зи рӯйиш хонаам лабрез буд аз моҳтоби имшаб

ز رویش خانه ام لبریز بود از ماهتاب امشب

Ба гирд кулбаам чун ҳола май гашти офтоби имшаб

به گرد کلبه ام چون هاله می گشت آفتاب امشب

Арақ аз рӯй шарм олуд ӯ май рехт чун шабнам

عرق از روی شرم آلود او می ریخت چون شبنم

Димоғи базми равшан буд аз буии гулоби имшаб

دماغ بزم روشن بود از بوی گلاب امشب

Ба дасти хотири худ доштами домони дили ҷамъӣ

به دست خاطر خود داشتم دامان دل جمعی

Парешон буд аз зулфи ҳавосами печу тоби имшаб

پریشان بود از زلف حواسم پیچ و تاب امشب

Намак дар дидаам май рехти лабҳои сухангӯяш

نمک در دیده ام می ریخت لبهای سخنگویش

Чу мижгон мепарид аз чашми ман рагҳои хоби имшаб

چو مژگان می پرید از چشم من رگهای خواب امشب

Чу шамъ аз сӯзи дил май сӯхтам бунёд ҳастӣ ро

چو شمع از سوز دل می سوختم بنیاد هستی را

Карам фармуд ва зад бар оташи сӯзонами оби имшаб

کرم فرمود و زد بر آتش سوزانم آب امشب

Ба чашм ҳуш мекардам тамошои ёри нави хат ро

به چشم هوش می کردم تماشا یار نو خط را

Назар пӯшида медидам хат рӯй китоби имшаб

نظر پوشیده می دیدم خط روی کتاب امشب

Ба гирди қоматаш чун сидо гардӣда ме гуфтам

به گرد قامتش چون سیدا گردیده می گفتم

Чароғи базмро парвона шуд мурғи кабоби имшаб

چراغ بزم را پروانه شد مرغ کباب امشب