Рафтӣ ва аз рафтанати марҳами зи доғам рафта аст

رفتی و از رفتنت مرهم ز داغم رفته است

Рангу бӯ чун шабнам аз гулҳои боғам рафта аст

رنگ و بو چون شبنم از گلهای باغم رفته است

Ғунчаам чашм аз тамошои чаман пӯшида ам

غنچه ام چشم از تماشای چمن پوشیده ام

Бе рахти сайри гулистон аз димоғам рафта аст

بی رخت سیر گلستان از دماغم رفته است

Он ки мегӯйанд ӯро дар биёбони гирди бод

آن که می گویند او را در بیابان گرد باد

Рӯҳ маҷнӯнаст аз баҳри суроғам рафта аст

روح مجنون است از بهر سراغم رفته است

Беъсокш кӣ равад парвонаи сӯй хона ам

بی عصاکش کی رود پروانه سوی خانه ام

То ту рафтӣ равшаноӣ аз чароғам рафта аст

تا تو رفتی روشنایی از چراغم رفته است

Соғари ман чун даҳони рӯза доронаст хушк

ساغر من چون دهان روزه داران است خشک

Оби осоиши зи лабҳои аёғм рафта аст

آب آسایش ز لبهای ایاغم رفته است

Ҷустуҷӯро по ба домони ризо печида ам

جستجو را پا به دامان رضا پیچیده ام

Муждаи умедворӣ аз суроғам рафта аст

مژده امیدواری از سراغم رفته است

Сунбули зулфи ту то кардаст саргардони маро

سنبل زلف تو تا کردست سرگردان مرا

Орзӯии равғани гул аз димоғам рафта аст

آرزوی روغن گل از دماغم رفته است

Он парии рӯи сидо то аз чаман ғоиб шудаст

آن پری رو سیدا تا از چمن غایب شدست

Буии гули девонаи вор аз кӯчаи боғам рафта аст

بوی گل دیوانه وار از کوچه باغم رفته است