Шабӣ ки аз дилами оҳи шарар фиғон бархест

شبی که از دلم آه شرر فغان برخاست

Спндўор ба таъзимаш осмон бархест

سپندوار به تعظیمش آسمان برخاست

Замона парда нишин кард субҳи маҳшар ро

زمانه پرده نشین کرد صبح محشر را

зи хоби чошт чу он фитна ҷаҳон бархест

ز خواب چاشت چو آن فتنه جهان برخاست

Ба гули зи хонаи худ андалеби маҳмили баст

به گل ز خانه خود عندلیب محمل بست

зи ғунчаҳои чаман чун ҷарас фиғон бархест

ز غنچه های چمن چون جرس فغان برخاست

Кадоми лолаи рухи оҳанг бӯстон кардаст

کدام لاله رخ آهنگ بوستان کردست

Ки гул хазон шуду булбули з ошён бархест

که گل خزان شد و بلبل ز آشیان برخاست

Камони абрӯӣ ӯро ки бӯдааст устод

کمان ابروی او را که بوده است استاد

Ба ҳар дилӣ ки хадангаш нишаст ҷон бархест

به هر دلی که خدنگش نشست جان برخاست

Шабӣ ки қофиларо шуднигор ман раҳбар

شبی که قافله را شد نگار من رهبر

Замин чу гирд ба дунболи корвон бар хост

زمین چو گرد به دنبال کاروان بر خاست

Мурувватӣ ки ба ҳам буд аҳли олам ро

مروتی که به هم بود اهل عالم را

Кашида теғ ба якбор аз миён бархест

کشیده تیغ به یکبار از میان برخاست

Шунид хасм ба ҳар ҷои каломи рангинам

شنید خصم به هر جا کلام رنگینم

Басони ғунчаи гули меҳр аз даҳон бархест

بسان غنچه گل مهر از دهان برخاست

Нишин ба суҳбати перону тозаи рӯ бар хез

نشین به صحبت پیران و تازه رو بر خیز

Ки офтоби зи базми фалак ҷавон бархест

که آفتاب ز بزم فلک جوان برخاست

зи ҳамнишинии ту сидои шкФт чу гул

ز همنشینی تو سیدا شکفت چو گل

Ба хона ӣӣ ки ту бошӣ наметавон бархест

به خانه یی که تو باشی نمی توان برخاست