Омад хазону айшу тараб аз замона рафт

آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت

Гул кӯч карду мурғи чамани з ошиёна рафт

گل کوچ کرد و مرغ چمن ز آشیانه رفت

Дар зер осмон натавон кард постўн

در زیر آسمان نتوان کرد پاستون

Бояд видоъ карда аз ин шомёнаҳ рафт

باید وداع کرده از این شامیانه رفت

эй мурғи рӯҳ дар қафаси тангу торикӣ

ای مرغ روح در قفس تنگ و تاریکی

Парвоз карда бояд аз ин ошиёна рафт

پرواز کرده باید از این آشیانه رفت

Дар базми аҳли ҷӯад садое нашуд баланд

در بزم اهل جود صدایی نشد بلند

Овози дўрбоши зи дарҳои хона рафт

آواز دورباش ز درهای خانه رفت

Бурданди сӯии боғи зи вайронаи ҷғд ро

بردند سوی باغ ز ویرانه جغد را

Имрӯзи имтиёзи зи аҳл замона рафт

امروز امتیاز ز اهل زمانه رفت

Рӯзии насиби кас ба нишастан наме шавад

روزی نصیب کس به نشستن نمی شود

Бояд чу Асияи зи паии об ва дона рафт

باید چو آسیا ز پی آب و دانه رفت

Поён нишин чу гирд ба боло руҷӯъ кард

پایان نشین چو گرد به بالا رجوع کرد

Бар пешгоҳи хона дар аз остона рафт

بر پیشگاه خانه در از آستانه رفت

Дастӣ ки во кунад гиреҳ аз кор кас куҷост

دستی که وا کند گره از کار کس کجاست

Нохун видоъ карда зи ангушт хона рафт

ناخن وداع کرده ز انگشت خانه رفت

Вари базми рӯзгори умед чароғ нест

ور بزم روزگار امید چراغ نیست

Аз барқи равшанӣу зи оташ забона рафт

از برق روشنی و ز آتش زبانه رفت

эй пери офтоби ҷавонӣ ғуруб кард

ای پیر آفتاب جوانی غروب کرد

Наздики гашти шом ва бибояд ба хона рафт

نزدیک گشت شام و بباید به خانه رفت

Соқӣу шишау қадаҳу мутрибу сурӯд

ساقی و شیشه و قدح و مطرب و سرود

Ҷамъ омаданд ва ншоء парид аз миёна рафт

جمع آمدند و نشاء پرید از میانه رفت

Гардид дидаи хушку зи дандон асар намонад

گردید دیده خشک و ز دندان اثر نماند

Аз Осиёи мо ҳаваси об ва дона рафт

از آسیای ما هوس آب و دانه رفت

Бар рӯй ҳеҷ каси зи тамаъ обрӯ намонад

بر روی هیچ کس ز طمع آبرو نماند

Ин гавҳари ягонаи зи даст замона рафт

این گوهر یگانه ز دست زمانه رفت

эй сидои зи нола худ ёфтам асар

ای سیدا ز ناله خود یافتم اثر

Ин тири пуршикаста ба сӯй нишона рафт

این تیر پرشکسته به سوی نشانه رفت