Ҳамраҳи ағёри он гули сар ба саҳро кард ва рафт

همره اغیار آن گل سر به صحرا کرد و رفت

Оташи доғи маро чун лола боло кард ва рафт

آتش داغ مرا چون لاله بالا کرد و رفت

Муддатӣ чун сарв будам пои басти як замин

مدتی چون سرو بودم پای بست یک زمین

Тунд бодӣ омад аз иксўӣ биҷо кард ва рафт

تند بادی آمد از یکسوی بیجا کرد و رفت

намекашад сӯии замини ҳинди бахт тира ам

می کشد سوی زمین هند بخت تیره ام

Хокмолми бас ки чун нақши каф по кард ва рафт

خاکمالم بس که چون نقش کف پا کرد و رفت

Дар ғам ӯ барқ бар ман гӯша чашмӣ намӯд

در غم او برق بر من گوشه چشمی نمود

Оташӣ дар хирмани гулҳои раъно кард ва рафт

آتشی در خرمن گلهای رعنا کرد و رفت

Дар ғам ӯ манзилӣ бошад хароб аз сайли ашк

در غم او منزلی باشد خراب از سیل اشک

Хонаи моро ҳубоб рӯй дарё кард ва рафт

خانه ما را حباب روی دریا کرد و رفت

Саъии хубон гар набошад бештар аз ошиқон

سعی خوبان گر نباشد بیشتر از عاشقان

Юсуф аз канъон чаро қасд Зулайхо кард ва рафт

یوسف از کنعان چرا قصد زلیخا کرد و رفت

Сидо охир шавад чун хати гиребони гир ӯ

سیدا آخر شود چون خط گریبان گیر او

Ин ҷафоҳое ки он гул дар ҳақ мо кард ва рафт

این جفاهایی که آن گل در حق ما کرد و رفت