Аз назар то абрӯӣ ӯ рафт дайнам рафта аст

از نظر تا ابروی او رفت دینم رفته است

Саҷдаи миҳроб аз ёди ҷабинам рафта аст

سجده محراب از یاد جبینم رفته است

Панҷа ам шуд суда то домонаш оварадам ба чанг

پنجه ام شد سوده تا دامانش آوردم به چنگ

Дар суроғи дастам акнӯн остинам рафта аст

در سراغ دستم اکنون آستینم رفته است

Бас ки олам гашта моломол аз зулму ситам

بس که عالم گشته مالامال از ظلم و ستم

Марҳамат аз хотири он нозанинам рафта аст

مرحمت از خاطر آن نازنینم رفته است

Тешаи барқи ҳаводисро наме байнами асар

تیشه برق حوادث را نمی بینم اثر

Тунди хўӣиҳо зи оҳи оташинам рафта аст

تند خوئی ها ز آه آتشینم رفته است

Бас ки набӯд дона ӣӣ дар хирмани аҳли карам

بس که نبود دانه یی در خرمن اهل کرم

Нохуни кӯшиши зи дасти хӯшаи чинам рафта аст

ناخن کوشش ز دست خوشه چینم رفته است

Гӯшаи гиронро тамаъ аз бас ки дорад бе қарор

گوشه گیران را طمع از بس که دارد بی قرار

Истиқомат аз дил хилват нишинам рафта аст

استقامت از دل خلوت نشینم رفته است

Нуктаи фаҳмон то забону гӯши худ бар баста анд

نکته فهمان تا زبان و گوش خود بر بسته اند

Хосият аз хомаи сҳроФринм рафта аст

خاصیت از خامه سحرآفرینم رفته است

То ба фикри номаи аъмоли худ афтода ам

تا به فکر نامه اعمال خود افتاده ام

Хӯрду хоб аз хотири андӯҳгинам рафта аст

خورد و خواب از خاطر اندوهگینم رفته است

Ҳеҷ касро бас ки аз рӯзи қиёмат ёд нест

هیچ کس را بس که از روز قیامت یاد نیست

наметавонам гуфт сустӣ дар яқинам рафта аст

می توانم گفت سستی در یقینم رفته است

Як сари мўӣист дар нозуки хаёлони имтиёз

یک سر موئیست در نازک خیالان امتیاز

Қӯт аз андешаи борӣки байнам рафта аст

قوت از اندیشه باریک بینم رفته است

Сидо дар дили марои имрӯзи нақш қалб нест

سیدا در دل مرا امروز نقش قلب نیست

Рӯзгорӣ шуд ки ин ном аз нигинам рафта аст

روزگاری شد که این نام از نگینم رفته است