Дар ҳеҷ сина ӣӣ гул доғӣ намонда аст

در هیچ سینه یی گل داغی نمانده است

Дар базми рӯзгор чароғӣ намонда аст

در بزم روزگار چراغی نمانده است

Монанди ғунчаи сар ба гиребон кашида ем

مانند غنچه سر به گریبان کشیده ایم

Моро ба сайри боғ димоғӣ намонда аст

ما را به سیر باغ دماغی نمانده است

Дастӣ ки гул занад ба сар булбулӣ куҷост

دستی که گل زند به سر بلبلی کجاست

Нахли шукуфаи дор ба боғӣ намонда аст

نخل شکوفه دار به باغی نمانده است

Аз ҷоми аҳли ҷӯади лабӣ тар наме шавад

از جام اهل جود لبی تر نمی شود

Зини бодаи қатра ӣӣ ба аёғӣ намонда аст

زین باده قطره یی به ایاغی نمانده است

Мурғони орзӯи ҳама парвоз карда анд

مرغان آرزو همه پرواز کرده اند

Дар саҳни бӯстони пар зоғӣ намонда аст

در صحن بوستان پر زاغی نمانده است

Равшан кунанд халқ чу парвонаи хӯни хеш

روشن کنند خلق چو پروانه خون خویش

Аз бас ки равғанӣ ба чароғӣ намонда аст

از بس که روغنی به چراغی نمانده است

эй сидои карами зи ҷаҳони бас ки гум шудаст

ای سیدا کرم ز جهان بس که گم شدست

Аз ҳеҷ каси умед суроғӣ намонда аст

از هیچ کس امید سراغی نمانده است