Бар гулӯем теғи хӯни афшон чу об кавсар аст

بر گلویم تیغ خون افشان چو آب کوثر است

Доғи савдо бар сари ман офтоб маҳшар аст

داغ سودا بر سر من آفتاب محشر است

Тобиши хуршеду ма аз партав рухсор ӯст

تابش خورشید و مه از پرتو رخسار اوست

Ҷабҳаи нӯронии ойина аз равшангар аст

جبهه نورانی آئینه از روشنگر است

Нест хубонро ба ҷузи оғӯши ошиқи ҷои амн

نیست خوبان را به جز آغوش عاشق جای امن

Сарви қамариро чу тифлӣ дар канор модар аст

سرو قمری را چو طفلی در کنار مادر است

Охир аз ҳангомаи айём май бояд гузашт

آخر از هنگامه ایام می باید گذشت

Шамъро доим аз ин андешаи оташ бар сар аст

شمع را دایم از این اندیشه آتش بر سر است

Паҳлавии худ вақфи хуршед қиёмат ме кунад

پهلوی خود وقف خورشید قیامت می کند

Ҳар киро имрӯз ҳамчун шабнам аз гул бистар аст

هر که را امروز همچون شبنم از گل بستر است

Кавкаби осоиш ман нест дар ҳафт осмон

کوکب آسایش من نیست در هفت آسمان

Сарнавишт худ надонам дар кадомин дафтар аст

سرنوشت خود ندانم در کدامین دفتر است

Бе рухи он сабзи хатгар ҷониби бустони рӯм

بی رخ آن سبز خط گر جانب بستان روم

Сабзау гули паши чашмами оташ ва хокистар аст

سبزه و گل پش چشمم آتش و خاکستر است

Дил чаро бандад касе бар ҳастӣ худ сидо

دل چرا بندد کسی بر هستی خود سیدا

Шамъи мо озодагон дар раҳгузор сарсар аст

شمع ما آزادگان در رهگذار صرصر است