Рӯзем ҳар рӯзи дашном аз даҳон танг туаст

روزیم هر روز دشنام از دهان تنگ توست

Рӯзу шаб ҳамчун суроҳеи чашми ман бар санг туаст

روز و شب همچون صراحی چشم من بر سنگ توست

Аз дуконатгар гузар созам расад поем ба санг

از دکانت گر گذر سازم رسد پایم به سنگ

Гар нишинам бар тамошои ҷамолат нанг туаст

گر نشینم بر تماشای جمالت ننگ توست

Пайкарам аз диданати фаввора оташ шавад

پیکرم از دیدنت فواره آتش شود

Он ки хӯнамро ба ҷӯши орад дар аъзо ранг туаст

آن که خونم را به جوش آرد در اعضا رنگ توست

Гӯшам аз овози ту болин ъшртҳо шудаст

گوشم از آواز تو بالین عشرتها شدست

Дар кадомин пардаҳо эй хўшнўо оҳанг туаст

در کدامین پرده ها ای خوشنوا آهنگ توست

Сидои имрӯз дар пеши дукон ӯ Марв

سیدا امروز در پیش دکان او مرو

Сангҳо истода бар кафи мустаъид ҷанг туаст

سنگها ایستاده بر کف مستعد جنگ توست