Лаълӣ ки манам ташна ӯ об ҳаёт аст

لعلی که منم تشنه او آب حیات است

Зулфӣ ки ба ҷон толиб ӯем зулмот аст

زلفی که به جان طالب اویم ظلمات است

Мижгон ки ба дил ҷо накунад хомаи мўӣист

مژگان که به دل جا نکند خامه موئیست

Чашмӣ ки сухангӯ набӯд чашм дуот аст

چشمی که سخنگو نبود چشم دوات است

Дар кӯҳкании панҷаи Фарҳод тавон тофт

در کوهکنی پنجه فرهاد توان تافت

Маъшӯқ агар дилбари ширин ҳаракот аст

معشوق اگر دلبر شیرین حرکات است

Аз мӯат наҷотӣ набӯд шоҳу гадо ро

از موت نجاتی نبود شاه و گدا را

Чун арсаи шатранҷи ҷаҳони хона мот аст

چون عرصه شطرنج جهان خانه مات است

Маъшӯқи мзлФ чу шавад вақти рҳоӣист

معشوق مزلف چو شود وقت رهائیست

Рӯе ки шавад соҳиби хати моҳ барот аст

رویی که شود صاحب خط ماه برات است

эй дил макун изҳор ба ӯ бӯсаи шаб ро

ای دل مکن اظهار به او بوسه شب را

Дуздӣ ки шуд иқрор кӣ умед наҷот аст

دزدی که شد اقرار کی امید نجات است

Бархезу биё бар сари бемори фироқат

برخیز و بیا بر سر بیمار فراقت

эй ҳар қидмати мӯҷиби чандин ҳасанот аст

ای هر قدمت موجب چندین حسنات است

Дар мавсими хати раҳми намо бар дили Сайид

در موسم خط رحم نما بر دل سید

ӯ муфлис ишқаст туро вақт зкўт аст

او مفلس عشق است تو را وقت زکوت است