Зиҳии фарроши зулфи ънбринти турраи шаб ҳо
زهی فراش زلف عنبرینت طره شبها
Сапанди хол рӯй оташинати чашми кавкаб ҳо
سپند خال روی آتشینت چشم کوکبها
Дар ин даврони зи михўорони садое барнаме ояд
در این دوران ز میخواران صدایی برنمیآید
Чу чашми шиша метанг гардидаст машраб ҳо
چو چشم شیشه می تنگ گردیدست مشربها
Радои шайху зуннори брҳмн рафтаанд аз кор
ردای شیخ و زنار برهمن رفتهاند از کار
з ғифлат додаанд аз дасти худ сарриштаи мазҳаб ҳо
ز غفلت دادهاند از دست خود سررشته مذهبها
Буд дар чашми зоҳиди хилват бе анҷумани дӯзах
بود در چشم زاهد خلوت بیانجمن دوزخ
Муаллими рост бе атфоли зиндони кунҷи мактаб ҳо
معلم راست بیاطفال زندان کنج مکتبها
Матоъ бе самари ҷӯёии чашм кӯр ме бошад
متاع بیثمر جویای چشم کور میباشد
Дукон вомӣ шавад афсонаро чун шамъ дар шаб ҳо
دکان وامیشود افسانه را چون شمع در شبها
Маҳоласт аз таҳи дили меҳрбон кардани ҳасудон ро
محال است از ته دل مهربان کردن حسودان را
Ба афсун кӣ равад бдтинтӣ аз табъи ақраб ҳо
به افسون کی رود بدطینتی از طبع عقربها
Навоеи соз эй мутриб ки мисатон дар хурӯш оянд
نوایی ساز ای مطرب که مستان در خروش آیند
Ки муҳтоҷ дам суваранд ин афсурдаи қолаб ҳо
که محتاج دم صورند این افسردهقالبها
Ба Кувайти шбрўон аз фитнаи гардун ҳазар доранд
به کویت شبروان از فتنه گردون حذر دارند
Кунад кори асас бо дурбинони чашми кавкаб ҳо
کند کار عسس با دوربینان چشم کوکبها
Дар эҳсон биравӣ хеши аҳл ҷӯад барбастанд
در احسان بروی خویش اهل جود بربستند
Абас вокрдаҳ мегирданд арбоби тамаъи лаб ҳо
عبث واکرده میگردند ارباب طمع لبها
Маро монанди гули айш аз гиребони сар бурун оварад
مرا مانند گل عیش از گریبان سر برون آورد
Чу дасти хеш кӯтаҳ кардам аз домони матлаб ҳо
چو دست خویش کوته کردم از دامان مطلبها
Машав аз ёди ҳақи як соъатӣ эй сидои ғофил
مشو از یاد حق یک ساعتی ای سیدا غافل
Ки мегардад мураббӣ дар ду олами зикр ёрб ҳо
که میگردد مربی در دو عالم ذکر یاربها