Дил ба доми кокули он дилрабо афтода аст

دل به دام کاکل آن دلربا افتاده است

Ин фусунгар дар даҳони аждаҳо афтода аст

این فسونگر در دهان اژدها افتاده است

Нест мумкин аз сари кӯии ту ҷой рафтанам

نیست ممکن از سر کوی تو جای رفتنم

Бандаҳо аз кандаи зону ба по афтода аст

بنده ها از کنده زانو به پا افتاده است

Ғунчаи дил во шавад аз суҳбати равшандилон

غنچه دل وا شود از صحبت روشندلان

Хонаи ойинаи боғи длгшо афтода аст

خانه آئینه باغ دلگشا افتاده است

Аҳли ҳимматро назар барчинӣ ва фағфур нест

اهل همت را نظر برچینی و فغفور نیست

Бар замини ин коса аз дасти гадо афтода аст

بر زمین این کاسه از دست گدا افتاده است

Бемураббӣ мекунад андешаи осӯдагӣ

بی مربی می کند اندیشه آسودگی

Хона бар дӯшӣ ки давр аз муттако афтода аст

خانه بر دوشی که دور از متکا افتاده است

Рӯзеи худ аз замин ва осмон гирад ба зӯр

روزیی خود از زمین و آسمان گیرد به زور

Сахти рӯ ҳар кас чу санги Асия афтода аст

سخت رو هر کس چو سنگ آسیا افتاده است

Мива ӣӣ ҳаргиз начедам аз ниҳоли орзӯ

میوه یی هرگز نچیدم از نهال آرزو

Ин самари нопухта аз шохи ҳаво афтода аст

این ثمر ناپخته از شاخ هوا افتاده است

Бо сбкрўҳон кунам аз нотавонии пайравӣ

با سبکروحان کنم از ناتوانی پیروی

Ихтиёрам бар кафи боди сабо афтода аст

اختیارم بر کف باد صبا افتاده است

Қӯт аз аъзоӣ ман умрӣаст берун рафта аст

قوت از اعضای من عمریست بیرون رفته است

Рӯзгорӣ шуд зи дастами ин Асо афтода аст

روزگاری شد ز دستم این عصا افتاده است

Дидаи дрёншинони рӯзу шаб бар нохдост

دیده دریانشینان روز و شب بر ناخداست

Кори ман дар киштии тан бо худо афтода аст

کار من در کشتی تن با خدا افتاده است

Неи гиребонӣ руфӯ кардам на чоки доманӣ

نی گریبانی رفو کردم نه چاک دامنی

Остини кӯтоҳи дастами норасо афтода аст

آستین کوتاه دستم نارسا افتاده است

Бар дар арбоби давлати саъй чандон карда ам

بر در ارباب دولت سعی چندان کرده ام

Дастам аз худ рафтау кафшами зи по афтода аст

دستم از خود رفته و کفشم ز پا افتاده است

Бар матоъ кас меаб ман харидорӣ намонад

بر متاع کس میاب من خریداری نماند

Дар таҳи гардии касодӣ аз баҳо афтода аст

در ته گردی کسادی از بها افتاده است

Сабзаи зори ман ба барги коҳ паҳлу ме занад

سبزه زار من به برگ کاه پهلو می زند

Корам аз хушкӣ ба оби каҳрабо афтода аст

کارم از خشکی به آب کهربا افتاده است

Дар миёни нафаси шайтон сидо бошад ғариб

در میان نفس شیطان سیدا باشد غریب

Чун ҳусайни ин ташнаи лаб дар Карбало афтода аст

چون حسین این تشنه لب در کربلا افتاده است