Бар сари болинами он гул омад ва хандид ва рафт

بر سر بالینم آن گل آمد و خندید و رفت

Орзӯҳое ки дар дил доштам фаҳмид ва рафт

آرزوهایی که در دل داشتم فهمید و رفت

Соғари худро тиҳии барад аз кафи дарёи ҳубоб

ساغر خود را تهی برد از کف دریا حباب

Олами обӣ ки мегуфтанд ӯро дид ва рафт

عالم آبی که می گفتند او را دید و رفت

Модари даврони марои рӯзӣ ки бар гаҳвораи баст

مادر دوران مرا روزی که بر گهواره بست

Риштаи меҳнат ба дасту пои ман печид ва рафт

رشته محنت به دست و پای من پیچید و رفت

намешавад фардои тарозу бар сар ӯ соябон

می شود فردا ترازو بر سر او سایبان

Ҳар ки ӣнҷо кардаҳои хешро санҷид ва рафт

هر که اینجا کرده های خویش را سنجید و رفت

эй хуши он мурғӣ ки дар бустони сарои рӯзгор

ای خوش آن مرغی که در بستان سرای روزگار

Сари брорўд аз даруни байза ва болид ва рафт

سر برآرود از درون بیضه و بالید و رفت

Гӯшаи гиронро хамӯшӣ мекунад олии гуҳар

گوشه گیران را خموشی می کند عالی گهر

Аз лаби дарёи даҳони худ садафи пӯшед ва рафт

از لب دریا دهان خود صدف پوشید و رفت

Ҳар ки чун минои бутии гарданкашӣ дар пой дошт

هر که چون مینای بتی گردنکشی در پای داشت

Ҳосил худ дод аз сет ва ба сар ғалатед ва рафт

حاصل خود داد از ست و به سر غلطید و رفت

Дили зи дасти орзӯҳо хӯн шуд ва аз дидаи рехт

دل ز دست آرزوها خون شد و از دیده ریخت

Умрҳо будем бо ҳам оқибат ранҷид ва рафт

عمرها بودیم با هم عاقبت رنجید و رفت

Ҳар ки дар ҳангоми риҳлати зини чамани баррагии бузад

هر که در هنگام رحلت زین چمن برگی بزد

Аз биёбони адам дар ҳар қадами гули чид ва рафт

از بیابان عدم در هر قدم گل چید و رفت

Қиссаи днёпрстони ҷаҳон нишнидании сет

قصه دنیاپرستان جهان نشنیدنی‌ست

Ҳарфӣ аз девонае девона Эй пурсед ва рафт

حرفی از دیوانه‌ای دیوانه‌ای پرسید و رفت

Боғбонии дӯш хӯн медод чун гули халқ ро

باغبانی دوش خون می داد چون گل خلق را

Барги резон хазон шуд каф ба каф молида ва рафт

برگ ریزان خزان شد کف به کف مالید و رفت

Сидо омад ба Кувайти шаб ба чандини изтироб

سیدا آمد به کویت شب به چندین اضطراب

Теғ бар каф доштӣ аз хуй ту тарсид ва рафт

تیغ بر کف داشتی از خوی تو ترسید و رفت