эй фарши буии сунбули зулфати димоғ ҳо
ای فرش بوی سنبل زلفت دماغها
Помоли шабнами гул рӯй ту боғ ҳо
پامال شبنم گل روی تو باغها
Имшаби биё ба кулбаам эй рашки бӯстон
امشب بیا به کلبهام ای رشک بوستان
Каз равған гуласт лаболаби чароғ ҳо
کز روغن گل است لبالب چراغها
Номами миёни сӯхтагон то баланд шуд
نامم میان سوختگان تا بلند شد
Худро ба лола зор кашиданд доғ ҳо
خود را به لاله زار کشیدند داغها
Зон ёри хонагии хабарии ҳеҷ кас нагуфт
زان یار خانگی خبری هیچ کس نگفت
Лабрез шуд зи обилаи пои суроғ ҳо
لبریز شد ز آبله پای سراغها
Имрӯзи бас ки рехтае хӯни булбулон
امروز بس که ریختهای خون بلبلان
Барбаста шуд ба халқи раҳи кӯчаи боғ ҳо
بربسته شد به خلق ره کوچهباغها
Дар офтоби сӯхтаи гаштанди қамарён
در آفتاب سوخته گشتند قمریان
Бар сояҳои сарв нишастанд зоғ ҳо
بر سایههای سرو نشستند زاغها
Дар ҳеҷ дил намонад ғами ишқи сидо
در هیچ دل نماند غم عشق سیدا
Шуд пер дар хаёли ҷавонони димоғ ҳо
شد پیر در خیال جوانان دماغها