رود برگ خزان از جای با اندک نسیم

Перам ва бар сари таманноӣ сафар бошад маро

پیرم و بر سر تمنای سفر باشد مرا

Аз рутӯбати хору девори чаман гул ме кунад

از رطوبت خار و دیوار چمن گل می کند

Рӯзи ҳашари умед аз мижгон тар бошад маро

روز حشر امید از مژگان تر باشد مرا

Новак бепар намесозад зи таркиши сари бурун

ناوک بی پر نمی سازد ز ترکش سر برون

Дар даруни синаи оҳ беасар бошад маро

در درون سینه آه بی اثر باشد مرا

Қадари ҳоҷатмандро муҳтоҷ медонад ки чист

قدر حاجتمند را محتاج می داند که چیست

Гӯш ҳамчун ҳалқа бар овоз дар бошад маро

گوش همچون حلقه بر آواز در باشد مرا

Аз сафар чун Асия набӯд марои андеша Эй

از سفر چون آسیا نبود مرا اندیشه‌ای

Об бар пои тӯшаи раҳ ба камар бошад маро

آب بر پا توشه ره به کمر باشد مرا

Лолаам рӯ дар биёбон адам хоҳам ниҳод

لاله ام رو در بیابان عدم خواهم نهاد

Зоди раҳи доғи дилу хӯн ҷигар бошад маро

زاد ره داغ دل و خون جگر باشد مرا

Сидо мегардад охири ғунчаи боғи длгшо

سیدا می گردد آخر غنچه باغ دلگشا

Чини пешонии давоӣ дардисар бошад маро

چین پیشانی دوای دردسر باشد مرا